Fyrst birt í helgarblaði DV 20. janúar

„Steini var einfaldlega eins góður liðsfélagi og hægt var að hugsa sér,“ segir Þórður Guðjónsson, fyrrverandi landsliðsmaður í fótbolta, um Sigurstein Gíslason, eins sigursælasta leikmann Íslandsmótsins, en hann féll frá á mánudaginn í síðustu viku eftir stutta en erfiða baráttu við krabbamein aðeins 43 ára að aldri.

Þórður spilaði ásamt Sigursteini í síðasta gullaldarliði ÍA sem varð Íslandsmeistari fimm ár í röð á milli 1992 og 1996. Sigursteinn bætti fjórum Íslandsmeistaratitlum í safnið með KR nokkrum árum síðar og vann því heila níu Íslandsmeistaratitla á sínum ferli. Það var þó ekki bara innanvallar sem Sigursteinn vann hug og hjörtu manna en þessi mikli sigurvegari er mærður af fyrrverandi samherjum sínum.

Gullöldin á Skaganum
Sigursteinn fæddist á Akranesi og spilaði með ÍA upp yngri flokkana. Það vita það kannski ekki allir að Sigursteinn spilaði með KR áður en hann hóf leik með ÍA. Hann skipti yfir á unglingsárunum og varð Íslands- og bikarmeistari með KR árið 1986. Hann spilaði svo fimm leiki fyrir Meistaraflokk KR áður en hann hélt aftur á Skagann fyrir tímabilið 1988.

Hjá ÍA var hann hluti af gullaldarliði Skagans sem varð Íslandsmeistari fimm ár í röð, árin 1992–1996. ÍA gaf tóninn strax í janúar 1992 þegar liðið varð Íslandsmeistari innanhúss í fyrsta skiptið í 22 ár. Í úrslitaleiknum gegn Fram skoraði Sigursteinn sigurmarkið, 3–2, og lyfti bikarnum fyrir þá gulu. Það var bara fyrsti bikarinn af mörgum næstu árin.

Árið 1994 var óumdeilanlega besta ár Sigursteins í boltanum en hann var þá kjörinn knattspyrnumaður ársins á lokahófi KSÍ. „Hann er örugglega eini vinstri bakvörðurinn sem hefur verið valinn bestur. Það segir ýmislegt um Steina,“ segir Þórður Guðjónsson.

Vildi vinna allt
Eftir tímabilið 1994 bauðst Sigursteini að gera samning við sænska liði Örgryte en hann kaus að vera áfram á Skaganum, þeim gulu til mikillar gleði. Þórður Guðjónsson spilaði með Sigursteini þegar titillinn kom aftur á Skagann 1992 eftir átta ára fjarveru.

„Steini var svo ótrúlega jákvæður og hugsaði alltaf fyrst um liðið. Hann var alltaf tilbúinn að berjast fyrir liðsfélagana. Hann var ósérhlífinn og dró alla með sér. Svo var bara svo gaman í kringum hann. Það var svo stutt í húmorinn hjá Steina,“ segir Þórður.

Aðspurður hversu stórt hlutverk Sigursteinn spilaði í gullaldarliðinu er hann fljótur að svara: „Hann var klárlega ein af driffjöðrum liðsins. Það er alveg á hreinu. Hann var samt ekki þannig gerður að þetta snérist um hann. Hann vildi aldrei vera í fararbroddi. Liðið átti bara að vinna. Það var alltaf númer eitt hjá honum. Hans ferill gekk ekki út á að vera í sviðsljósinu,“ segir Þórður sem lýsir Sigursteini sem miklum keppnismanni.

„Það var alveg sama um hvað var að ræða, útihlaup eða hvað það var, Steini vildi alltaf vinna. Hann lagði mikið á sig og þannig smitaði hann út frá sér og dró aðra með sér. Útihlaupin voru ekki eins og í dag þegar þessir stráklingar setja á sig iPodinn og lulla af stað. Þarna héldu menn hver í annan og svo var sprett af stað. Hjá Steina kom ekkert annað til greina en að vinna og hann var alltaf fremstur í flokki. Það er góður maður fallinn frá,“ segir Þórður.

