Í innsta kjarna rokksins

Pönkhljómsveitin Dead Herring sendi frá sér hráa og agressífa frumraun á kasettu

Mynd: DV ehf / Sigtryggur Ari

Á meðan stór hluti þjóðarinnar sat límdur fyrir framan sjónvarpið og horfði á Svölu Björgvinsdóttur tryggja sér sigur í lokakeppni Söngvakeppni sjónvarpsins var pönksveitin Dead Herring að merja hljóðhimnur nokkurra heppinna tónleikagesta á gangi skrifstofuhúsnæðis í miðborg Reykjavíkur.

Tónlist sveitarinnar sveiflast frá því að vera hratt og ofbeldisfullt harðkjarnapönk og yfir í þungt og illilegt leðjurokk. Undir kraftmiklum trommuslætti og gítarleik öskrar og urrar söngkonan Ylfa Þöll, hoppar um gólfið og hleypur á áhorfendur – meðal annars á blaðamann sem dettur á innrammaða mynd og brýtur glerið með olnboganum.

Sem sagt, Dead Herring: 12 stig.

Var komin með leiða á gjörningum

Dead Herring var stofnuð í lok síðasta sumars af Ægi Sindra Bjarnasyni trommuleikara, sem einnig lemur húðir í hljómsveitinni World Narcosis, og Kristjáni Sigurðarsyni gítarleikara, en þeir tveir hafa áður spilað saman í Klikk. Í nóvember bættist svo söngkonan Ylfa Þöll Ólafsdóttir í hópinn. Þetta er frumraun hennar á rokksviðinu en bakgrunnur hennar er fyrst og fremst í mynd- og gjörningalist.

Ægir: „Við Kristján vorum komnir með þetta hljómsveitarnafn í fyrravor en við vissum ekkert hvernig hljómsveit þetta yrði. Svo fann ég að mig langaði að fara að spila hratt og stutt. Við Kristján byrjuðum að æfa í ágúst og Ylfa bættist við um miðjan nóvember. Við fengum hana til að vera með því við kunnum ekki að syngja.“

Ylfa: „Ég hef þekkt Ægi frá því að við vorum unglingar, við hittumst oft á þungarokktónleikum og svona. Þeim datt í hug að ég gæti öskrað vegna þess að ég hafði verið að gera einhverja gjörninga og vitleysu.“

Ægir: „Já, og okkur grunaði að hún hefði orku – sem hún hefur líka sýnt.“

Ylfa: „Þetta er alveg fullkomið fyrir mig. Ég var komin með svolítinn leiða á gjörningum og langaði að fá að vera agressífari. Þannig að þetta hentaði mér mjög vel.“

Eimað rokk

Nokkrum vikum eftir að æfingar hófust voru þau búin að semja, taka upp og koma út sex laga kasettu með hrárri hardkor-pönktónlist uppfullri af áfergju og frummannlegri agressjón.

Ægir: „Ég vildi að þetta yrði hljómsveit sem myndi vinna hratt og ekki flækja hlutina of mikið. Við tókum þetta því upp á einhverjum 20 mínútum á æfingu og settum beint inn á netið. Svo spurði Þórir Georg [Jónsson tónlistarmaður] okkur hvort hann mætti gefa þetta út á kasettu í nokkrum eintökum – og við slógum hendinni ekki á móti því.“

Á netinu hafa þau skilgreint tónlistina sem „Powerviolence“, en hugtakið er notað um sérstaklega háværa, hraða og hráa undirgrein harðkjarnapönks. Þau segjast hins vegar ekki vilja afmarka sig við ákveðna stefnu.

Ægir: Ef við semjum lög sem eru allt öðruvísi en okkur finnst skemmtileg þá gerir það ekkert til. Hugmyndin er fyrst og fremst að reyna að hafa þetta hnitmiðað … eða ekki. Fyrir utan eitt sjö mínútna lag eru flest lögin okkar mjög stutt.“

Kristján: „Mig minnir að það hafi verið Steinunn Eldflaug [úr hljómsveitinni DJ Flugvél og Geimskip] sem hafi talað um það eftir tónleika með okkur að henni fyndist þetta vera eins og algjörlega eimað rokk, það væri ekkert eftir nema innsti kjarninn af rokkinu.“

Ægir: „Já, eins og við hefðum tekið rokktónlistina og algjörlega berstrípað hana.“

Þið hafði meira að segja eimað bassann burt – er enginn skortur á bassatónum?

Ægir: „Nei … við höfum afþakkað boð frá fólki um að spila með okkur á bassa. Það er miklu auðveldara að gera hlutina hratt þegar við erum bara þrjú – ég hef verið allt of lengi í hljómsveitum sem hefur verið erfitt að halda gangandi og erfitt að finna tíma þar sem allir eru lausir. Eftir því sem við erum færri því auðveldara er það.“

20 lög á mánuði

Frá útgáfu Tuna in Trouble hefur hljómsveitin verið upptekin við að semja nýja tónlist og Ylfa segir hlæjandi frá því að búið sé að semja í kringum 20 lög á nokkrum vikum.

Kristján: „Þetta eru auðvitað ekki mjög margar mínútur af efni, en þetta hefur komið mjög spontant.“

Ægir: „Við vorum að semja eitt til þrjú lög á hverri æfingu í nokkrar vikur. Við ætlum að taka þessi lög upp sem fyrst, en það verða samt aðeins betur unnar upptökur en þær síðustu. Planið var að gefa þetta út á sjötommu vínylplötu en nú erum við bara komin með svo mikið af geggjuðum lögum þannig að hún þarf að vera aðeins stærri. Við stefnum á að koma plötunni í framleiðslu í maí og vonum að hún komi þá út í júní eða júlí.“

Ylfa: „Og hún mun heita, Drowned in Rock!“

Vantar fastan punkt fyrir pönkið

Meðlimir Dead Herring segja að stefnan í vor og sumar sé að vera virkir í að halda tónleika á óhefðbundnum tónleikastöðum, en það sé áþreifanlegur skortur á tónleikastöðum fyrir þungarokk í Reykjavík.

Ægir: „Dillon vill ekki lengur vera með pönktónleika. Þeir vilja frekar vera með túristavænt koverrokk en svona mikil læti. Svo nennum við ekki að spila endalaust á Gauknum. En þegar við gerum það reynum við auðvitað að gera það að einhverju sem okkur sjálfum finnst skemmtilegt. Við ætlum til dæmist alltaf að spila á gólfinu. Ef við getum komist hjá því ætlum við aldrei að spila á sviði.“

Hefur þessi skortur á tónleikastöðum áhrif á virkni pönksenunnar. Hvernig er staðan á henni núna?

Kristján: „Það er heilmikið að gerast, fjöldi fólks að gera pönk og ýmislegt – en við þekkjum það kannski ekki allt. En jú, þetta er vandamál.“

Ylfa: „Það er enginn fastur punktur, eða kjarni, eins og Kaffi Hljómalind var fyrir nokkrum árum.“

Ægir: „Senan er svolítið dreifð núna. Það eru nokkrir mismunandi hópar að gera sína hluti, hálfgerð kollefktíf, en þau skarast ekkert voðalega mikið. Það eru einstaka krossoverbönd sem halda tónleika og fá alla með, en oftast eru það bara afmarkaðir hópar: „blakkmetaltónleikar“, „PBP-pönktónleikar“, „hardkortónleikar“ með þessu tiltekna krúi,“ eða eitthvað. Það er enginn staður eins og Hljómalind sem var samastaður fyrir allt þetta. Í mörg ár hef ég verið að leita að einhverjum slíkum stað sem er opinn fólki á öllum aldri, getur náð til ólíkra hópa og leyft þeim að skarast. Það hefur verið draumur okkar sem stöndum að tónlistarhátíðinni Norðanpaunk að finna og halda úti svoleiðis tónleikarými í Reykjavík.“

Kristján: „Þetta er svo lítil sena hér í Reykjavík að um leið og bylgjan minnkar örlítið eru hún bara orðin pinkulítil.“

Ylfa: „En það er nýtt góðæri. Þá kemur pönkið alltaf sem andsvar.“

Athugasemdir

Athugasemdir eru á ábyrgð þeirra sem þær skrá. DV áskilur sér þó rétt til að eyða ummælum sem metin verða sem ærumeiðandi eða ósæmileg. Smelltu hér til að tilkynna óviðeigandi athugasemdir.