Leikkonan Ruthie Henshall hefur opnað sig um eldheitt ástarsamband sitt við Játvarð Bretaprins, sem er yngsti sonur Elísabetar heitinnar Bretlandsdrottningar og eiginmanns hennar, Filippusar Prins. Æviminningar leikkonunnar sem koma út í þessum mánuði kallast The Showgirl and the Prince og eins og titillinn gefur til kynna er þar mikil áhersla á ástarsambandið sem mun hafa varað í um fimm ár.
DailyMail hefur undanfarið birt brot úr bókinni en þar rifjar Henshall meðal annars upp hvernig hún og prinsinn kynntust í leikhúsi. Leikkonan var þá aðeins tvítug að aldri og var að leika í söngleiknum Cats eftir Andrew Lloyd Webber. Játvarður var 23 ára og hafði fengið stöðu aðstoðarframleiðanda við uppsetninguna. Henshall segir að það hafi komið henni að óvörum hvað prinsinn var myndarlegur en það heillaði hana sérstaklega hvernig hann brást við „ósvífnum og ögn vanvirðandi húmornum mínum“. Þau fóru að verja saman tíma í tengslum við sýningarnar og á endanum bauð Játvarður henni í heimsókn í Buckingham-höll þar sem þau kysstust í fyrsta sinn.
Erfitt að vera leyndarmál
Sambandi þeirra var haldið leyndu. Henshall skrifar að það hafi ekki truflað hana í fyrstu en með tímanum hafi það reynst þungbært.
„Það gerði mig hrygga og svolítið þurfandi og óhjákvæmlega ýtti það Játvarði frá mér. Hann er einn almennilegasti maður sem ég hef átt í ástarsambandi við og hann gat látið mig hlæja svo mikið. Við rifumst aldrei. Aldrei. Nokkurn tímann.“
Leikkonan hélt dagbók á þessum tíma og segir að þar megi lesa hvernig streitan hafi magnast upp milli hennar og prinsins vegna sambandsins. Henshall vildi opinbera ástina en það var ekki í boði. Um tveimur árum eftir að þau byrjuðu að stinga saman nefjum fór Henshall að krefja prinsinn um raunverulegt samband fyrir opnum tjöldum.
„Á þessum tíma var ég farin að spyrja leiðandi spurninga um það hvort við gætum ekki verið saman fyrir opnum tjöldum. Þá sagði hann við mig: „Við erum á þeim stað í okkar sambandi að ef ég lifði eðlilegu lífi þá myndum við byrja að búa, en ég get það ekki. Og ég er ekki tilbúinn til að gifta mig.“
Og svo sagði hann nokkuð sem ég gleymi aldrei. Hann sagði: „Ruth, ég gæti ekki látið þig ganga í gegnum þessa vinnu. Ef ég gæti þá ætti ég tvær eiginkonur. Eina fyrir vinnuna og eina sem ég elska því þú myndir aldrei láta konu sem þú elskar ganga í gegnum vinnuna.“
Með vinnu vísaði prinsinn í konunglegar skyldur og allt sem því fylgir að gifta sig inn í eina frægustu konungsfjölskyldu heimsins. Henshall segist þó hafa verið reiðubúin í allan pakkann. Hún taldi sig eiga fullt erindi við konunglega lífið.
„Ástin sem ég bar til Játvarðs var stór og mikil en því lengur sem ég var með honum því óöruggari varð ég, þar til ég var aðeins skelin af skemmtilegu, ósvífnu, óttalausu sýningarstúlkunni sem hann féll fyrir.“
Játvarður var mjög staðráðinn í því að samband þeirra yrði ekki opinbert því hann taldi sig vita hvernig það færi. Fjölmiðlar myndu elta Henshall á röndum og þau ættu ekkert sem kalla mætti einkalíf lengur.
Vissi að þetta væri búið spil
Með tímanum reyndist leyndin þó ástinni ofviða. Henshall lýsir því í bók sinni að hún hafi reynt að gefa Játvarði færi á að slíta sambandinu þegar hún upplifði að hann væri að missa áhugann. Hann fullvissaði hana þó um að hann væri enn hennar og þakkaði henni þolinmæðina. Skömmu síðar fékk Henshall bréf frá honum þar sem hann sagðist þurfa að stíga frá sambandinu. Líf hans væri óreiðukennt sökum konunglegra skyldna hans.
„Ég vissi að þetta væri búið spil. Þegar ég lít til baka þá held ég að ég hafi fengið eins konar taugaáfall. Ég fór fram úr á morgnana til að taka þátt í sýningu, kom svo heim þar sem ég drakk mig til óminnis og lá svo í rúminu allan daginn þar til ég þurfti að fara aftur í leikhúsið.
Það eina sem komst að í huga mér var hvað við vorum ástfangin og hversu bilað hamingjusöm við vorum. Sömu spurningarnar komu stöðugt upp í huga minn. Hafði hann hætt að elska mig? Var þetta bara vinnutengd streita? Eða hafði hann gengið of langt og áttað sig á því að hann réði ekki við þessa skuldbindingu? Ég velti því eins fyrir mér hvort fjölskyldumeðlimir hans hefðu sagt honum að það væri betra að kæla sambandið við mig. Verst var að vita ekkert.“
Leikkonan lýsir því svo hvernig næstu misseri einkenndust af sambandsslitum og endurfundum. Þau náðu samt aldrei sömu nándinni aftur og var í upphafi. Henshall upplifði sig sem skítugt leyndarmál og var ekki lengur boðið að gista í höllinni. Hún og prinsinn nutu ásta en svo var hún send heim.
„Ég fór að upplifa mig sem viðhald. Og ég hitti ekki lengur vini Játvarðar og mér var ekki lengur boðið til Windsor um helgar. Það var eins og einhver hefði tekið hann tali og útskýrt að ég væri ekki efni í góða kærustu.“
Lengi voru þau sundur og saman, saman og sundur. Ástríða hafði ávallt einkennt samband þeirra en með tímanum fór neistinn að deyja. Þau voru farin að hittast án þess að njóta ásta en Henshall telur að þar hafi samband þeirra verið að þróast úr rómantík yfir í vinskap.
Enn vinir í dag
Sumarið 1993, fimm árum eftir að hann og Henshall urðu ástfangin, fór prinsinn að slá sér upp með almannatenglinum Sophie Rhys-Jones. Henshall fann sama ár ástina í örmum skoska leikarans Johns Gordon Sinclairs.
„Þegar ég hringdi í Játvarð og sagði honum frá sambandi mínu og Gordy samgladdist hann mér af einlægni. Og hann sagði mér frá Sophie. Ég skynjaði að þetta væri alvarlegt samband hjá þeim. “
Henshall segist í dag sátt við hvernig þetta fór allt. Játvarður og Sophie giftu sig árið 1999 og eiga saman tvö uppkomin börn. Henshall og Gordon Sinclair trúlofuðu sig en hættu saman áður en þau gengu upp að altarinu. Hún giftist síðar leikaranum Tom Howar árið 2004 og þau eignuðust saman tvö börn áður en þau skildu árið 2010. Játvarður og Henshall eru enn vinir í dag.
„Ég er stolt af því að við séum enn vinir. Ég get bara rétt vonað að endurminningar mínar láti hann ekki roðna,“ skrifar leikkonan vongóð en í bókinni verður henni tíðrætt um ástríðufullt kynlíf hennar og prinsins svo líklega verður henni ekki að von sinni.
