Svona lítur Gunnar út í dag: Safnar skeggi til að dyljast - játar að skoða myndir af fáklæddum börnum: „Í mínum augum er barnið kynvera“

Skeggið og hárið er dulargervi – Vill ekki leita sér hjálpar – Girnist stúlkur á aldrinum 3 til 11 ára - Segir barnagirnd ólæknandi – Skoðar enn myndir af fáklæddum börnum

Nú hefur þú gengist við því að vera pedófíll og þú horfir á barnaklám. Þú varst dæmdur fyrir fjórum árum. Ertu búinn að horfa á barnaklám síðan þá?

„Þessar 40 þúsund myndir, þær hafa nú ekki alltaf legið á hörðum diskum einhvers staðar á bak við lás og slá hjá mér …“

Hann heitir Gunnar Jakobsson og er dæmdur barnaníðingur. Einu sinni hét hann Roy Svanur Shannon en hann var skírður árið 1943 Erlendur Sveinn Hermannsson.

Gunnar hefur verið nokkuð til umfjöllunar í fjölmiðlum undanfarið eftir að í ljós kom að hann fékk skilorðsbundinn dóm fyrir að vera með 48.212 ljósmyndir og 484 myndskeið af barnaklámi í sínum fórum. Málið dróst vegna manneklu hjá yfirvöldum og það er þess vegna sem ég sit í eldhúskytru heima hjá dæmdum níðingi í gömlu niðurníddu húsi við hafið. Húsið var dæmt óíbúðarhæft fyrir tíu árum en þar hefur Gunnar búið í sjö ár. Úti gargar mávurinn í kuldanum en inni er lyktin viðbjóðsleg. Kattakassinn er undir eldhúsborðinu og kötturinn Megas, sem nennir ekki að veiða músina sem á heima á bak við örbylgjuofninn, hefur ekki geð í sér að gera þarfir sínar í kassann sem fylltist af skít og hlandi fyrir margt löngu. Þaðan sveima flugur sem blaðamaður og ljósmyndari DV slá frá sér og í kassanum eru lirfur. Gunnar segir að ég verði að míga úti, klósettið sé ekki mönnum bjóðandi.

„Ég var skírður Erlendur því það er útlendingur, Sveinn sem er drengur og Hermannsson því pabbi minn var hermaður í stríðinu. Hann var Kani. Hann ætlaði að kvænast móður minni þegar stríðinu væri lokið og fara með hana til Ameríku. Það varð ekkert úr því. Þess vegna skírði hún mig þessu nafni.“

Við höfum öll séð myndina af Gunnari sem hefur fylgt fréttum. Andlitið er nálægt linsunni, myndin líklega tekin með vefmyndavél. Á myndinni er hann sköllóttur og vel rakaður. Munnurinn strik á fölu breiðleitu andlitinu. Hann er með undirhöku og digrar kinnar sem eru aðeins farnar að slappast.

Núna ímynda ég mér, að þegar hann talar, klappi þær fyrir hverju orði. En það er ímyndun því ég sé þær ekki undir miklu og hvítu skegginu. Sá maður sem ég sit á móti er nefnilega ekkert líkur manninum sem við þekkjum á myndum í fjölmiðlum. Gunnar er eins og rjúpan, í felubúningi. Hann hefur sagt það sjálfur. Hvítt reytt hárið stendur út í loftið og hann líkir sér við Sigurbjörn heitinn biskup og hlær. Hann vill ekki þekkjast svo að hann geti sótt sundlaugar óáreittur.

Lyktin er furðufljót að venjast. Og þar sem ég og Diddi, ljósmyndari DV, sitjum á móti honum og hlustum á sömu söguna þar sem hann er að lýsa sig saklausan af því að hafa misnotað barn í þorpinu velti ég fyrir mér hvort það sé rétt að birta viðtal við þennan barnaníðing. Birta það sem hann hefur að segja. Hvort það sé rétt að birta mynd af honum. Nýja mynd og svipta af honum hulunni svo fólk muni mögulega þekkja hann á götu.

Ég ákveð að bíða með að taka ákvörðun og hlusta frekar á það sem hann hefur að segja. Hann er búinn að hella upp á kaffi og er lukkulegur með þessa gesti. Músin krafsar undir örbylgjuofni og Megas kippir sér ekkert upp við það. Hundurinn Toni situr við fætur húsbónda síns og barnaníðingurinn byrjar að mala. Og ég þarf ekki að hlusta lengi til að réttlæta umfjöllun um þennan mann og af hverju hún eigi erindi við þjóðina. Af hverju það séu almannahagsmunir í húfi. Allar viðvörunarbjöllur hringja.

Viltu lesa meira? Þú getur strax lesið þessa grein og aðrar í heild sinni hér á DV.is með því að ýta á „Sjá meira“ og nýta þér hagstæða áskriftartilboð frá aðeins 928 kr. á mánuði.
Sjá meira »
Gleymt lykilorð?
Auglýsing

Athugasemdir

Athugasemdir eru á ábyrgð þeirra sem þær skrá. DV áskilur sér þó rétt til að eyða ummælum sem metin verða sem ærumeiðandi eða ósæmileg. Smelltu hér til að tilkynna óviðeigandi athugasemdir.