Ristruflanir eru vandamál sem margir karlar eiga erfitt með að ræða og þegar þær gera vart við sig er freistandi að leita strax að skjótri lausn á borð við Viagra.
Það eru hins vegar mistök að líta eingöngu á ristruflanir sem vandamál í svefnherberginu, að sögn Dr. Arthur Burnett, prófessors í þvagfæraskurðlækningum við hinn virta Johns Hopkins-háskóla.
Ástæðan er sú að stinning byggir á góðu blóðflæði og ristruflanir geta því tengst sömu vandamálum í hjarta- og æðakerfinu og meðal annars háþrýstingur, hátt kólesteról, sykursýki og reykingar.
Burnett segist þess vegna ekki aðeins vilja vita hvað sé að gerast í svefnherberginu þegar karlmaður leitar til hans vegna ristruflana. Hann skoði einnig almenna hjarta- og æðaheilsu viðkomandi.
Hann segist hafa séð sjúklinga sem fóru ekki reglulega í heilsufarsskoðanir og uppgötvuðu fyrst áhættuþætti hjarta- og æðasjúkdóma þegar þeir leituðu sér aðstoðar vegna ristruflana.
„Ég tel því ekki að líta eigi á ristruflanir einfaldlega sem vandræðalegt vandamál sem leysa eigi með pillu,“ segir Burnett.
Burnett hefur meira en fjögurra áratuga reynslu af meðhöndlun ristruflana og fjallaði hann um málið í grein sem birtist á vef Daily Mail í vikunni.
Hreyfing getur skipt miklu
Eitt það mikilvægasta sem karlar með ristruflanir geti gert sé að hreyfa sig reglulega.
Burnett vísar meðal annars til rannsóknar á 110 körlum á aldrinum 35 til 55 ára sem glímdu við offitu og ristruflanir. Helmingur þeirra var hvattur til aukinnar hreyfingar og stundaði sá hópur að meðaltali um 195 mínútna hreyfingu á viku.
Tveimur árum síðar sögðu 17 karlar í þeim hópi að ristruflanir þeirra væru með öllu horfnar. Til samanburðar átti það við um aðeins þrjá karla í samanburðarhópnum.
Burnett vísar einnig til samantektar frá 2023 á ellefu klínískum rannsóknum með þátttöku meira en þúsund karla. Þar kom fram að regluleg þolþjálfun minnkaði ristruflanir. Í rannsóknunum var yfirleitt um að ræða 30 til 60 mínútna hreyfingu, til dæmis hjólreiðar eða hlaup, þrisvar til fimm sinnum í viku.
Hann tekur þó fram að ekki sé um skyndilausn að ræða. Ávinningurinn komi með bættri hjarta- og æðaheilsu, blóðþrýstingi og blóðrás á lengri tíma.
Þyngdartap og reykingar
Að losa sig við umframþyngd getur einnig hjálpað, segir hann. Í fyrrnefndri rannsókn léttust karlarnir í hreyfingarhópnum að meðaltali um tíu prósent og varð marktækur bati á ristruflunum þeirra.
Burnett leggur þó áherslu á að markmiðið sé bætt heilsa en ekki ákveðið útlit eða líkamsbygging.
Reykingar eru annað atriði sem hann leggur mikla áherslu á. Þær skaða æðar um allan líkamann, þar á meðal þær sem sjá getnaðarlimnum fyrir blóði.
Í rannsókn á meira en 300 reykingamönnum með ristruflanir varð bati hjá 25 prósentum þeirra sem hættu að reykja. Enginn bati mældist hins vegar hjá þeim sem héldu áfram að reykja.
Hvað áfengi varðar segir Burnett ekki nauðsynlegt að hætta neyslu alfarið. Regluleg og mikil drykkja geti hins vegar haft neikvæð áhrif á heilsuna og kynlífið.
Varar við testósteróni og töfralausnum
Burnett varar einnig við ýmsum skyndilausnum sem markaðssettar eru á samfélagsmiðlum og annars staðar á netinu.
Þar nefnir hann meðal annars Kegel-æfingar, fæðubótarefni og testósterón.
Áhugi karla á testósteróni hafi aukist mikið og er hormónið stundum kynnt sem eins konar æskubrunnur sem eigi að auka vöðvamassa og orku og bæta kynlífið.
Burnett segir testósterón hins vegar gegna mun stærra hlutverki fyrir kynhvöt en sjálft ferlið sem veldur stinningu. Sé raunverulegur testósterónskortur til staðar geti meðferð átt rétt á sér, en hormónið sé ekki almenn lækning við ristruflunum.
Hann segir það sama gilda um ýmis fæðubótarefni og svokölluð náttúruleg kynörvandi efni sem seld eru á netinu. Oft skorti góðar vísindalegar sannanir fyrir virkni þeirra.
Ristruflanir geti átt sér fjölmargar orsakir og því sé mikilvægast að komast að því hvað liggi raunverulega að baki.
Burnett hvetur karla sem skyndilega fá ristruflanir án augljósrar skýringar til að láta kanna heilsuna frekar í stað þess að kaupa einfaldlega lyf á netinu og leiða vandamálið hjá sér.
