Einmitt þegar landsmenn héldu að þeir væri lausir við Bjarna Benediktsson og raunar á góðri leið með að losna við það sem eftir er af hans gamla flokki birtist hann á nýjan leik og nú sem framkvæmdastjóri Samtaka atvinnulífsins. SA eru reyndar komin með yfirbragð gamaldags fjölskyldufyrirtækis vegna þess að nýi framkvæmdastjórinn og aðstoðarframkvæmdastjórinn sem fyrir var eru bræðrabörn.
Í gærkvöldi mætti Bjarni í Silfrið í drottningarviðtal og lýsti því sem hann kallaði mjög alvarlegt ástand sem kalli á þjóðarsátt, svipaða þeirri sem gerð var 1990. Orðið á götunni er að engum heilvita manni komi til hugar að líkja stöðunni nú saman við það ástand sem var uppi þegar þjóðarsáttin var gerð 1990.
Á árunum fyrir 1990 var óðaverðbólga hér á landi. Hún náði hámarki í 84% árið 1983 en rokkaði eftir það milli 20-30%. Þjóðarsáttin sló á þessa óðaverðbólgu og hélst hún innan verðbólgumarkmiða fram til ársins 2000 og fór svo úr böndunum í kringum hrunið. Aftur komst á nokkur stöðugleiki sem entist í raun þar til vinstri stjórn Katrínar Jakobsdóttur endurnýjaði stjórnarsamstarfið eftir kosningarnar 2021. Eftir það seig hratt á ógæfuhliðina og í febrúar 2023 toppaði verðbólgan í 10,2%, nær tvöfalt meiri en hún er núna.
Þá var Bjarni Benediktsson fjármálaráðherra. Ekki sá hann þá ástæðu til að leggja til þjóðarsátt. Óðaverðbólgan sem varð í tíð síðustu ríkisstjórnar varð mikillar lausungar við stjórn ríkisfjármála, fjárlagahalli var jafnan mjög mikill á sama tíma og innviðir voru vanræktir og upp safnaðist sú mikla innviðaskuld sem núverandi ríkisstjórn fékk í fangið frá þeirri fyrri. Afleiðingin var óðaverðbólga og stýrivextir Seðlabankans fóru í 9,25%
Ekki sá Bjarni tilefni til að kalla eftir þjóðarsátt á meðan hann sat í vinstri stjórn sem virkjaði ekki svo mikið sem einn bæjarlæk í heil sjö ár. Það framkvæmdastopp var á ábyrgð Bjarna og hans flokks sem reynir nú að koma sökinni af aðgerðaleysinu á samstarfsflokkinn VG, sem hafi staðið gegn virkjanaframkvæmdum. Það má hins vegar ekki gleyma því að Bjarni og félagar hans í Sjálfstæðisflokknum kusu að sitja í þessari ríkisstjórn og endurnýjuðu meira að segja samstarfið þegar aðrir og betri kostir fyrir þjóðina voru í boði. Þetta var meðvituð ákvörðun Bjarna og Sjálfstæðismanna.
Orðið á götunni er að Bjarni sé genginn aftur í pólitík og mættur á svæðið til að leggja sitt af mörkum til að leggja stein í götu þessarar ríkisstjórnar sem hefur tekið að sér það verk að moka flórinn eftir verklausa vinstri stjórnina sem Bjarni sat í um sjö ára skeið og virtist alsæll með, allavega á meðan Katrínar Jakobsdóttur naut við.
Orðið á götunni er að nú sem endranær geti öflugir sérhagsmunir í íslensku atvinnulífi reitt sig á stuðning Bjarna og Engeyinga til að standa vörð um sérhagsmunina. Það hafi verið hlutverk Bjarna innan Sjálfstæðisflokksins og nú sé hann kominn á vettvang fjölskyldufyrirtækisins í Borgartúni 35, sem gengur undir skammstöfuninni SA.
Orðið á götunni er að kosning Jóns Ólafs Halldórssonar í formannsembætti SA á síðasta ári hafi verið upptakturinn að ráðningu Bjarna sem framkvæmdastjóra en Jón Ólafur er heittrúaður, innvígður og innmúraður Sjálfstæðismaður. Hann var forstjóri Olís er Kaupfélag Skagfirðinga og Samherji áttu það í sameiningu.
