Það er að verða æði afhjúpandi hvað auðvaldsöflunum á Íslandi gengur til í afstöðu sinni til þjóðaratkvæðagreiðslunnar undir lok þessa mánaðar, sem nú er nýhafinn. Atvinnurekendur hópast saman í örvæntingu sinni og mega ekki til þess hugsa að alvöru samkeppni að utan ógni afslappaðri markaðshlutdeild þeirra á fákeppnismarkaði, þar sem samráð þykir langtum þægilegra en að fyrirtæki etji kappi hvert við annað.
Verndin af krónunni, lélegasta gjaldmiðli álfunnar, er nefnilega slík og þvíumlík, að öflugustu fyrirtæki Evrópu hafa engan áhuga á að hasla sér völl á Íslandi á meðan þar er notast við óboðlega örmynt sem er fullkomlega ónothæf í alþjóðlegum viðskiptum.
Fyrir vikið sitja eyjarskeggjar eftir með sárt ennið, svo og innlendar bankastofnanir, flutningafyrirtæki, matvælasala, olíufélög og tryggingakompaní sem hafa hvað mestan hag af einangruðu hagkerfi, en myndu sjálfsagt veikjast og visna, væri sótt að þeim að utan.
Þetta er veruleikinn. Og verjumst bræður, er ákallið úr Borgartúni, höldum fákeppnismarkaðnum út af fyrir okkur! Og skítt með það þótt almenningi blæði, svo fremi að við græðum bæði á tá og fingri.
Svo er hitt að auðurinn safnast miklu auðveldar á fæstu herðarnar ef vextirnir verða áfram í efstu hæðum. Því hvar annars staðar í heimi hér fengju fjármagnseigendur sína tryggu níu prósenta innlánsvexti á þau hundruð milljóna króna sem þeir geyma innan veggja viðskiptabankanna í einu minnsta hagkerfi heims? Og hvar annars staðar en á þessari einu og sömu eyju er boðið upp á það matador að heimarekin útgerðin fái að taka lán í evrum á þriggja prósenta vöxtum og notar svo þann billega pening til að kaupa upp heilu íbúðaklasana á Íslandi, en svona er einmitt paradís auðvaldsins úti í norðurhöfum, sem færir efnafólkinu forskot á almenning, sem sjálfur er ekki í öðrum færum en að greiða þrefalt hærri vexti til að koma sér þaki yfir höfuðið.
Og er þetta ekki bara heila málið til allrar framtíðar?
Sumsé íslenska leiðina, hæfilega skökk og spillt – og tryggir til frambúðar nauðsynlegan ójöfnuð á fjármálamarkaði svo forréttindaelítan fái áfram að auðgast svo til óheyrilega í friði og spekt.
Nei er þessarar merkingar. Og meining þeirrar neikvæðni hverfist um ægivald auðvaldsaflanna sem hagsmunaflokkar þjóðarinnar hafa veitt einkaleyfi til að hagnast á kostnað alls almennings.
„Hægrimenn á Íslandi eru nefnilega ekki kapítalistar. Þeir hafa aldrei komist út fyrir pilsfaldinn.“
Já merkir hvort þjóðin vilji skoða aðra möguleika.
En það má hún bara alls ekki að mati varðhundanna sem vilja auðvitað óbreytt kerfi, og þyrla því upp eins miklu moldviðri og hugsast getur í hræðsluáróðri sínum gegn því að þjóðin fái að sjá hvað annað er í boði.
Og það er allt tínt til, líklega það einnig að Evrópusambandið, þaðan sem Íslendingar þiggja stóran hluta af regluverki sínu án þess að ráða nokkru um það, ræni öllu steini léttara af eyjarskeggjum úti í miðju Atlantshafi, og gott ef ekki kalda loftinu líka, en það væri sambandinu líkt.
Evrópusambandið er líklega stærsta og best heppnaða samvinnuhreyfing á kringlu jarðar sem freistar þess með öllum ráðum að efla frjálsa samkeppni og viðskiptakjör innan sinna raða ásamt því að bæta neytendavernd eins og nokkur kostur er. Það er metnaður sambandsins að fyrirtæki og almenningur fái þrifist í samfélagi hvert við annað, á sem hagkvæmastan hátt.
Hægrimenn á Íslandi trúa hvorki á svona kerfi né treysta því. Þeir gjalda varhug við svo frjálsu hagkerfi. Það muni nefnilega trufla þá við að græða á daginn og grilla á kvöldin, jafn áhyggjulaust og þeir hafa getað gert frá einni öld til annarrar.
Hægrimenn á Íslandi eru nefnilega ekki kapítalistar. Þeir hafa aldrei komist út fyrir pilsfaldinn. Það er af því að þeir vita það manna best að þeir myndu ekki þrífast þar.
