Það er vanvirðing við fólk sem hefur verið að vinna mikilvæg störf hjá hinu opinbera, t.d. í viðkvæmum umönnunar og endurhæfingarstörfum, þegar gerðar eru skipulagsbreytingar með fjöldauppsögnum og látið að því liggja að engin þjónusta skerðist við þær uppsagnir, eins og fólkið hafi ekkert verið að gera. Svona fjöldauppsögn, eins og hjá Reykjavíkurborg nýlega, þekkist ekki síðan í hruninu. Sonja Ýr Þorbergsdóttir, formaður BSRB, er gestur Ólafs Arnarsonar í hlaðvarpi Eyjunnar.
Hér er hægt að hlusta á brot úr þættinum:
Þú talar um þetta að það sé sjálfstætt markmið að fækka störfum hjá hinu opinbera. Við sjáum nú bara áþreifanlegt dæmi um það hjá Reykjavíkurborg núna. Þar virðist það vera markmið í sjálfu sér.
„Já, því miður og það er einmitt, ég var að hugsa til þess, ég man sjálf ekki eftir svona fjöldauppsögn af þessari stærðargráðu bara síðan í hruninu. Og aðstæður eru hvergi nærri þær sömu núna og þá veltir maður fyrir sér bara út frá því einu sko, hvert er raunverulega tilefnið sem að kallar á svona aðgerðir. Síðan eru auðvitað skipulagsbreytingar mjög tíðar og vanalegar. Og það getur verið undirbúið með ýmsum hætti og ég meina, fræðin sýna og bara gagnreynd þekking að besta leiðin til þess er að vera í samráði við starfsfólkið sem þekkir störfin best og þá aftur erum við með þetta viðmið: Hvernig þjónustu viljum við veita en hverju þurfum við að sleppa? Og svo bara ákveður þú fjármögnun á starfsmannahaldi út frá því. Það var ekki gert hjá Reykjavíkurborg og sömuleiðis er það sérstakt að það sé ekki hægt að reiða fram þessa greiningu sem er stöðugt verið að vísa til. Það hefur enginn fengið að sjá hana. Og það er alveg á hreinu af því þau halda því fram, borgarstjórnin, að það verði engin skerðing á þjónustu en nú hafa forstöðumenn frístundaheimila og félagsmiðstöðva auðvitað stigið fram og sagt að þegar þú tekur stuðninginn sem að felst í, varðandi fjármálastjórn og alls konar rekstur eða bara stuðning þegar koma upp svona þyngri mál, þá lendir það á þeim sem eru þar. En þau vilja alla jafna vera miklu meira inni á gólfinu með börnunum bara til þess að líka skynja betur hvernig eigi að skipuleggja og veita þjónustuna þannig að þar verður klárlega skerðing.
Og síðan er auðvitað eins og Virknihús sem hefur verið með alls konar úrræði fyrir hópa í mjög viðkvæmri stöðu, eins og fyrir 16 ára og eldri sem hafa hvorki verið í vinnu né námi, einstæðar mæður og álíka. Og þá er þetta bara svona stuðningur við það að koma þeim í virkni. Það eru fleiri hópar þarna undir og það er auðvitað eins og allt annað að það skilar sér margfalt til baka þegar fólk hættir að vera á fjárhagsaðstoð af því aðstæður eru þess eðlis og fær nægilegan stuðning til þess að koma sér til starfa, sem er bara betra fyrir þau og samfélagið allt, að þá ertu að spara mjög mikið af því. Og svo var líka sérkennilegt af því það er samningur við ríkið um aukinn stuðning við flóttafólk sem er á fjárhagsaðstoð, sem er þá eiginlega það sama, þú ert að tryggja ákveðna virkni, bara að þau svona geti þrepað sig í gegnum lífið. Sá peningur, hann er að koma frá ríkinu í dag og væntanlega ef honum verður sleppt að þá hlýtur að blasa við að þá verði fjárhagskostnaðurinn meiri í fjárhagsaðstoðinni.
Það hvílir sú skylda á stjórnvöldum, bara lögum samkvæmt, bara út frá stjórnsýslureglunum, að þú verður að vita fyrir fram nákvæmlega hvað þú ætlar að gera. Og þú sért búinn að reikna það út hver sparnaðurinn er í raun af því þú kannski segir upp ákveðnu fólki, hvað verður þá eftir og á hverja leggst það? Og líka eins og þessir forstöðumenn í félagsmiðstöðvunum, líklega munu launin þeirra hækka af því þau þurfa að taka á sig meiri skyldur.
Það vantar einhvern veginn allt þetta, alla þessa heildarmynd og svo eru auðvitað fleiri störf þarna undir sem ég er að gleyma að nefna. Það var stór félagsfundur sem Sameyki, stærsta stéttarfélag innan BSRB, stóð fyrir og bauð þá félagsfólki að koma sem hafði orðið fyrir uppsögnum eða áhrifum þessara skipulagsbreytinga. Og þá sagði ein við mig: „Það eru svo kaldar kveðjur og það er svo mikil vanvirðing við störfin okkar þegar fulltrúar borgarstjórnar eða meirihlutans eru að halda því fram að þetta muni engin áhrif hafa.“ Þetta er fjöldinn allur af fólki, þetta eru tugir manna og hvað, er þá verið að gefa til kynna að þau hafi ekkert verið að gera?“
