It's Complicated
Leikstjórn: Nancy Meyers
Aðalhlutverk: Meryl Streep, Alec Baldwin, Steve Martin, John Krasinski, Zoe Kazan, Lake Bell, Hunter Parrish, Pat Finn og Rita Wilson.

Jane (Streep) er afskaplega farsæl viðskiptakona sem á stórt bakarí, stórt hús og frábær börn. Það sem hana vantar þó í líf sitt er karlmaður þar sem fyrrum eiginmaðurinn, Jake (Baldwin), er löngu farinn frá henni og tekinn saman við yngri konu. Á einni fylliríisnótt í New York breytist þó allt þegar þau sofa saman og hefst aftur ástarsamband, framhjáhald í hans tilfelli, milli þeirra tveggja.

Jane verður aftur svo lífsglöð og full orku og reynir að horfa fram hjá því að hún sé að gera konu Jakes það sama og sú síðarnefnda gerði henni á sínum tíma. En á meðan ástarsambandið er í gangi kynnist hún arkitektinum Adam (Martin) sem er að gera upp glæsilegt hús hennar í Kaliforníu. Adam er allt öðruvísi en Jake, blíðlyndur, hugulsamur og algjör toppmaður. Hefst á milli þeirra ástarþríhyrningur sem myndin fjallar um. Það helsta sem er að þessari mynd er að hún er alltof löng. Rómantísk gamanmyd þarf ekki að vera lengri en 90 mínútur og líða þessir tveir tímar afar hægt. Fannst gerendum myndarinnar eflaust hægt að afsaka það með góðum leikurum á borð við Streep, Baldwin og Martin en svo er einfaldlega ekki. Ég veit ekki hversu oft ég leit á klukkuna því myndin fer eftir algjörri Hollywood-formúlu og hefði getað klárast mun fyrr.

Þökk sé gæðaleikurum er myndin vel leikin en pínlegt getur þó verið að horfa á Streep og Baldwin stunda kynmök í gegnum myndina.Vissulega er ekkert sýnt en oft er farið afar náið í lýsingar. Þegar Jake talar um að hann fíli að Jane sé hætt að fara í brasilískt vax þurfti ég að leggja frá mér snakkið. Fyrir mitt leyti var þetta eins og að horfa á foreldra manns tala um kynlíf og það vill enginn sjá eða heyra.

Meryl Streep var tilnefnd til Golden Globe-verðlauna fyrir leik sinn sem ég verð að segja að sé algjört ofmat. Enginn stóru leikaranna á þarna einhvern stjörnuleik. Það er helst Office-stjarnan, John Krasinski, sem leikur tengdason Jane, sem gerir eitthvað sem telst eitthvað nærri því að vera fyndið í myndinni. Annars eru öll hin börnin hvert öðru ófyndnara og þá leikur sprelligosi eins og Steve Martin frekar bugaðan gaur og er nær ekkert fyndinn alla myndina.

Ég veit hreinlega ekki fyrir hvaða aldurshóp þessi mynd á að vera. Kannski að fólk yfir fertugu geti tengt við hana. Það er líka eins og maður eigi að gleyma því að Meryl Streep sé orðin sextug. Þegar hún er í saumaklúbbi með vinkonum sínum að monta sig af framhjáhaldinu er hún að tala við konur sem eru minnst tuttugu árum yngri en hún. Það, eins og svo margt annað í myndinni, er afskaplega misheppnað og er einfaldlega vont að sjá ljómandi fína leikara eins og Steve Martin og Alec Baldwin með hana á ferilskránni.