Undanfarin ár hefur karlalandsliðið í fótbolta verið í vandræðum með stöðu miðvarðar, þjálfarar íslenska landsliðsins hafa haft fáa kosti að velja úr og ástandið virðist ekki vera að batna.

Rætt var um málið í Þungavigtinni í dag en nefndar voru nokkrar ástæður fyrir því að íslenskur fótbolti væri hættur að framleiða miðverði í hæsta gæðaflokki.

Í mörg ár vorum við með marga öfluga varnarmenn en í dag framleiðir íslenskur fótbolti frekar öfluga sóknarmenn og landsliðið finnur fyrir því.

„Ástæðan fyrir því að ungir varnarmenn á Íslandi verða ekkert mikið betri, við erum að tala um bestu liðin. Í fjölmennustu og bestu liðunum, varnarmenn í þessum liðum fá aldrei neina áskorun. Þeir fá aldrei að verjast, eru í sókn 90 prósent af leikjum og reynir aldrei á varnarleikinn,“ sagði Kristján Óli Sigurðsson í Þungavigtinni.

Viktor Unnar Illugason sem hefur starfað í yngri flokka þjálfun segir mistök einnig gerð þar. „Mér finnst líka horft of mikið í, það eru allir að reyna að vera sniðugur. Þú ert með stóran hafsent sem er kannski ekki frábær í fótbolta, þá taka menn einhvern sem er betri í fótbolta og tala um að hann eigi eftir að stækka. Í stað þess að taka þennan stóra og gera bara buff úr honum.“

Ríkharð Óskar Guðnason tók þá til máls og tók dæmi. „Ég ætla að ræða einn sem er tengdur mér fjölskylduböndum, hann er 17 ára. Hann hefur verið kantmaður alla yngri flokka, núna er hann að stækka og orðinn 1.90. Hann var komin á bekkinn og í B-liðið, hann ákvað að gerast miðvörður og á 18 mánuðum er hann komin í meistaraflokk.“

Talað var um að vöntun væri á öflugum miðvörðum. „Það er ekkert brjálæðislega mikið að koma,“ sagði Viktor Unnar.