Sjálfstæðisflokkurinn hefur ekkert lært af eigin afglöpum í aðdraganda hrunsins, ef marka má ræður þriggja formanna á landsfundi um helgina. Bjarni Benediktsson, endurkjörinn formaður, mærði Davíð Oddsson, fyrrverandi formann og höfund hrunsins. Taldi Bjarni fráleitt að honum hefði verið vikið úr embætti seðlabankastjóra.

Alkunna er þó að bankinn varð tæknilega gjaldþrota undir stjórn Davíðs og samstarfsmanna hans. Þá beygði Bjarni af í ræðu sinni þegar hann tíundaði þau örlög Geirs Haarde, fyrrverandi forsætisráðherra, að vera dreginn fyrir landsdóm. Talaði formaðurinn um pólitísk réttarhöld. Gaf hann ekkert fyrir þá staðreynd að það var vilji meirihluta Alþingis að landsdómur yrði kallaður saman. Í þessu samhengi er rétt að hafa í huga að Geir er einungis ákærður, ekki sakfelldur. Ef réttarkerfið heldur mun mál hans fá sanngjarna niðurstöðu.

Geir sjálfum er þó vorkunn í því samhengi að það er undarleg niðurstaða að draga einungis hann fyrir dóm. Hið rétta hefði verið að taka með fleiri ráðherra hrunsins og einnig þá sem á undan fóru og bjuggu til það fen spillingar og oflætis sem varð landinu að falli. Dómurinn hefði þar með haft tækifæri til að meta sekt eða sýknu í víðu samhengi.

Í ræðu Bjarna kom fram að fráleitt væri að kenna Sjálfstæðisflokknum um hrunið. Iðrunin frá síðasta landsfundi, þegar samin var skýrsla umbótanefndar um mistök flokksins, var horfin. Hátt á annað þúsund fulltrúar fögnuðu nú afneituninni og virtust trúa því að hrunið væri almenningi eða Samfylkingunni að kenna. Næsta skref hjá Bjarna hlýtur að vera að lýsa útrásarvíkinga þjóðarinnar saklausa og kenna Jóni og Gunnu um allt.
Til að kóróna fortíðar- og spillingarhyggjuna var tveimur fyrrverandi formönnum flaggað í ræðustóli. Salurinn titraði af hrifningu undir tali þeirra. Stemningin var eins og í jólaleikriti Dickens þar sem andar hrunsins stigu fram og börðu sér á brjóst. Afneitun Sjálfstæðisflokksins og harðlínustefna í ýmsum málum er áhyggjuefni allra þeirra sem trúa því að frelsi og einstaklingsframtak eigi að vera ofarlega á meðal þeirra gilda sem viðhalda verði í samfélaginu.

Forysta Sjálfstæðisflokksins verður í næstu framtíð að taka sér tak og reka burt spillingaröflin í flokknum. Bjarni Benediktsson hefur átt það til að taka undarlegar beygjur í sinni pólitík. Sumpart hefur hann sýnt heiðarleika og þekkingu á efnahagsmálum en hann hefur líka borið af leið í því skyni, að því er virðist, að ganga í augun á forvera sínum. Ef Bjarni og bandamenn hans taka sér ekki tak og setja skýra stefnu sem hefur að markmiði að siðvæða Ísland undir merkjum einstaklingshyggju eiga þeir sem trúa á heiðarleika til hægri ekki annan kost en þann að stofna nýjan flokk. Eins og staðan er núna er fátt annað á hægri vængnum nema brunarústir þeirra spillingarafla sem ættu að vera horfin en lifa góðu lífi vegna veikrar forystu flokksins sem notar drauga fortíðar sem hækjur.