Lengi hefur verið plagsiður á Íslandi að kvarta undan sköttum og jafnvel koma sér undan að greiða þá. Nýlega kynnti fjármálaráðherra í hyggju væri að færa skattlagningu virðisauka baðlóna úr undanþáguprósentu í það sem almennt gerist. Þannig eru áform um að virðisaukaskattur fari úr 11 prósent í 24 prósent.
Nú telst það ekki til bráðnauðsynlegra lífsverndandi athafna að baða sig utanhúss í rándýru umhverfi. Engu að síður virðist eftirspurnin eftir þeirri upplifun vera nær óþrjótandi og svo komið að þeir ferðamenn sem um landið fara eru hvað hreinastir hér á landi.
Margt hefur því sannarlega breyst frá því reisubækur voru skrifaðar sem lýstu landi og þjóð fyrr á öldum. Ef Svarthöfði man eitthvað úr þeim er það helst lýsingin á óþrifnaði og óþef sem lagði frá þeim sem byggðu þetta land og híbýlum þeirra.
Nú er öldin önnur og hægt að baða sig utanhúss nærri hvar sem komið er.
Svarthöfða þykir sjálfsagt og eðlilegt að skattlagning þessara baðferða sé almenn og í samræmi við annað hér á landi, enda var skattlagningin færð í 11 prósent sem tímabundin aðgerð í kjölfar efnahagsþrenginganna uppúr 2008, sé rétt munað. Og var hugsuð sem liður í uppbyggingu landsins sem áfangastaðar í alþjóðlegri ferðamennsku.
Það hefur komið Svarthöfða mátulega á óvart hvaða viðtökur þessi áform ráðherrans hafa fengið. Auðvitað mátti búast við að fyrirsvarsmaður fyrirtækja í ferðaþjónustu tæki til máls og lýsti þeim hörmungum sem þetta hefði í för með sér fyrir land og lýð, enda má vart lauf falla til jarðar án þess að hann tjái sig um það.
Svarthöfði sér í Morgunblaði dagsins að upp á dekk er kominn Skúli Mogensen, hinn fallni flugfélagsmógúll, og syngur fyrsta tenór í grátkórnum. Svarthöfða hnykkti við og kom aðeins í hug eitt orð: Vá!
Og sannarlega olli fall WOW-flugfélagsins á sínum tíma vá fyrir fjölmarga, bæði fyrirtæki og einstaklinga. Ekki eru öll kurl varðandi það komin til grafar og sjálfsagt langur tími sem mun líða þar til það verður.
Í Morgunblaðinu er haft eftir Skúla að baðlónum hafi fjölgað hérlendis úr fjórum í átján á um það bil áratug. Svarthöfði spyr sig hvers vegna það kunni að vera. Ætli það sé vegna þess að þessi rekstur sé svo viðkvæmur að hann rísi ekki undir almennri skattlagningu – eða kannski einmitt vegna þess að skattlagningin er ekki í samræmi við það sem almennt er?
Ennfremur segir Skúli að ekki sé annað í stöðunni en að slá fimm milljarða uppbyggingu við baðstað í Hvalfirði á hans vegum, á frest eða jafnvel hætta alfarið við hana.
Ber Svarthöfða að skilja það svo að afslátturinn af virðisaukaskatti hafi átt að fara í þessa uppbyggingu?