Hjálpaði að fá Steina
Eftir keppnistímabilið 1998 kvaddi Steini ÍA og hélt aftur í KR. „Það er alltaf gott að breyta til. Mér stóð til boða að fara til Örgryte 1994 og ég sé örlítið eftir að hafa ekki farið,“ sagði Sigursteinn við Morgunblaðið eftir að hann gekk í KR. Hann bætti svo við: „Svo má líka segja að ég sé á síðustu metrunum, eigi ekki eftir nema þrjú til fjögur ár í boltanum.“

Það urðu reyndar fimm ár og ekki bara einhver fimm ár heldur var Sigursteinn eitt af síðustu bitunum sem KR þurfti í púslið til að vinna loksins aftur Íslandsmeistaratitilinn. Liðið hafði ekki unnið Íslandsmótið frá því árið sem Sigursteinn fæddist, 1968, og var 31 árs bið að gera út af við KR-inga. En það var eins og við manninn mælt. Sigursteinn gekk í raðir KR og Vesturbæjarstórveldið halaði inn fjóra Íslandsmeistaratitla á fimm árum og vann meðal annars tvennuna á fyrsta ári Sigursteins.

„Ég held að allir KR-ingar, þó ég geti aðallega talað fyrir sjálfan mig, verði Steina alltaf þakklátir fyrir að hafa fengið hann til liðsins. Eins og flestir vita sem fylgjast með boltanum átti KR svolítið erfitt með að vinna titilinn á þessum tíma. Það er alveg ljóst í mínum huga að með því að fá þennan mikla sigurvegara til liðsins hjálpaði það til við að fá bikarinn aftur í Vesturbæinn. Það eru engar tilviljanir í þessu og það er engin tilviljun að Steini vann níu Íslandsmeistaratitla,“ segir Guðmundur Benediktsson sem var ásamt Steina í liði KR sem vann loks aftur titilinn eftir 31 árs bið.

Heiður að spila með honum
Innanvallar vita flestir sem fylgjast með boltanum hvers megnugur Sigursteinn Gíslason var. Uppalinn á Skaganum sem þýddi eitt: Það var ekkert gefið eftir. Sanngjarn þótt hann væri harður og hreinræktaður sigurvegari. Hann heillaði þó ekki bara samherja sína og andstæðinga innanvallar heldur þótti hann einnig mögnuð persóna utanvallar.

„Steini er einhver heilsteyptasta persóna sem ég hef kynnst,“ segir Þórður Guðjónsson, liðsfélagi hans úr ÍA. „Hann var fjölskyldumaður fram í fingurgóma. Það er kannski klisja að segja það en hann var vinur vina sinna. Það var alveg sama hvar Steina bar niður og hverja hann hitti, leikmenn, vinnufélaga eða þjálfara, hann tók öllum eins og þeir voru. Hann var einstakur að því leyti,“ segir Þórður og Guðmundur Benediktsson tekur í sama streng.

„Þótt hann hafi verið frábær fótboltamaður þá er það hitt sem stendur upp úr, hversu frábær maður hann var. Algjörlega einstök persóna sem allir hrifust með. Það var alltaf gaman í kringum hann. Stutt í húmorinn og hann hjálpaði öllum. Hann var drífandi í öllu sem hann tók sér fyrir hendur og vildi gera það vel. Hann baslaði ekki í hlutunum til þess að gera þá með hangandi haus,“ segir Guðmundur.

Reif upp Breiðholtið
Sigursteinn prófaði sig aðeins áfram í atvinnumennsku en hann spilaði nokkra leiki með Stoke eftir að KR vann Íslandsmeistaratitilinn árið 1999. Hann var þó kominn aftur fyrir næsta tímabil.

Gamall félagi hans af Skaganum, Sigurður Jónsson, vissi nákvæmlega hvaða mann Sigursteinn hafði að geyma og fékk hann sem spilandi aðstoðarþjálfara Víkings árið 2004 en Fossvogspiltar voru þá nýliðar í deildinni. Sigursteinn snéri aftur í KR árið eftir og var þar þjálfari 2. flokks og aðstoðarþjálfari meistaraflokks þar til árið 2008 þegar hann tók við sem aðalþjálfari Leiknis í Reykjavík.

Það verður ekki annað sagt en að sigurvilji og metnaður Sigursteins hafi rifið Leikni upp um nokkur þrep. Liðið var hársbreidd frá því að vinna sér inn sæti í efstu deild á fyrsta tímabili Sigursteins en aðdráttarafl hans hjálpaði Leikni að fá til liðsins stærri leikmenn en áður. Sigursteinn fékk svo frí vegna veikinda í maí í fyrra þegar krabbamein fannst í lungum hans. Honum var seinna um sumarið sagt upp hjá Leikni, ákvörðun sem hann var ekki ánægður með.

Sigursteinn laut svo á endanum í lægra haldi í baráttunni við krabbameinið og lést mánudaginn 16. janúar. Íslenskur fótbolti kveður einn sinn sigursælasta son.