Bjarni Benediktsson, formaður Sjálfstæðisflokksins, er saklaus af því að hafa framið lögbrot í Sjóvármálinu svokallaða. Sérstakur saksóknari hefur rannsakað Sjóvarmálið um rúmlega tveggja ára skeið og er Bjarni vitni í því. Ákærur verða að öllum líkindum gefnar út á næstu mánuðum en Bjarni verður ekki ákærður í málinu. Bjarni er samt alls ekki saklaus í málinu þó sekt hans snúist ekki um lögbrot hans sjálfs.

Málið snýst um meinta misnotkun á bótasjóði tryggingafélagsins Sjóvár árið 2008. Nærri 20 milljarðar króna af þeim 23 sem voru í bótasjóðnum töpuðust vegna þess að eigendur Sjóvár, Milestone, létu tryggingafélagið lána eignarhaldsfélögum sínum, meðal annars eignarhaldsfélaginu Vafningi, þessa peninga til að borga tugmilljarða króna skuldir við erlendan fjárfestingarbanka. Vafningur fékk sömuleiðis lán hjá Glitni upp á um 15 milljarða vegna þessa. Lánin höfðu verið vegna hlutabréfakaupa í Glitni og sænsku fjármálafyrirtæki.

Líkt og margoft hefur komið fram áttu skyldmenni Bjarna, faðir hans og föðurbróðir, hlutabréf í Glitni með eigendum Milestone. Fjármunirnir sem runnu til Vafnings voru meðal annars notaðir til að endurfjármagna þessi hlutabréf. Eigendur Vafnings vörðu því hagsmuni sína með því að fá lán hjá Sjóvá og Glitni sem gerði þeim kleift að halda hlutabréfum sínum í fjármálafyrirtækjunum. Bjarni Benediktsson tók þátt í þessum viðskiptum með því að veðsetja hlutabréfin í Vafningi fyrir láninu hjá Glitni. Þetta gerði Bjarni fyrir hönd föður síns og frænda. Hann var því einnig að verja óbeina hagsmuni sína með því að taka þátt í viðskiptunum. Um lánið frá Glitni sem Bjarni veðsetti eignir Vafnings fyrir segir í rannsóknarskýrslu Alþingis: „Hér er um að ræða skýr brot á reglum um lán til tengdra aðila. Í raun hafði Glitnir í sjónhendingu afhent um 6,8% eigna sinna og án þess að tilkynna það opinberlega!“

Bjarni tók því þátt í viðskiptafléttu þar sem um 35 milljarðar króna runnu út úr íslenska fjármálakerfinu og til erlends fjárfestingarbanka. Afleiðingin af þessum viðskiptum var sú að lántakendurnir gátu varið hlutabréfaeign sína í Glitni og í erlendu fjármálafyrirtæki fyrir veðköllum og því haldið bréfunum. Glitnir og Sjóvá töpuðu hins vegar umræddum fjármunum á viðskiptunum. Rúmu ári síðar, sumarið 2009, kom það í hlut íslenska ríkisins að leggja tryggingafélaginu til um 12 milljarða króna til að bjarga því frá gjaldþroti vegna umræddra lánveitinga. Bjarni er yfirheyrður í málinu af því að hann tengist þessari endurfjármögnun á Glitnisbréfum föður síns og frænda í gegnum Vafning.

Umfjöllunin um þátt Bjarna í þessu máli snýst ekki um meint lögbrot hans sjálfs í því. Frá byrjun hefur legið fyrir að Bjarni yrði ekki ákærður í málinu vegna þess að lagaleg ábyrgð hans á meintum lögbrotum í því er engin. Bjarni tók hins vegar þátt í þessum vafasömu viðskiptum, sem eru gagnrýnd í skýrslu rannsóknarnefndarinnar og sem eru til rannsóknar hjá ákæruvaldinu, á meðan hann var þingmaður á Alþingi. Þátttaka Bjarna í viðskiptunum snerist um að vernda hagsmuni hans og fjölskyldu hans. Vegna stöðu Bjarna sem þingmanns eru þær siðferðiskröfur sem gerðar eru til hans meiri en almennt gildir um borgara í landinu og þess vegna er þátttaka hans í viðskiptunum sérstaklega pínleg. Þingmaðurinn Bjarni er því sekur um að hafa tekið þátt í vafasamri viðskiptafléttu þar sem líklega voru framin lögbrot. Þetta er stórmál þó hin meintu lögbrot í málinu séu ekki hans.