Guðmundur Fertram Sigurjónsson, stofnandi Kerecis á Ísafirði, lýsti því yfir á dögunum að Evrópusambandið hamlaði nýsköpun, ekki síst í lækningavörugeiranum og því ætti Ísland ekkert erindi inn í Evrópusambandið. Guðmundur er því í hópi auðmanna og hagsmunaaðila sem berjast undir merkjum „áfram Ísland“ gegn því að íslenska þjóðin fái að velja framtíð sína sjálf, með því að taka afstöðu til fullbúins aðildarsamnings að ESB.
Guðmundur hefur vandlega gætt þess að minnast ekki einu orði á það að árið 2019 fékk Kerecis næstum hálfan milljarð í styrk frá nýsköpunarsjóði ESB til þróunar á gerviskinni úr fiskroði til markaðssetningar í Evrópu. Styrkurinn, sem var upp á þrjár milljónir evra, var samþykktur 25. október 2019 og verkefnið, sem alls kostaði 3,7 milljónir evra, hófst 1. nóvember sama ár og stóð í tæp fjögur ár, til 31. ágúst 2023. Evrópusambandið fjármagnaði með örðum orðum um 80% af þessu þýðingarmikla verkefni, sem kom fótunum undir Kerecis í Evrópu.
Orðið á götunni er að mjög athyglisvert sé að Guðmundur Fertram skuli nú hallmæla ESB og segja það hamla núsköpun í ljósi þess að það var einmitt ESB sem gerði Kerecis ævintýrið að því sem það er. Árið 2023 keypti danska fyrirtækið Coloplast Kerecis fyrir um 180 milljarða króna og því ljóst að hálfi milljarðurinn frá ESB skilaði sér vel til Guðmundar Fertram, sem var einn aðaleigandi félagsins er það var selt.
Orðið á götunni er að ekki sé það síður athyglisvert að á heimasíðu Kerecis, undir flipa sem geymir sögu fyrirtækisins, er ekki eitt orð að finna um styrkinn frá ESB, sem kom fótunum undir fyrirtæki sem varð 180 milljarða virði á örstuttum tíma. Reyndar virðist sem hvergi á heimasíðu félagsins sé að finna eitt einasta orð um styrkinn frá ESB.
Orðið á götunni er að afstaða Guðmundar Fertrams til ESB nú sé mjög í takt afstöðu annarra auðmanna og forstjóra sem eru helstu bakhjarlar „áfram Ísland“ og þess að þjóðin segi nei í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst næstkomandi. Afstaða þeirra virðist ráðast af beinum persónulegum hagsmunum af því að ekki verði hróflað við því kerfi sem hér er og hefur sett íslenskan almenning í spennutreyju, verðbólgu, verðtryggingar, vaxtaokurs og reglulegra kollsteypa.
Orðið á götunni er að þeir sem eigi milljarða inni á bankabók kjósi frekar að geta geymt peningana sína inni á íslenskri bankabók sem borgar 8% vexti en á evrureikningi sem borgar 2% vexti. Á Íslandi skilar milljarðurinn 80 milljónum í vaxtatekjur á meðan evrureikningurinn skilar bara 20 milljónum. Mismunum borgar svo íslenskur almenningur, við hin sem ekki erum milljarðamæringar.
Formaður og helsti talsmaður „áfram Ísland“, Halldór Benjamín Þorbergsson, er svo forstjóri fasteignafélagsins Heima, sem hefur allar sínar tekjur af verðtryggðum leigusamningum. Heimar græða 900 milljónir fyrir hvert prósentustig sem verðbólgan hækkar. Orðið á götunni er að ekkert sé skrítið þótt Halldór Benjamín vilji ólmur halda Íslandi utan ESB og evru. Fyrirtækið hans hefur beina hagsmuni af því og eins og verðbólgan er að þróast um þessar mundir er eins víst að bónusinn hans fyrir árið muni hífa mánaðarlaunin hans upp fyrir 10 milljónirnar, en veslings maðurinn var víst bara með 8,7 milljónir síðast.
Orðið á götunni er að það sé í raun ágætt að forréttindaliðið sem vill halda í ríkjandi ástand til að viðhalda forréttindum sínum og fríðindum skuli tjá sig sem mest. Það er holur hljómur í málflutningi þeirra sem hafa beina hagsmuni af því að maka eigin krók á kostnað íslensks almennings. Það er holur hljómur í málflutningi Guðmundar Fertram sem byggði auðlegð sína á stuðningi ESB en vill nú koma í veg fyrir að aðrir fái sín tækifæri.
Orðið á götunni er að salan á Kerecis fyrir þremur árum hafi ekki síst byggst á því að vaxtarmöguleikar fyrirtækis, sem er hluti af fyrirtæki sem er skráð innan ESB, séu einfaldlega miklu öflugri en vaxtarmöguleikar íslensks fyrirtækis.
