Snorri goði Þorgrímsson í Eyrbyggjasögu er einhver flóknasti persónuleiki Íslendingasagna. Hann var enn í móðurkviði þegar móðurbróðir hans Gísli Súrsson drap föður hans. Honum var komið í fóstur hjá vandalausum í Álftafirði þar sem hann var greindur með mótþróaþrjóskuröskun. Á langri ævi eignaðist hann 19 börn með nokkrum konum. Snorri var illa tengslaraskaður og lenti oft í deilum við samferðamenn sína.
Hann kom til mín á stofuna á dögunum og sagði: „Mér líður svo illa á sálinni. Hvað er til ráða?“ „Þú verður að fara í einhvers konar meðferð,“ sagði ég. „Nú ber vel í veiði því helmingur þjóðarinnar hefur atvinnu sína af því að meðhöndla hinn helminginn. Úrvalið af meðferðum er endalaust enda fer meðferðarfíklum hratt fjölgandi. Þú þarft að byrja á því að breyta mataræðinu og éta meira af snefilefnum, selen, kopar, magnesium, sink og steypustyrktarjárn. Ekkert kaffi! Ég ætla líka að skrifa upp á Vegóvísprautur sem minnka matarlystina svo að þú getir aldrei borðað eðlilega framar.
Svo skaltu fara út að hlaupa og hreyfa þig til að kæta geðið. Reyndar hef ég aldrei séð brosmildan skokkara. Þeir eru allir með skeifu niður á axlir í litríkum göllum og rándýrum skóm. Ég ætla líka að senda þig í HAM og DAM og Núvitundarnámskeið vegna kvíða.
Þú ert örugglega með áfallastreituröskun frá því pabbi þinn var drepinn. Ég mæli með EMDR-meðferð, nálarstungumeðferð, viðtalsmeðferð og sveppatrippi undir leiðsögn galdramanns úr Andesfjöllum. Þú verður að finna barnið í sjálfum þér sem týndist á fósturheimilinu með djúpslökun og ofskynjunarefnum. Mér finnst líklegt að þú sért með ADHD svo ég ætla að gefa þér amfetamín. Ekki mundi spilla fyrir þér að finna Jesú, hætta að drekka og sættast við allar þessar barnsmæður þínar. Þú sérð að þetta er full vinna svo að ég skrifa líka upp á veikindavottorð og endurhæfingarlífeyri.“
Við horfðumst í augu eitt andartak. „Þetta líst mér ekki á,“ sagði Snorri. „Ég held að allar þessar meðferðir skapi fleiri vandamál en þær leysa! En ég væri til í að fá hjá þér þetta amfetamín. Grettir vinur minn Ásmundsson sagði að það hefði bjargað lífi sínu í leiðindunum í Drangey!.“ Hann gekk á dyr og hljóp niður stigann flautandi gamlan vikivaka.
