Nenni níski er ein af skemmtilegu persónunum í Latabæ en hann reynir að helga sér allt sem í kringum hann er. Hjá honum snýst lífið um að eiga allt og meina öðrum aðgengi. Framganga hans kemur í hugann þegar lesið er um niðurstöður þings ungra sjálfstæðismanna sem haldið var á Eskifirði um liðna helgi að því virðist undir kjörorðinu FULLA FERÐ. En þegar ályktun þingsins er skoðuð má velt því fyrir sér hvort ungliðar flokksins hafi ekki frekar verið FULLIR Á FERÐ.
Orðið á götunni er að hinir ungu flokksmenn hafi nú sýnt hið rétta andlit flokksins sem er að flokkurinn eigi að hafa völdin í samfélaginu og komi til þess að hann missi völdin í þingkosningum eins og síðast þegar honum og vinstri stjórn Katrínar og Bjarna var gjörsamlega hafnað af kjósendum þá séu það ekki valdaskipti heldur valdarán.
Krakkarnir á fundinum á Eskifirði, 50 talsins ef marka má frétt Morgunblaðsins, kalla eftir kosningum strax enda er flokkurinn ekki við völd í landinu. Þá ber að kjósa sem oftast allt þar til flokkurinn komist að nýju í ríkisstjórn. Krakkarnir í SUS eru búin að gleyma því að flokkur þeirra var við völd í vinstri stjórn Katrínar og Bjarna í sjö ár, fór í kosningar í lok árs 2024 og var hafnað með svo afgerandi hætti að annað eins hefur ekki sést á Íslandi í áratugi. Vinstri græn þurrkuðust út af Alþingi og trúlega úr íslenskum stjórnmálum. Framsókn missti átta þingsæti og fór niður í að vera fimm manna dvergþingflokkur sem reyndar er þríklofinn en það er hið eina merkilega við þann þingflokk. Sjálfstæðisflokkurinn fór niður í 19 prósenta fylgi, hið minnsta í hundrað ára sögu flokksins. Þá sagði formaður flokksins til 14 ára af sér og flutti sína pólitísku skrifstofu frá Alþingi í Borgartún 35 hjá Samtökum atvinnulífsins. Þar býsnast hann í viku hverri yfir því að núverandi ríkisstjórn sé ekki búin að hreinsa upp allt sukkið eftir stjórnartíð hans. 600 milljarða innviðaskuld og 900 milljarða aukningu ríkisskulda frá tíma vinstri stjórnar hans og Katrínar.
Ungliðarnir á fullu ferðinni á Eskifirði vilja ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur í burt. „Við eigum þessi völd. Ég á þetta strætóskýli!” En engin rök eru færð fram fyrir því að núverandi ríkisstjórn haldi ekki velli og ljúki kjörtímabilinu eftir 26 mánuði. Það ætlar hún að gera og krakkarnir í SUS munu þurfa að horfa opinmynntir á sitthvað af því sem gert verður á þessum rúmlega tveimur árum.
Ekki kemur á óvart að á þessari samkomu hafi verið ályktað um að leggja niður RÚV enda er það ekki undir hælnum á sægreifunum sem ráða flokknum og Morgunblaðinu og trúlega miklu af leifunum af Sýn. Þess vegna væri gott að leggja niður RÚV og hafa það bara afslappað eins og hjá Pútín í Sovét þar sem ekki er mikið verið að trufla með öflugri fréttamennsku eins og RÚV er sem betur fer þekkt fyrir.
Orðið á götunni er að söngurinn um RÚV sé klassískur. Allir landsfundir Sjálfstæðisflokksins, og reyndar fleiri flokka, hafa ályktað um að leggja niður RÚV og einnig þing hinna minni bræðra og systra í hverjum flokki. Sá söngur hefur varað í áratugi, lengst af meðan Sjálfstæðisflokkurinn hefur verið við völd án þess að aðhafst neitt. Því þá að heimta aðgerðir af öðrum flokkum sem nú eru við völd meðan Sjálfstæðisflokkurinn sleikir sár sín á Alþingi og bíður eftir að hagur hans vænkist? Hagur hans mun reyndar ekki vænkast að óbreyttu og alls ekki ef núverandi þingmenn flokksins sækjast eftir endurkjöri þegar kosið verður eftir 26 mánuði.
Orðið á götunni er að lítið leggist nú orðið fyrir hina ungu sjálfstæðismenn þegar fjöldi þeirra á milliþingi er kominn niður í 50 ungliða. Þeir hafa komist fyrir í einni rútu. Þegar frægt þing SUS var haldið í nágrenni við Eskifjörð árið 1973 þá sóttu það 300 ungir flokksmenn og tóku þá farsælu ákvörðun að velja Friðrik Sophusson formann enn ekki Björn Bjarnason sem sótti það fast en hafði ekki erindi sem erfiði. Friðrik varð svo einn farsælasti forystumaður flokksins næstu áratugina.
Orðið á götunni er að flokkurinn geti bara haldið áfram ferð sinni fram af brúninni á fullri ferð og heimtað völd sem eru ekki föl.
