Sægreifar láta nú til sín taka vegna þjóðaratkvæðagreiðslu í næsta mánuði um viðræður við ESB. Sumir hrópa hátt í fjölmiðlum en aðrir vinna að tjaldabaki og leggja til fúlgur fjár til áróðurs og jafnvel skipulegra ósanninda. Einn þeirra sem hefur nú gengið fram fyrir skjöldu og lýst skoðun sinni af svipaðri smekkvísi og jafnan þegar hann tekur til máls opinberlega er Kristján Loftsson forstjóri Hvals hf. sem sagðist „ekki trúa því að þjóðin væri svo vitlaus að segja já í þjóðaratkvæðagreiðslunni.“
Hér er vitanlega á ferðinni sú forsjárhyggja að kjósendur séu heimskir og að það beri að leiðbeina þeim svo þeir fari sér ekki að voða. Vér einir vitum! Ef kjósendur segja JÁ þá eru þeir vitlausir samkvæmt úrskurði Kristjáns forstjóra Hvals hf.
Orðið á götunni er að hvalveiðibrölt Kristjáns fari illa í þjóðina. Nú er ferðaþjónusta orðin langstærsta atvinnugrein landsins og leggur til tvöfalt meiri gjaldeyristekjur en allur sjávarútvegurinn. Meðal þess sem rúmast innan ferðaþjónustu á Íslandi er hvalaskoðun sem er öflug starfsemi sem fram fer um land allt, skapar atvinnu, gjaldeyristekjur og hagnað. Það er meira en unnt er að segja um hvalveiðarnar sem reknar eru með bullandi tapi ár eftir ár enda er svo komið að óseldar birgðir afurða hrúgast upp og seljast ekki. Hver vill kaupa þriggja ára gamalt uppþornað hvalkjöt? Hvalveiðum er haldið áfram vegna þvermóðsku Kristjáns Loftssonar.
Auk þess má vera ljóst að verkun þessara afurða í hvalstöð Hvals hf. fer fram utan dyra undir berum himni sem er óheimilt en Hvalur hf. kemst samt upp með það ár eftir ár þegar þess er krafist að öll matvælavinnsla fari fram innan dyra. Hver vill kaupa matvæli sem verkuð eru þannig að afurðirnar séu óvarðar fyrir fuglaskít, ágangi meindýra og margvíslegum óþrifum?
Kristján Loftson valdi einnig að ráðast á forstjóra Matís sem er opinber stofnun sem ber ábyrgð á öllu eftirliti með matvælaframleiðslu. Hann gerði lítið úr forstjóra fyrirtækisins sem hann á í deilum við. Forstjórinn er hámenntuð kona með langa og farsæla starfsreynslu. Kristján reyndi að draga menntun hennar í efa og sagði: „…hún hefur helst afrekað að skrifa doktorsritgerð og verja hana. Það er ekki mikið afrek.“
Orðið á götunni er að Kristján Loftsson hafi engar forsendur til að meta efni doktorsverkefna og ekki er vitað til þess að hann hafi þekkingu eða menntun til að kveða upp úr um gæði slíkra verkefna. Sjálfur er Kristján með verslunarpróf úr fjórða bekk Verslunarskóla Íslands, ekki einu sinni stúdentspróf. Hann ætti ekki að hætta sér út á þá braut að deila um menntun og þekkingu við hámenntað fólk sem býr að viðurkenndum prófgráðum á hæsta skala. Þetta er einungis nefnt til að vekja athygli á firringunni og hrokanum í sérhagsmunaliðinu.
Þeir sem vilja koma í veg fyrir að Íslendingar fái frekari upplýsingar um þá kosti sem bjóðast í alþjóðlegu samstarfi leggja nú fram gríðarlega fjármuni í áróðursskyni. Þessir fjármunir koma að stórum hluta frá sægreifum með beinum eða óbeinum hætti. Mikilvægt er að kjósendur átti sig á því hvort þeir vilja eiga samleið með Kristjáni í Hval, Þórólfi í Kaupfélagi Skagfirðinga, Þorsteini Má og öðrum af þeim toga eða velja almannahagsmuni og framtíðina. Undir með framangreindum taka svo minni spámenn eins og Guðni Ágústsson, Jón Bjarnason, Hjörleifur Guttormsson, Björn Bjarnason og fleiri sem eru fastir í gömlum tíma.
Ef menn hins vegar vilja einangrun, gamaldags og úrelt viðhorf og afdalamennsku geta þeir tekið sér far með þeim sem hafa orðið viðskila við raunveruleikann, nútímann og framtíðina.
Orðið á götunni er að valið ætti að vera auðvelt þann 29. ágúst.
