Frönsk yfirvöld virtu íslenska innheimtumenn ekki viðlits ef marka má stefnu sem birt var í Lögbirtingablaðinu í vikunni. Menntasjóður stefndi þá íslenskri konu sem búsett er í Frakklandi til innheimtu námslána sem fallin voru á gjalddaga.

Ekki hafði tekist að birta konunni stefnuna þrátt en í auglýsingu í Lögbirtingablaðinu er innheimtusagan rakin.

Þar kemur fram að  fyrsti hafi verið leitað til samstarfsaðila í Frakklandi til að fá heimilisfang skuldarans staðfest en fyrir lá heimilisfang sem viðkomandi hafði gefið út. Reyndist konan enn búa á sama stað.

Þá var gefin út stefna, í febrúar 2024, sem var svo í kjölfarið þýdd yfir á frönsku af löggiltum þýðanda og beiðni um birtingu send til Sýslumannsins Suðurnesjum sem var falið að koma því á framfæri við frönsk yfirvöld að konunni yrði birt stefnan.

Þingfesta átti málið í nóvember 2024 en þar sem engin svör bárust frá Frakklandi því var aftur farið í að skoða hvort heimili konunnar væri rétt. Þremur mánuðum síðar virðist liggja fyrir að heimilisfangið væri enn hið sama og þá var ákveðið að gefa út nýja stefnu í byrjun mars 2025.

Sú stefna var svo líkt og hin fyrri þýdd af löggiltum þýðanda yfir á frönsku. Ekki fylgir þó sögunni hvort skuldheimtumennirnir íslensku hafi fengið afslátt í ljósi þess að svipað orðuð stefna hafði nýlega verið snarað yfir á frönsku.

Hin tvíþýdda stefna var svo send, líkt og áður, til Sýslumannsins á Suðurnesjum og óskað eftir birtingu í Frakklandi og var markmið að þingfesta stefnuna í lok október 2025.

Aftur ollu Frakkar hins vegar vonbrigðum því samkvæmt tölvupósti frá sýslumanni til innheimtumanns Menntasjóðs bárust engin viðbrögð frá Frakklandi varðandi birtingu stefnunnar.

Í ljósi þess að Frakkar höfðu hunsað með öllu að aðstoða við að konunni yrði birt stefnan þá var ákveðið að birta hana í heild sinni í Lögbirtingablaðinu þar sem skorað er á íslensku konuna að mæta fyrir dóm að morgni dags þann 20. janúar 2026 og standa fyrir máli sínu.

Ólíklegt verður að teljast að stefnan komist til skila.