Á laugardaginn ætla ég að segja já. Ekki mín vegna, heldur miklu fremur fyrir börnin mín og barnabörnin.
Í mínum huga er röðin skýr: Ég er Evrópubúi númer eitt, evrusinni númer tvö og ESB-sinni númer þrjú. Árið 2009 lærði ég þó að forgangsröðin er ekki valkvæð: Það fæst engin evra án fullrar aðildar.
Ég man vel eftir fastgengisárunum í kjölfar þjóðarsáttarinnar. Þá gátu heimili og fyrirtæki loksins gert langtímaáætlanir sem stóðust. Það kenndi mér hve stöðugleiki er dýrmætur, og að við náum aðeins raunverulegum árangri saman, ekki hvert í sínu horni. Körfuknattleiksmaðurinn Michael Jordan orðaði það best: Hæfileikar vinna leiki en liðsheildin vinnur titla. Í slíku liði vil ég spila.
Ísland hvílir á flekaskilum. Nú gliðnar einnig bilið í alþjóðastjórnmálum: Annar vængurinn fjarlægist lýðræðið á meðan hinn ver það af einurð. Þegar sprungan breikkar verður maður einfaldlega að velja í hvora áttina maður hoppar. Ég vel lýðræðið.
Mér brá dálítið í vikunni þegar sérhagsmunirnir fóru að láta til sín taka: Nei-fylkingin hefur úr allt að þrjú hundruð milljónum króna að spila, á meðan JÁ-hliðin ræður yfir innan við hundrað milljónum, og stærsti bakhjarlinn neitar að gefa upp hvaðan peningarnir koma. Um stund læddist að mér kunnuglegur Brexit-kvíði. En svo reiknaði ég dæmið upp á nýtt: Jafnvel hæsta kostnaðartala andstæðinganna er fimmtíu milljarðar á ári en ávinningurinn getur orðið allt að átta hundruð og þrjátíu. Stundum þarf einfaldlega að eyða til að afla!
Þrjátíu kosti við aðild fann ég gegn þremur göllum.
Glasið hjá mér er ekki hálffullt, það er barmafullt.
Segjum ekki nei af gömlum vana eða þrjósku. Ekki af því að okkur lítist ekki á ríkisstjórnina eða skrifræðið í Brussel. Kross við JÁ á kjörseðlinum jafngildir nefnilega ekki samþykki á inngöngu. Hann þýðir einfaldlega, kannski. Við ljúkum samningunum, sækjum niðurstöðuna heim, getum svo karpað yfir henni af hjartans lyst og eigum síðan lokaorðið við kjörkassann í seinni kosningunum.
Segðu kannski. Ekkert orð felur í sér meiri von og tækifæri.
Höfundur er Evrópubúi og lýðræðissinni.
