Menning

Vikulegt mannát

Margir voru étnir í Luther

Kolbrún Bergþórsdóttir skrifar
Laugardaginn 8. apríl 2017 15:30

„Hve mikið af heilanum át hann?“ voru ein fyrstu orðin í seinni hluta spennuþáttarins um Luther sem RÚV sýndi síðastliðinn þriðjudag. Mér féllust hendur. Ég er of borgaraleg í hugsun til að þola svona tal. Í miðjum þætti leit svo út fyrir að mannætan, sem Luther eltist við, ætlaði að leggja sér heila fjölskyldu til munns. Ég faldi andlitið í höndum mínum, skelfingu lostin. Ég er venjulega ágætlega hrifin af spennuþáttum en er samt þannig gerð að ég á erfitt með að horfa upp á mannát. Það getur ekki verið að ég sé ein um þá viðkvæmni. Það var lán í óláni að þættirnir um Luher voru bara tveir, ég hefði orðið að taugahrúgu ef ég hefði þurft að horfa lengi á vikulegt mannát.

Ég hef komist að þeirri niðurstöðu að þættirnir um Luther séu ekki fyrir mig. Þeir eru vissulega vel gerðir og leikur er framúrskarandi og spenna er í loftinu, en ofbeldið er einfaldlega of mikið. Ég ólst upp við snyrtileg morð hjá Agöthu Christie og vil ekki of mikil frávik í þeim efnum.

Ég athugaði hvaða spennuþáttur tekur við af Luther á RÚV. Það mun vera bresk spennuþáttaröð, Grafin leyndarmál, Unforgotten. Þar ber til tíðinda að lögregla hefur morðrannsókn þegar bein ungs manns finnast í húsgrunni 39 árum eftir hvarf hans. Þetta finnst mér hljóma nokkuð traustvekjandi. Tekið er fram að þættirnir séu ekki við hæfi barna. Það var reyndar líka tekið fram í dagskrárlýsingu á Luther, en þar hefði vel mátt bæta við – sérstaklega með tilliti til mannátsins – að viðkvæmt fullorðið fólk ætti að varast að horfa á þættina. Mannát er nefnilega ekki fyrir alla!

Athugasemdir eru á ábyrgð þeirra sem þær skrá. DV áskilur sér þó rétt til að eyða ummælum sem metin verða sem ærumeiðandi eða ósæmileg. Smelltu hér til að tilkynna óviðeigandi athugasemdir.

Fleiri fréttir

Mest lesið

Ekki missa af