Eignarhald þjóðarinnar á náttúruauðlindum er ekki bundið í stjórnarskrá. Meðal náttúruauðlinda má nefna fiskveiðimið og orku.

Í núgildandi stjórnarskrá segir í 62. grein: „Hin evangeliska lúterska kirkja skal vera þjóðkirkja á Íslandi, og skal ríkisvaldið að því leyti styðja hana og vernda.” Breyta má þessu með lögum. Deilt er um hvort breyta eigi þessu ákvæði.

Í 26. grein stjórnarskrárinnar segir að ef forseti synji lagafrumvarpi staðfestingar, fær það þó engu að síður lagagildi, en leggja skal það þá svo fljótt sem kostur er undir atkvæði allra kosningarbærra manna í landinu til samþykktar eða synjunar með leynilegri atkvæðagreiðslu. Lögin falla úr gildi, ef samþykkis er synjað, en ella halda þau gildi sínu.

Þjóðaratkvæðagreiðslur fara fram ef forseti synjar lögum staðfestingar. Í stjórnarskránni er ekki kveðið á um að almenningur geti krafist þjóðaratkvæðagreiðslu, en samkvæmt núgildandi fyrirkomulagi eru þjóðaratkvæðagreiðslur ráðgefandi en ekki bindandi.

Í 31. grein stjórnarskrárinnar segir að þingmenn skuli kosnir með hlutbundinni kosningu, sem er talið merkja að þeir skuli kosnir af framboðslistum. Persónukjör er það fyrirkomulag þingkosninga þar sem kjósendum er veitt meiri eða minni aðkoma að vali á þingmannsefnum af framboðslistum í kosningum. Persónukjör getur einnig átt við um val á frambjóðendum án þess að listar komi við sögu. Þá velja kjósendur perónur úr hópi frambjóðenda, hvort sem þeir tilheyra framboðslistum eða ekki.

Í núgildandi kerfi þarf að öllu jöfnu meirihluta Alþingis til þess að ná framkvæmdavaldi og mynda starfhæfa ríkisstjórn. Framkvæmdavaldið sækir umboð sitt til löggjafavaldsins.

í núgildandi stjórnarskrá er ekkert sem bannar að ráðherrar geti setið á Alþingi, en ráðherra sem sem situr á Alþingi er bæði handhafi framkvæmdavalds og löggjafarvalds.

Í 33. grein stjórnarskrárinnar segir að kosningarrétt við kosningar til Alþingis hafa allir sem eru 18 ára eða eldri þegar kosning fer fram og hafa íslenskan ríkisborgararétt.

Dómsmálaráðherra skipar dómara í Hæstarétt Íslands. Ekki er kveðið sérstaklega á um það í stjórnarskrá, en lögð hafa verið fram frumvörp til laga á Alþingi að það verði í höndum Alþingis að skipa dómara.

Ísland skiptist í sex kjördæmi sem kjósa fulltrúa á Alþingi. Þau eru: Reykjavíkurkjördæmi norður (11 þingmenn), Reykjavíkurkjördæmi suður (11 þingmenn), Norðvesturkjördæmi (9 þingmenn), Norðausturkjördæmi (10 þingmenn), Suðurkjördæmi (10 þingmenn) og Suðvesturkjördæmi (12 þingmenn). Um kjördæmaskipan á Íslandi er mælt fyrir í 31. grein stjórnarskrárinnar og í lögum um kosningar til Alþingis. Kveðið er á um það í 31. grein stjórnarskrárinnar að kjördæmi skulu vera fæst sex en flest sjö.

Þjóðaratkvæðagreiðsla er þegar kosningabærir menn kjósa um ákveðið mál hvort sem atkvæðagreiðslan er ákvarðandi eða leiðbeinandi fyrir ríkisvaldið. Stjórnarskrár margra ríkja hafa ákvæði um að almenningur eigi að kjósa um ákveðin mál í staðinn fyrir að kjörnir fulltrúar leiði þau til lykta.

Í Sviss þarf ákveðið hlutfall kjósenda að skrifa undir áskorun um að vísa tilteknum lögum í þjóðaraktvæðagreiðslu. Hér á landi getur forseti Íslands vísað málum í þjóðaratkvæðagreiðslu, en aðeins eftir að Alþingi hefur samþykkt frumvarp sem lög.

Þjóðaratkvæðagreiðslur, aðrar en þær sem forseti boðar til með því að beita málskotsrétti sínum, eru ráðgefandi. Ekki er kveðið á um það í stjórnarskrá að aðrar þjóðaratkvæðagreiðslur séu bindandi fyrir stjórnvöld.

Vilt þú að á Íslandi ríki þingræði, þar sem meirihluti þings getur fellt ríksstjórn með vantrausti eða forsetaræði þar sem annað hvort forseti eða forsætisráðherra er kosinn í beinni kosningu og skipar ríkisstjórn.

Dómsmálaráðherra fer með skipan dómara. Lagt hefur verið til að Alþingi kjósi um dómara og önnur útfærsla er að dómarar sæki umboð sitt til almennings.

Sbr. Í Bandaríkjunum.

Aðra en skilgreinda, pólitískt ráðna aðstoðarmenn

Forsetinn hefur margvíslegt hlutverk samkvæmt stjórnarskrá.
2. gr. Alþingi og forseti Íslands fara saman með löggjafarvaldið
15. gr. Forsetinn skipar ráðherra og veitir þeim lausn. Hann ákveður tölu þeirra og skiptir störfum með þeim.
19. gr. Undirskrift forseta lýðveldisins undir löggjafarmál eða stjórnarerindi veitir þeim gildi, er ráðherra ritar undir þau með honum.
22. gr. [Forseti lýðveldisins stefnir saman Alþingi eigi síðar en tíu vikum eftir almennar alþingiskosningar. Forsetinn setur reglulegt Alþingi ár hvert.]
Kveðið er á um að forseti láti ráðherra framkvæma vald sitt.

Í fyrirkomulagi einmenningskjördæma hefur kjósandinn fullt val á milli frambjóðenda. Hann velur sitt þingmannsefni og allir sem bjóða sig fram standa honum til boða. Oftast er þó aðeins einn frambjóðandi í boði fyrir hvern flokk. Þessi kjördæmaskipan leiðir oftast til tveggja flokka kerfis, líkt og í Bandaríkjunum og í Bretlandi. Sá frambjóðandi sem hlýtur flest atkvæði hreppir eina þingsætið í kjördæminu.

Í 31. grein stjórnarskrárinnar segir að á Alþingi eiga sæti 63 þjóðkjörnir þingmenn, kosnir leynilegri hlutbundinni kosningu til fjögurra ára

Hvorki er kveðið á um í stjórnarskrá né í lögum um hversu lengi forseti getur setið í embætti.

Hvorki er kveðið á um í stjórnarskrá né í lögum um hversu lengi forsætisráðherra getur setið í embætti.

Ekkert er kveðið á um þjóðtungu Íslendinga í núgildandi stjórnarskrá.

Í 65. grein stjórnarskrárinnar segir að allir skulu vera jafnir fyrir lögum og njóta mannréttinda án tillits til kynferðis, trúarbragða, skoðana, þjóðernisuppruna, kynþáttar, litarháttar, efnahags, ætternis og stöðu að öðru leyti. Ekki er kveðið sérstaklega á um kynhneigð.

Ekkert er kveðið á um þetta í stjórnarskrá.