Þeir sem kusu vinstri græna og Samfylkingu bjuggust ekki við því að ríkisstjórn þessara flokka myndi leggja upp í áróðursherferð gegn þjóðaratkvæðagreiðslu um mál sem varðar hundruð þúsunda króna hagsmuni fyrir hvern Íslending. Þeir bjuggust ekki heldur við því að stjórnin myndi setja í forgang að gæta hagsmuna bankanna á kostnað almennings. Starfsemi bankanna nú felst fyrst og fremst í því að taka eignir af almenningi, senda margfaldan reikning til fólks og selja síðan eignirnar á útsölu til hinna ríku. Til marks um umfangið eiga bankarnir 1.500 fasteignir og lóðir um þessar mundir, og það eru aðeins þær sem þeir hafa ekki þegar náð að selja.

Ríkisstjórnin hefur ekki viljað samþykkja frumvarp Lilju Mósesdóttur, þingmanns VG, um að fólk geti skilað lyklunum að fasteignum sínum án þess að verða elt fyrir hækkun lánsins umfram virði eignarinnar. Seðlabankinn varar við frumvarpinu, vegna þess að húsnæðislán gætu orðið dýrari fyrir fólk og vegna þess að nauðungarsölum gæti fjölgað. Hins vegar eru líklegustu afleiðingarnar þær að bankarnir sjái hag sinn í því að afskrifa þá skuld sem er umfram eign, til að forðast að fólk skili yfirveðsettum eignum í stórum stíl.

Það er ekkert takmark í sjálfu sér að fólk geti tekið há lán hjá bönkum. Sérstaklega ekki í jafnósanngjörnu kerfi og hér er við lýði. Að taka fasteignalán á Íslandi eru ekki góð viðskipti. Því er hagað þannig af yfirvöldum að ef eitthvað kemur upp á verður vandanum velt af fullum þunga yfir á fólkið í landinu með því að hækka lánin. Almennt hefur reynst betra að hafa ekki lán, enda eru lánin leiðir bankanna til að nærast á fólki fjárhagslega.

Hætt er við því að fasteignaverð lækki, ef það verður dýrara að taka lán. En það hefur sýnt sig að hagfræðingar Seðlabankans geta verið skammsýnir í tilraunum sínum til að viðhalda ýmiss konar bólum. Á endanum er væntanlega heilbrigt að fasteignaverð sé lægra, þannig að fólk geti safnað sér fyrir fasteign án þess að borga margfalt verð til bankanna. Ástæða þess að fasteignaverð hækkaði í upphafi og fólk þarf að borga svo hátt verð fyrir heimili var að bankarnir byrjuðu að lána meira.

Stærstu svik ríkisstjórnarinnar eru að velja bankana fram yfir fólk til skemmri og lengri tíma. Ástæðan kann að vera að það sé fjárhagslega ábyrgara, eða að Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn stýri eða „hafi skoðun á“ lagasetningum sem snerta efnahagsmál, eins og Atli Gíslason þingmaður lýsir því. En þeir sem kusu vinstri græna og Samfylkingu bjuggust líklegast síst við því að ríkisstjórn þeirra myndi nota sjóðinn sem afsökun í staðinn fyrir að standa uppi í hárinu á honum.

Hvernig sem á það litið eru það vonbrigði að Steingrímur J. Sigfússon og félagar skuli ekki ná að gæta hagsmuna fólksins gagnvart bönkunum eftir allt sem á hefur gengið.