Patrekur Jaime er gestur hjá Einar Bárðarson í nýjasta þætti hlaðvarpsins Einmitt, þar sem hann fer yfir bæði uppgang sinn í sviðsljósinu og erfiðari hliðar lífsins á bak við tjöldin. Í viðtalinu ræðir Patrekur opinskátt um tímabilið í raunveruleikaþáttunum Æði, sem gerðu hann landsþekktan. Hann segir að stemningin hafi smám saman farið úr því að vera skemmtileg yfir í eitthvað sem hann hafi ekki lengur verið sáttur við.
Reyndi orðið mikið á vinskapinn
„Þetta var orðið bara smá vitleysa,“ segir hann og lýsir því hvernig drykkja hafi orðið stór hluti af tökum og daglegu lífi hópsins. „Við vorum alltaf að drekka í tökum… og maður fann alveg að við vorum að fara yfir um.“ Hann viðurkennir að spennan og dramatíkin hafi vissulega skapað gott sjónvarp, en á kostnað vinasambanda. „Vinasamböndin voru orðin slæm. Við vorum annaðhvort að rífast á kameru eða ekki,“ segir hann og bætir við að ástandið hafi verið komið á þann stað að eitthvað þurfti að breytast.
Vendipunkturinn kom þegar hann horfði á sjálfan sig í efni úr þáttunum.
Ákvað að hætta að drekka þegar hann sá sjálfan sig
„Ég gat ekki horft á þetta. Mér fannst þetta svo hrikalegt,“ segir Patrekur og lýsir því hvernig hann hafi séð sjálfan sig í nýju ljósi. „Ég var að segja hluti sem voru alveg galnir og leit bara hrikalega út.“
Eftir þá upplifun tók hann ákvörðun um að hætta að drekka. Hann segir að það hafi ekki aðeins snúist um heilsu heldur líka framtíðina. „Ef ég hefði haldið þessu áfram, þá er þetta bara svolítið búið. Fólk er aldrei að fara að taka mann alvarlega – sérstaklega á svona litlu landi.“
Þrátt fyrir velgengni í skemmtana- og áhrifavaldabransanum viðurkennir Patrekur að hann hafi fundið fyrir ákveðnu tómi. „Þetta gefur mér ekki neitt,“ segir hann um lífið í sviðsljósinu og lýsir því sem „lúxusbúbblu“ sem skorti raunverulega merkingu.
Vill ekki hætta umönnunarstarfinu
Andstæðan við það fann hann í starfi sínu við aðhlynningu á hjúkrunarheimili, þar sem hann starfaði áður og sinnir enn fólki í líknandi meðferðum. Hann segir það hafa verið erfitt að stíga frá því starfi, þrátt fyrir ný tækifæri annars staðar.
„Þetta er bara allt annað. Maður er með fólki sem þarf á manni að halda og finnur að nærvera manns skiptir máli,“ segir hann. Hann viðurkennir að starfið geti verið þungt, sérstaklega þegar um er að ræða fólk á lífslokastigi,en á sama tíma upplifi hann þar dýpri merkingu.
„Þetta getur verið ótrúlega fallegt. Eins og þegar einhver fæðist – þá er gleði. Og stundin þegar einhver er að fara getur líka verið falleg ef hún fær að vera það.“
Viðtalið gefur innsýn í persónu Patreks frá óheftu reality-lífi yfir í meiri sjálfsskoðun og leit að innihaldsríkara lífi.
Þátturinn er í spilaranum hér að neðan:
