Gamli maðurinn og hafið
Jón Viðar Jónsson skrifar leiklistarrýni um verkið Gamli maðurinn og hafið sem er hluti af dagskrá Listahátíðar og verður sýnd áfram í Þjóðleikhúsinu nú í júní. Hér er birt stutt brot. Rýnin er birt í mánudagsblaði DV, áskrifendur DV.is hafa að greininni fullan aðgang
Því að nóg er af drama í sögu Hemingways. Það eru áratugir síðan ég sá fræga bíómynd sem gerð var eftir henni með Spencer Tracy í hlutverki gamla mannsins, en átökin í myndinni, baráttan og sorgin, lifa mér sterkt í minni. Og myndin af nakinni hryggsúlu fisksins í fjöruborðinu í lokin: átakanleg tákn um fánýti þeirrar baráttu sem nú er lokið. En í útgáfu Bernds fer þetta drama að miklu leyti forgörðum. Hann nær ekki því volduga flæði sem einkennir nóvellu Hemingways og hann nær ekki heldur að skapa táknmyndir sem fanga inntak hennar og brennast í minnið. Hann leysir verkið upp í slitrótt samsafn mynda, aðskilinna atriða, sem eru mörg mjög fallega unnin sem slík, en vekja í heild ekki þau hughrif sem hver leikræn túlkun á verki sem þessu hlýtur að stefna á.



Hemmi Gunn fallinn frá