Óhætt er að segja að skiptar skoðanir séu um listamannalaunin og verða þau árlega að miklu hitamáli. Íslenska ríkið ver 455 milljónum króna í listamannalaun í ár og greiðir 217 einstaklingum mánaðarlegar greiðslur til mislangs tíma.

Metsöluhöfundurinn Yrsa Sigurðardóttir hefur unnið fyrir sér sem verkfræðingur í rúmlega 20 ár. Hún starfar sem sviðsstjóri hjá Verkís þar sem hún hefur umsjón með framkvæmdum og umhverfismálum og er verkefnisstjóri við hönnun jarðvarmavirkjana. Hún hefur aldrei sótt um listamannalaun.

„Hvað listamannalaun varðar þá hef ég aldrei sótt um þau enda ekki ætluð þeim sem eru í launuðu starfi meðfram sinni listsköpun,“ segir Yrsa. Hún er hins vegar alls ekki á móti þeim, því fer fjarri.

„Fyrir það fyrsta þá er það síður en svo mjög fjárhagslega gjöfult að starfa sem listamaður á litlum markaði eins og Ísland er, nema í algjörum undantekningartilfellum. Því er nauðsynlegt flestum listamönnum að hafa í annað að sækja en það hentar engan veginn öllum að starfa meðfram listsköpun og eru tónlistarmenn ágætis dæmi um það. Þeir þurfa að æfa endalaust og ekki vildi ég hafa trompetleikara, sem dæmi, á skrifborðinu við hliðina á mér sem nýtti hverja pásu til æfinga.

Með slíkum launum er fjölbreyttari menningarflóru gert kleift að dafna og fyrir vikið verður vonandi menningarlegt efni að smekk allra landsmanna í boði. Hver nákvæmlega upphæðin og fjöldi slíkra styrkja ætti að vera veit ég ekkert um og þakka bara fyrir að þurfa hvorki að velja úr hverjir fá og hverjir ekki, né ákvarða upphæðir í þessu sambandi. Ef eitthvað er finnst mér það kristallast í umræðu um listamannalaun hversu fáránlega lág lágmarkslaun og bætur eru að öðru leyti í okkar þjóðfélagi.

Það er ekki að listamannalaun séu of há heldur er annað sem fólki er gjarnt að miða þau við alltof lágt og til skammar. Fyrir nú utan það að þjóðfélagið styrkir með ýmsum beinum eða óbeinum hætti allt annað starf í þessu landi hvort sem um er að ræða hefðbundinn iðnað eða ferðamannaiðnað sem dæmi. Það er bara gert með ónafngreindum hætti og því erfiðara að láta slíkt ergja sig.“