Slímkenndur áróður

Það er mikilvægt að þjóðin fái til þess tækifæri á þessu kjörtímabili að greiða atkvæði um nýja stjórnarskrá. Það mál er hafið yfir flest önnur dægurmál sem hátt fara í umræðunni. Af óskiljanlegum ástæðum hefur minnihluti Alþingis lagst gegn því að breytingar verði gerðar á stjórnarskránni. Menn finna því flest til foráttu þótt fyrir liggi að breytingar séu nauðsynlegar. Í fyrsta lagi verður að koma því ákvæði skýrt inn að auðlindir Íslands séu þjóðareign. Fiskurinn í sjónum í kringum landið og þau gæði önnur sem tengjast hafinu geta ekki verið í einkaeigu örfárra manna. Þjóðin er eigandinn og verður að fá sína rentu. En þarna liggur hundurinn grafinn.

Grimmustu hagsmunasamtök landsins og þau auðugustu mega ekki til þess hugsa að þjóðareignin verði staðfest. Þess vegna beita þau öllum tiltækum ráðum til þess að velta ríkisstjórninni úr sessi og fyrirbyggja þannig að hróflað verði við sérhagsmununum.

Annað mikilvægt mál sem þarf að komast í gegn er þessu tengt. Kvótafrumvörpin verða að fá afgreiðslu. Þar ber hæst sú kerfisbreyting sem felur í sér staðfestingu þess að þjóðin eigi fiskinn en útgerðarmenn fái afnotarétt. Umdeildara frumvarpið varðar veiðileyfagjald. Þar er tekist á um það hvort upphæðir séu of háar. Svar útgerðarmanna við þessum frumvörpum er að fara í áróðursstríð þar sem þeir boða hörmungar fyrir land og lýð. Einn þeirra otaði fram börnum sínum sem hann taldi að myndu lenda á flæðiskeri. Sjómannsfjölskyldu er teflt fram á mynd sem dæmi um væntanlegt fórnarlamb árásanna. Þeir birta líka myndir af hundi sem ætla má að sé í lífsháska vegna kvótalaganna. Sáralítil rökræn umræða er um málið aðeins áróðurinn sem dynur á þjóðinni.

Það þarf að kenna áróðursöflunum sína lexíu. Slímkenndur áróðurinn má aldrei verða til þess að sveigt verði af braut lýðræðis.

Enn ein ástæða þess að ríkisstjórnin verður að ná fram breytingum á stjórnarskránni er staða forseta Íslands. Embættið hefur færst frá því að vera hlutlaust og lítt afgerandi í það að vera í þungamiðju átaka íslenskra stjórnmála. Þarna þarf að koma til endurskilgreining. Það þarf að skerpa á heimildum forsetans og kveða upp úr um það hver tilgangur embættisins er. Ef það er þjóðarvilji að stórauka völd forseta þá verður þjóðin að koma að slíkri ákvörðun með því að breyta stjórnarskránni.

Andstaðan við stjórnarskrárbreytingar er óeðlileg. Stjórnlagaráð hefur lagt mikla vinnu í tillögur sínar. Ef þar er að finna galla, eins og haldið er á lofti, er leiðin sú að lagfæra þá og leggja síðan upp í þá vegferð sem getur gert samfélagið heilbrigðara. Alþingi Íslendinga verður að stíga út úr blindri sérhagsmunagæslunni og taka áskoruninni sem lá að baki búsáhaldabyltingunni. Við viljum betra og réttlátara samfélag. Þess vegna er nauðsynlegt að núverandi ríkisstjórn ljúki sínum verkum með hjálp Hreyfingarinnar og annarra stjórnmálaafla sem liggja ekki flöt fyrir valdi peninga og græðgi.