Kynferðisofbeldi er alvarlegur glæpur og okkur bregður þegar við lesum um slík mál. En þrátt fyrir mikla vitundarvakningu um málaflokkinn undanfarið eiga einstök mál til að gleymast í umræðunni og sjaldan er rætt um langvarandi afleiðingar þess fyrir þá sem verða fyrir ítrekuðum brotum.
„Ég verð að vera sterk fyrir börnin mín,“ segir Halldóra Kristjánsdóttir, 26 ára, þriggja barna móðir, búsett á Akureyri.
Halldóra reynir nú að takast á við afleiðingar kynferðisofbeldis sem reynast henni svo erfiðar að hún hefur meðal annars þurft að leggjast inn á geðdeild vegna þeirra.
„Ég hef ekki verið að opinbera mig neitt sérstaklega, en mér hefur verið nauðgað sex sinnum. Fjölskylda mín veit af þessu og ég hef verið með stuðningshópa á netinu sem hafa reynst mér vel, segir Halldóra, en að auki leitar hún til geðlæknis, sálfræðings og iðjuþjálfa til þess að vinna bug á andlegum veikindum sem má rekja beint til þess kynferðisofbeldis sem hún hefur orðið fyrir.
Nánar er rætt við Halldóru í helgarblaði DV. Þar segir hún átakanlega sögu sína af kynferðisofbeldi og baráttunni við að ná aftur heilsu eftir endurtekin áföll. Aðdragandinn að því að hún segi sögu sína er langur en tímabær að hennar mati. Hún hefur fylgst með umfjöllun sumarsins og séð að engin skömm er fólgin í því að segja frá kynferðisofbeldi, heldur þvert á móti er mikilvægt að skila skömminni.


Stóra IKEA-málið
Mannránin í Cleveland
Harmleikur á Egilsstöðum
Alþingiskosningar 2013