Ekki hefur verið auðvelt að fylgjast með ferðum Nei-hreyfingarinnar í landinu því hún hleypur á miklum hraða í allar áttir. Skyndilega skipti hún sér í deildir og þannig varð til eitthvað sem nefnist Áfram Ísland, samtök sem berjast gegn aðild Íslands að Evrópusambandinu.
Þessi nýju samtök vilja greinilega skera sig nokkuð frá samtökunum Heimssýn sem hafa árum saman leitast við að hefja neikvæðni, þröngsýni og einangrunarhyggja til vegs og virðingar við heldur dræmar viðtökur þjóðarinnar. Almenningur hefur takmarkaðan áhuga á að hlusta á reiða og geðvonda einstaklinga þylja af yfirlæti staðreyndavillur um Evrópumál í hvert sinn sem þeir komast í námunda við hljóðnema.
Áfram Ísland segist vilja taka jákvæðnina í sína þjónustu en vill samt alls ekki segja já 29. ágúst og virðist vera meinilla við að ríkisstjórnin skuli hafa ákveðið að spyrja þjóðina hvaða stefnu eigi að taka í Evrópumálum. Þarna innanborðs er fyrrum forseti lýðveldisins Ólafur Ragnar Grímsson, sem ætti að hafa meiri trú á þjóð sinni en svo að hann reyni að hafa áhrif á það hvernig hún kýs í kjörklefanum.
Pistlahöfundur heyrði nýlega á Útvarpi Sögu viðtal við formann Sjálfstæðisflokksins, Guðrúnu Hafsteinsdóttur. Þar var hún í enn eitt skiptið að endurtaka sjálfa sig þegar hún sagði pirraðri röddu að það væri alveg vitað hvernig samning væri verið að bjóða þjóðinni. Fjölmargir áberandi nei-sinnar hafa talað á sömu nótum og formaður Sjálfstæðisflokksins.
Hvernig stendur á því að þessir einstaklingar telja sig vita svo mætavel hvernig samning þjóðin mun fá. Það hljóta að teljast stórtíðindi búi þeir yfir skyggnigáfu. En hvernig sem það nú er þá tala þeir eins og besserwisserar sem aldrei fá nóg af að heyra sjálfa sig tala.
Pistlahöfundur þekkir alls konar fólk sem ætlar að segja já 29. ágúst. Það segist vilja kíkja í pakkann. Það vill ekki að Ólafur Ragnar Grímsson, Guðrún Hafsteinsdóttur, Björn Bjarnason, Guðni Ágústsson og fleiri tali í þeirra nafni og taki ákvörðun fyrir það.
Ef þjóðin segir já þann 29. ágúst og fær í fyllingu tímans samning sem er svo óhagstæður að ómögulegt verður að samþykkja hann þá geta þessir besserwisserar sagt: Ég sagði ykkur það! Og það munu þeir sannarlega gera því þetta eru einstaklingar sem hafa hreina unun af því að hafa rétt fyrir sér. Þeir munu skrifa hverja greinina á fætur annarri í Morgunblaðið og baða sig þar í aðdáun á sjálfum sér fyrir þá framsýni sem þeir telja sig allan tímann hafa sýnt. Þeir munu ítreka hversu fáránlegt það hafi verið af ríkisstjórninni að setja málið á dagskrá og krefjast þess að hún segi af sér.
Svo er annar möguleiki, sem þessi hópur má alls ekki hugsa til, sem er sá að samningurinn sem þjóðinni bjóðist verði hagstæður og sannaði að málflutningur hörðustu nei-sinna hefði allan tímann verið þvættingur. Þá yrði ansi sárt fyrir besserwisserana að viðurkenna fyrir alþjóð að þeir hefðu verið að bulla.
Hörðustu Nei-sinnar tala og hljóma eins og þeir séu færir um að sjá það sem aðrir ekki sjá og viti fullvel það sem aðrir vita ekki. Fullyrðingar þeirra um óhagstæðan samning eru vitaskuld ekkert annað en hluti af hræðsluáróðri sem byggist á því að Evrópusambandið vilji okkur ekki vel heldur ætli að gleypa okkur og ræna okkur sjálfstæði.
Samtökin Áfram Ísland hafa boðað fund í Sjálfstæðissalnum við Austurvöll og honum verður vitanlega streymt svo boðskapurinn komist til skila til sem flestra. Það er ákveðin kokhreysti í tilkynningu frá samtökunum en þar er fólk „hvatt til að koma saman og fylgjast með fundinum á heimilum og í byggðalögum um land allt.“
Það að slatti af Nei-sinnum komi saman kallar nú ekki beinlínis á að kynslóðir komi saman á heimilum landsins til að móttaka málflutninginn. Það er fyrir fram vitað hvað Nei-sinnar hafa að segja. Þennan sama dag eru spennandi leikir á heimsmeistaramótinu í knattspyrnu. Þar gæti margt óvænt gerst. Engar líkur eru á óvæntum uppákomum í Sjálfstæðissalnum þar sem nei-ið eitt mun hljóma.
