Þeir sem sækjast eftir frægð verða að vera meðvitaðir um að henni fylgir að heiðarlegir fjölmiðlar segja frá bæði því skemmtilega og því dapurlega í lífi þeirra. Stjörnur hins örsmáa Íslands eru háðar sömu lögmálum og þær sem dansa á sviði hins stóra heims. Það er ekki hægt að kaupa sér eingöngu jákvæða athygli nema hjá spilltum fjölmiðlum sem einskis svífast í því að verja sitt fólk og sína hagsmuni. En þarna kemur nauðsyn þess að heiðarlegir fjölmiðlar sem stjórnast af sterkum siðferðislegum gildum haldi á lofti raunveruleikanum.
Gott dæmi um frægðarmenni sem eingöngu vildi fá að sýna gullin sín en fela grjótið er knattspyrnumaðurinn Eiður Smári Gudjohnsen. Eiður hefur verið eftirlæti íslenskra fjölmiðla og afskaplega fús til að sýna fjölmiðlum bjartari hliðar tilveru sinnar. DV sagði frá fjármálaumsvifum hans og því hvernig hann fékk lán í íslenskum banka fyrir hrun með haldlitlum veðum. Augljóst var að hann fékk afgreiðslu í bankanum sem almenningi gafst ekki kostur á. Hann fékk sérmeðferð. Eiður Smári krafðist afsökunarbeiðni af DV og stefndi ritstjórum og fréttastjóra fyrir dóm þegar því var hafnað að biðjast afsökunar á að segja sannleikanum. Stefnan á hendur forsvarsmönnum ritstjórnar var borin heim til þeirra á Þorláksmessu. Þessu máli er nú farsællega lokið með algjörum ósigri Eiðs. En Hæstiréttur lét þó af óskiljanlegum ástæðum málskostnað upp á milljónir króna falla á hina lögsóttu. Hinir saklausu þurfa því að bera fjárhagslegar byrðar af lögsókn sem leiddi til algjörrar sýknu.
Fleiri frægðarmenni hafa barist fyrir því að fá að segja frá hamingju sinni í fjölmiðlum en leyna óhamingjunni. Frægur poppari sem stöðugt bankar á dyr fjölmiðla með ósk um jákvæða umfjöllun, hefur ítrekað lýst ástum sínum opinberlega. Hann hefur seinna lýst þeim sársauka þegar skilnaður hans varð óumbeðið að umfjöllunarefni. Það má segja frá brúðkaupinu en þegar skilnaður brestur á skal þegja. Hann vill fá að ritstýra því hvernig fjallað er um mál hans. Þannig á að halda til baka því sem dapurt er en lýsa gleðinni í frægðarlífinu af ákefð.
Þessa dagana er til umfjöllunar mál Egils Gillz Einarssonar, sem hefur um árabil verið eftirlæti fjölmiðla og sóst eftir athyglinni. Hann hefur verið ómyrkur í máli varðandi konur og tekið margan slaginn varðandi ummæli sem eru langt handan hins siðlega. Nú er komið upp ömurlegt mál þar sem 18 ára stúlka sakar hann um að hafa nauðgað henni. Á móti sakar hann stúlkuna um rangar sakargiftir, tilraun til fjárkúgunar og að hafa sent gegn sér handrukkara. Ef stúlkan er sek um það sem Egill segir býður hennar fangelsi í einhver ár. Takist honum ekki að sanna a´virðingarnar sem hann setti sjálfur fram opinberlega má búast við miklum eftirmálum.
Rétt eins og fjallað er um Gillz í blíðu er nú fjallað um hann í stríðu. Annað er óhugsandi. Fjölmiðlar verða í þessu máli sem öðrum að gæta þess að fjalla yfirvegað um málið. Stúlkan unga er saklaus uns sekt er sönnuð rétt eins og Gillz sjálfur. Málið er þegar orðið að harmleik þar sem margir eiga um sárt að binda. Áríðandi er að lögreglu takist að nálgast sannleikann og koma lögum yfir seka. Augljóst er, hvernig sem í málinu liggur, að einhver er sekur.



















Annþór Karlsson hefur verið í hávegum inni á Litla-Hrauni. Hann var í sérstakri náð fangelsisstjórans í fyrri vist í fangelsinu og var haldið á lofti sem fyrirmyndarfanga. 
Fyrirmyndarfangi
Kjarkur Berglindar
Slímkenndur áróður
Samfélag óttans
Ólafur Ragnar og aðferð Davíðs
