Fókus

Garpurinn sem synti í kringum Ísland sleppti þessari rútínu aldrei - „Ég veit að ég varð að ná tökum á þessu“

Mynd
Edgley segist hafa verið orðinn svo loðinn að marglytturnar hafi orðið hræddar við hann. Skjáskot/Youtube

Breski sundgarpurinn Ross Edgley sem synti í kringum Ísland sumarið 2025 greinir frá því að hann hafi aldrei sleppt einni rútínu. Að sinna hármeðferðinni.

Í viðtali við tímaritið Voy greinir Edgley frá þessu.

Edgley varð fyrsti maðurinn til þess að synda í kringum Ísland, 1600 kílómetra leið, sumarið 2025. Ferðin hófst 17. maí og lauk 8. september en Edgley synti sex klukkutíma í senn og hvíldi sig jafn lengi í snekkju sem fylgdi honum.

Eins og gefur að skilja var þessi aflraun alls ekki létt verk en Edgley þurfti að berjast við kuldann, þreytuna, sjóveiki, saltbruna, öldugang, veðrið og meira að segja öskuna úr eldsumbrotunum á Reykjanesi.

En þrátt fyrir þetta var eitt sem Edgley sleppti aldrei, þá 114 daga sem sundferðin tók. Það er að sinna hármeðferðinni.

„Ég veit að ég varð að ná tökum á þessu,“ segir hinn fertugi Edgley sem byrjaði í meðferð gegn hármissi fyrir nokkrum árum síðan.

Hann segir að hárið hafi alltaf skipt hann miklu máli. Bæði móðir hans og eldri bróðir eru hárgreiðslumeistarar og allt frá unga aldri hafi hann alist upp við að hugsa um hárið og hafa góðan stíl.

Hármissir í ættinni

Ástæðan fyrir hármissismeðferðinni var ekki sú að hann væri byrjaður að missa hárið heldur að hármissir er algengur í ættinni hans.

„Auðvitað vildi ég halda því, en í minni fjölskyldu erum við erfðafræðilega líkleg til að missa hárið,“ segir hann. „Það var líklega um þrítugt sem ég byrjaði að skoða meðferð við hármissi. Það var aðallega vegna þess að margir vinir mínir voru að ganga í gegnum eitthvað mjög svipað.“

Meðferðin er því fyrirbyggjandi. Það er hann vill ekki þurfa að bregðast við þegar vandamálið er mætt.

„Sem íþróttafræðingur og íþróttamaður er ég mjög meðvitaður um líffræði mína og lífeðlisfræði,“ segir Edgley. „Og ég veit að með aldrinum gerast óhjákvæmilega ákveðnir hlutir, hvort sem það er tap á teygjanleika sinanna, breytt hlutfall ákveðinna trefja eða hármissir. Og ég vissi bara að ég þurfti að takast á við þetta.“

Meðferðin er í formi lyfs, ein pilla sem hann tekur á hverjum degi. Vanalega með öðrum vítamínum og bætiefnum.

„Við hármissismeðferðina bættust mánuðir á sjó. Ég kom upp úr sjónum með eiginlega of mikið hár,“ segir hann kíminn og gantast með að loðið fés hans og haus hafi fælt marglytturnar frá.

Feimnismál hjá körlum

Edgley bendir á að hármissir sé enn þá mikið feimnismál á meðal karlmanna, það er að þeir viðurkenni að þeir séu hræddir um að missa hárið. Þessu hafi hann til dæmis fengið að kynnast í brúðkaupi þar sem hann ræddi við nokkra menn sem höfðu stundað hármissismeðferðir í laumi.

„Þegar kemur að körlum, þá held ég að stundum hafi verið smá fordómar tengdir hármissi og sumir strákar vilja bara ekki tala um það,“ segir hann en jafn framt að fordómarnir séu að minnka og karlar séu byrjaðir að opna sig um þetta meira.