„Á þeim tíma var ég háður eiturlyfjum“

Erlingur Örn Arnarson var í ágúst 2010 handtekinn í Litháen fyrir vörslu fíkniefna á rútustöð í Vilníus en í kjölfarið var framkvæmd húsleit á heimili hans sem leiddi í ljós að hann hafði undir höndum 733 grömm af kannabisefnum, 7 grömm af kókaíni og 10 grömm af amfetamíni. Erlingur neitaði að hafa ætlað að selja eiturlyfin og væru þau aðeins ætluð til einkaneyslu. „Á þeim tíma var ég háður eiturlyfjum,“ er haft eftir honum úr dómsal í litháískum fjölmiðli. Erlingur var í kjölfarið dæmdur til ellefu ára fangelsisvistar, en lágmarks refsing fyrir slíkt brot er tíu ára fangelsisvist. Dómurinn þykir afar harkalegur og þykir ljóst að Erlingur hefði ekki hlotið svo þungan dóm hér á landi fyrir sama brot. Í nóvember 2011 kom fram að Vaidotas Sankalas, ræðismaður Íslands í Litháen, hefði veitt Erlingi aðstoð frá upphafi og verið fjölskyldu hans innan handar. Fangelsi í Litháen þykja afar hættulegir staðir og oft grasserar mikið ofbeldi innan veggja þeirra og mörg þeirra uppfylla ekki mannréttindastaðla. Erlingur kaus að áfrýja ekki málinu, en DV hefur heimildir fyrir því að fjölskylda Erlings hafi, fyrir hans hönd, óskað eftir því að hann afplánaði dóm sinn hérlendis en það hefur þó ekki verið afgreitt.

Geta komið heim

Verði Íslendingar dæmdir fyrir glæpi í Evrópu er Ísland aðili að samningi Evrópuráðsins um flutning dæmdra manna til heimalands þeirra. Til þess að hægt sé að flytja Íslending heim á grundvelli þessa samnings þarf ríkið sem hann er dæmdur í að vera aðili að samningnum. Hinn dæmdi verður að vera íslenskur ríkisborgari eða með fasta búsetu á Íslandi. Fanginn getur svo óskað eftir því, eftir að endanlegur dómur fellur í máli hans að hann verði fluttur heim. Það er þá í höndum þess ríkis sem dómur féll í að vega og meta það hvort viðunandi sé að senda Íslendingin heim til að ljúka afplánuninni. Margt kemur þar til athugunar, til dæmis tengsl viðkomandi við Ísland og hvort ríkið sem dæmdi hann meti það sem svo að hegningarvistin geri fanganum það kleift að aðlagast samfélaginu upp á nýtt og tryggja að hann komi úr fangavistinni sem endurhæfður einstaklingur, en allt byggir þetta á því að tryggja félagslega endurhæfingu dæmdra manna. Hið sama á við um Norðurlöndin, þar gilda sérstök lög. Líklegt er að fjölmargir fangar óski eftir því að fá að ljúka fangavist hér á landi, sérstaklega ef þeir eiga rætur og fjölskyldu hér. Það er innanríkisráðuneytið sem sér um flutning fanga á milli ríkja. Frá 1. janúar 2008 til dagsins í dag hafa 17 íslenskir ríkisborgarar í fangelsum erlendis óskað eftir að afplána dóma sína hér á landi; af þeim hafa 13 verið fluttir til Íslands, tveir höfðu hafið reynslulausn erlendis áður en að flutningi kom, einum var synjað þar sem hann hafði notið fangaflutnings áður. Ein beiðni um flutning er til meðferðar í ráðuneytinu.

Nánar er fjallað um málið í DV í dag. Áskrifendur geta lesið alla fréttina ef þeir velja meira hér fyrir neðan

Meira »