Segir Ólaf hafa byggt baráttu sína á ósannindum og níðrógi

„Forsetinn hefur byggt kosningabaráttu sína á ósannindum og níðrógi. Það er borðleggjandi,“ skrifar Davíð Þór Jónsson,fræðslufulltrúi Austurlandsprófastsdæmisi , í pistli á vefsíðu sinn þar sem hann vegur harkalega að Ólafi Ragnari Grímssyni, forseta og forsetaframbjóðanda.

Davíð segist skrifa úr eldhúsinu sínu en ekki herbúðum, en segir að hann sé ekki skrifaður með hatri né heift. Í pistlinum vandar Davíð Þór, Ólafi Ragnari ekki kveðjurnar og ekki heldur kjósendum Ólafs.

„Auk þess er ég í raun ekki að segja neitt sem ekki hefur verið sagt áður og einhverjum ætti að vera óljóst,“ segir Davíð sem tiltekur sjö hluti sérstaklega. „Mig langar því að nefna nokkrar borðleggjandi staðreyndir, sem að vísu hafa allar komið fram áður, sem taka af allan vafa um að forsetinn hefur hvað eftir annað gerst ómerkingur orða sinna og farið vísvitandi með blákaldar og kalkúleraðar lygar í kosningabaráttunni. Ég tíni þær ekki til eftir mikilvægi eða auvirðuleikastigi heldur í þeirri röð sem þær koma upp í hugann.“

Davíð segist ekki vera að gefa í skyn að kjósendur Ólafs séu heimskar eða slæmar manneskjur en þær sem kjósi aðra frambjóðendur heldur: „Ég held aftur á móti að þeir séu haldnir sterkara foringjablæti en lýðræðinu er hollt. Helsta röksemd þeirra virðist vera að þjóðin þurfi „sterkan leiðtoga“. Ég held að þetta fólk geri sér grein fyrir því að forsetinn hefur hvað eftir annað hallað réttu máli og farið með vísvitandi ósannindi og fleipur til að afla sér fylgis, en það sér í gegn um fingur sér við hann af því að hann er í huga þess þessi sterki leiðtogi.“

Líklega ekki til neins

Davíð segist þó vita að skrif hans séu ekki til neins, enda hafi velflestir gert upp hug sinn varðandi kosningarnar:

„Ég veit að þetta er ekki til neins. Þeir sem ekki geta hugsað sér að kjósa Ólaf munu kinka kolli. Þeir sem ákveðið hafa að kjósa hann munu líta á þetta sem hatursáróður úr herbúðum Þóru Arnórsdóttur og ekki taka mark á neinu. Þeir munu líta á hann sem „sterkan leiðtoga“ sem svífst einskis fyrir málstað okkar og telja okkur einmitt þurfa á þannig manni að halda. Hugsanlega er ég jafnvel að gera Þóru Arnórsdóttur óleik með því að senda þetta frá mér.

Hvað mig varðar var ég heitur stuðningsmaður Ólafs í tólf ár og hálfvolgur í fjögur til viðbótar. Mér fannst hann gera margt gott í embætti.

Mér fannst einkennilegt að hann skyldi sjá ástæðu til að vísa fjölmiðlalögunum til þjóðarinnar eftir að hafa ekki séð ástæðu til að gera það í sambandi við hin gríðarlegu og óafturkræfu náttúrspjöll við Kárahnjúkavirkjun, sem að mínu mati voru mun stærra mál. Hann gerði ekkert til að snúa til baka þeirri ófyrirleitnu valdníðslu Davíðs Oddssonar og Halldórs Ásgrímssonar sem stuðningur Íslands við árás Bandaríkjanna á Írak til varnar olíu- og viðskiptahagsmunum George W. Bush og Dicks Cheeneys var. En ég sætti mig við að hans mat á mikilvægi mála væri annað en mitt og hann væri forsetinn en ekki ég.

Það sem af er þessu ári hefur mér aftur á móti þótt átakanlegt að fylgjast með þeim lævísa og háttvísa pólitíska ref, sem Íslendingar treystu fyrir æðsta embætti þjóðarinnar, umturnast í hreinræktaðan skunk. Enn átakanlegra hefur mér þó þótt að sjá hve lyga- og rógsherferð hans fyrir endurkjöri virðist eiga greiða leið að atkvæðum Íslendinga. Mig langar því að biðja þá, sem hafa hugsað sér að kjósa Ólaf Ragnar Grímsson og hafa enst til að lesa hingað og eru enn móttækilegir fyrir rökum og staðreyndum, að líta fram hjá stóryrðunum, sem ég gat ekki stillt mig um að nota hér, og hugsa sinn gang.

Það er alveg ljóst að nái Ólafur Ragnar Grímsson endurkjöri mun helmingur þjóðarinnar líta svo á að forseti Íslands sé ómerkilegur lýðskrumari. Óvíst er að virðing embættisins jafni sig nokkurn tímann á því.

Lygahöfðingi verður aldrei friðarhöfðingi.

Pistil Davíðs er hægt að lesa í heild sinni hér: Að kjósa lygara og rógtungu