Skáldið og rithöfundurinn Hannes Pétursson skrifar langa og ítarlega grein á Vísi í dag þar sem hann fer háðsorðum um þá sem vilja segja nei í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst næstkomandi þar sem spurt verður hvort Ísland eigi að halda áfram aðildarviðræðum við Evrópusambandið.
Notar hann orðin „Eldhaf“ og „Brennandi hús“, sem hann kallar „ruslyrði“. „ESB er ýmist Eldhaf eða Brennandi hús, hefur staðið í ljósum logum frá upphafi. Engu er líkara en veröldin öll sé í ljómandi góðu lagi nema Evrópa vestan Rússlands. Ég biðst afsökunar á því að ég hef aldrei getað komið þessu húsi sem brennur áratug eftir áratug og þó aldrei til grunna heim og saman við innri markað ESB, djásn sambandsins,“ skrifar Hannes.
„Réttsýnir Íslendingar upp til hópa telja að viðskiptasamningur þeirra við Eldhafið sé ein styrkasta stoð allrar hagsældar landsmanna nú á dögum. Hið skíðlogandi hús hlýtur því að vera einsdæmi í veraldarsögunni. Og ekki fyrir þessar sakir einar, heldur og margt fleira. Meðal annars eru Finnar búsettir í húsinu, hamingjusamasta þjóð í heimi enn einu sinni samkvæmt alþjóðlegri könnun (frétt í BBC 19. mars síðastliðinn). Og verða þeir samt að þola það böl að hafa evru sem gjaldmiðil.“
Óðinn og Eiríkur ánægðir
Margir hafa lýst yfir velþóknun á skrifum Hannesar, þar á meðal Óðinn Jónsson, fyrrum fréttastjóri RÚV, sem segir:
„Vísisgrein skáldsins Hannesar Péturssonar um Evrópumálin er stórkostleg, löng og ítarleg en nístandi beitt og snilldarlega skrifuð. Hann fer vel yfir þvæluna sem margir andstæðingar þjóðaratkvæðagreiðslu í ágúst um aðildarviðræður við Evrópusambandið leyfa sér að bera fram og hvernig blint og óskiljanlegt hatur á Evrópusamstarfinu villir mönnum sýn,“ segir Óðinn og bætir við: „Þessa grein ættu allir að lesa.“
Eiríkur Rögnvaldsson prófessor emiritus tekur í sama streng: „Hlýðum á þjóðskáldið.“
Þar að auki segir Björn Þorláksson á Samstöðinni: „Það þurfti 95 ára snilling að norðan til að kaghýða stertimenni sem verið hafa til mikillar óþurftar í ESB-umræðunni. Grein Hannesar öll eitt meistarastykki!“
Föðurlandssvika-rapsódíunni skellt á fóninn
Hannes segir ekkert að athuga við að menn séu andvígir ESB frekar en einhverju öðru. Það sem truflar hann er að beiska hatrið. „Er einhver höfuðsynd að þreifa fyrir sér um það í samningaviðræðum hvort full aðild að ESB gæti verið enn hagfelldari kostur fyrir Ísland en sú aðild sem landið nú þegar hefur að sambandinu?,“ spyr Hannes.
Hann segir lastyrðum ausið yfir þá sem vilja fara í aðildarviðræður:
„Gömlu Föðurlandssvika-rapsódíunni er skellt á fóninn og spiluð af fullum hljóðstyrk. Og eru svikin þó ekki önnur og meiri en þau að vísa skuli þessu álitamáli í dóm þjóðarinnar í allsherjaratkvæðagreiðslu. Fylgjendur þeirrar málsmeðferðar eru sakaðir um að traðka á frelsi og fullveldi landsins, að þeir vilji selja hvort tveggja í greipar erlendum valdsherrum, vilji innlima Ísland í fjandsamlegt ríkjasamband suður í álfu; fullveldisafsal, landsala, innlimun, þetta eru þrástefin.“
Hannes segir svo: „Óvilhallir menn vita að þjóðir Evrópusambandsins afsala sér ekki fullveldi sínu, heldur framselja vissa þætti þess, samt ekki út fyrir sínar eigin raðir, heldur til framkvæmdastjórnar sem hlítir æðsta úrskurðarvaldi þeirra sjálfra, allt samkvæmt sáttmálum sem þær hafa gert sín á milli af fúsum og frjálsum vilja.“
