Vaxandi hluti þjóðarinnar þráir að Davíð Oddsson snúi aftur og taki við valdataumunum. Líklega segir þetta meira um Jóhönnu Sigurðardóttur forsætisráðherra en Davíð sjálfan. Svo slæmt er álitið á leiðtoganum hjá þjóðinni að fólk er farið að vilja aðalhönnuð hrunsins í stað þess sem nú er við stjórn.

Ástæðan kemur í ljós þegar Jóhanna er borin saman við annan ráðherra í svipaðri aðstöðu, Steingrím J. Sigfússon. 64 prósent þjóðarinnar treystu Jóhönnu í desember, en nú aðeins 36 prósent, samkvæmt könnun MMR. Hins vegar treysta svipað margir Steingrími J. fyrir og eftir vinstristjórn.

Steingrímur J. hefur síður en svo gert meira en Jóhanna til að hjálpa heimilunum. Munurinn á þeim tveimur er að Steingrímur sýnir þann heiðarleika að útskýra afstöðu sína reglulega og ítarlega. Hann biðst ekki undan viðtölum við fjölmiðla. Af orðum hans hefur mátt dæma að hann er sannfærður um að hann sé að gera hið eina rétta í stöðunni, því betri leiðir séu ekki færar.

Jóhanna fékk gríðarlegan meðbyr frá almenningi í vor. Hún hefur hins vegar grafið undan þeim stuðningi ein og óstudd. Eftir að „hennar tími kom“ hefur hún ekki lengur hegðað sér eins og talskona gegnsæis og lýðræðis. Viðsnúningur hennar er enn eitt tilefnið til vantrausts. Að auki er almennt erfitt að treysta þeim sem lætur sig hverfa á mestu erfiðleikatímum undanfarinna áratuga. Það er eins og hún treysti sér ekki í verkefnið, hafi eitthvað að fela, eða láti sig erfiðleika fólksins ekki varða. Enn erfiðara er að treysta viðkomandi ef hún grípur ekki til neinna raunverulega aðgerða til að hjálpa fólkinu. Störf Jóhönnu eru ekki hennar einkamál.

Jóhanna er forsætisráðherra yfir þjóð sem er jafnfjölmenn og borgirnar Árósar í Danmörku eða Wuppertal í Þýskalandi. Auðvitað á hún að svara fjölmiðlum, því í gegnum fjölmiðla liggur upplýsingaskylda hennar við almenning. Andstaða hennar við að tala við fjölmiðla er ekkert annað en andstaða við að tjá sig við almenning. Engu skiptir hvort það eru erlendir eða innlendir fjölmiðlar, því í hruninu sýndi það sig að beittustu spurningarnar komu oftar en ekki frá erlendu fjölmiðlunum.

Þingflokkur Samfylkingarinnar hefur staðið nánast heill og óskiptur að baki Jóhönnu. Gagnrýnin umræða um ákvarðanir ríkisstjórnarinnar hefur fyrst og fremst átt sér stað hjá þingmönnum Vinstri grænna, eins og Ögmundi Jónassyni og Lilju Mósesdóttur. Að þessu leyti eru Vinstri grænir lýðræðislegur flokkur, en Samfylkingin líkari Sjálfstæðisflokknum, eins og sjá mátti á einstakri samheldni flokkanna í aðdraganda efnahagshrunsins. Vinstri grænir eru hinir raunverulegu lýðræðissinnar í ríkisstjórninni.

Og hið hálfopinbera leyndarmál er að Steingrímur J. er hinn raunverulegi forsætisráðherra Íslands. Best væri að gangast formlega við því áður en almenningur, í skiljanlegri örvæntingu sinni, særir fram Davíð Oddsson.