Hrakfarir feðgina: „Síðan rak mig bara í burtu“

Feðginin Jón Karl Jónsson og Erika Mjöll 13 ára dóttir hans, voru í skemmtisiglingu á gúmmíbát í Borgarfirði um klukkan hálf níu sunnudagskvöldið 17. júní. Þau höfðu lagt af stað um klukkan sjö um kvöldið frá bryggjunni í Borgarnesi. Eftir að þau höfðu siglt um Borgarfjörðinn í rúma klukkustund féll Jón Karl útbyrðis og lenti í þungum straumi sem bar hann bjargarlausan um 10 kílómetra á haf út. Eftir að hafa rekið í vel á þriðju klukkustund, bjargaði þyrla Landhelgisgæslunnar honum úr sjónum. Þá var hann orðinn kaldur og hrakinn. Líkamshitinn var kominn niður í 33 gráður og vatn komið niður í lungu. Hann var fluttur beint á sjúkrahús þar sem hann fékk meðhöndlun við sýkingu í lungum, auk þess sem hann þurfti að hafa súrefnisgrímu yfir andlitinu í tvo sólarhringa vegna þess að súrefnismettunin var orðin hættulega lág. Jón Karl er nú útskrifaður af sjúkrahúsinu eftir þessa ótrúlegu lífsreynslu og ber sig vel.

Réð ekkert við þungan strauminn

Feðgin höfðu hug á því að renna fyrir fisk út við Borgareyjar, en þar sem farið var að falla svo mikið út ákváðu þau „að taka rúnt í átt að Hafnarfjalli,“ eins og hann orðar það sjálfur. „Við vorum að snúa bátnum við í rólegheitunum þegar það kom ákveðið straumkast. Það var mikið útfall og á ákveðnum stað í firðinum er mikill straumur. Vindur stóð inn fjörðinn þannig að þetta spilaði allt saman og ég féll út úr bátnum,“ rifjar Jón Karl upp. Hann náði um stund að hanga í spotta á bátnum en um leið og bakhlutinn kom í sjóinn missti hann takið. Báturinn sigldi í burtu en eftir skamma stund færði Erika sig að mótornum „Hún reyndi þá að sigla til baka en þá drapst á utanborðsmótornum á sama tíma og straumurinn var út fjörðinn og vindurinn inn fjörðinn. Hún reyndi að róa til mín en vindurinn blés á bátinn og okkur skildi að því við höfðum hvorugt í við strauminn eða vindinn. Ég hafði ekki mikið í að synda á móti straumnum en við kölluðumst eitthvað á og ég reyndi að kalla í hana að vera í bátnum, róa frá og koma sér í land svo hún gæti gert vart við sig. Það síðasta sem ég vissi af henni er að hún var í bátnum að berjast við það,“ segir Jón Karl.

Bátinn rak út úr straumnum en Erika ákvað síðan að synda í land. Upphaflega ætlaði hún að synda að bryggjunni en gat það ekki. Því næst reyndi hún að synda út í vitann við Rauðanes en endaði út í Borgareyjum þar sem hún komst á land og beið eftir björgun.

„Síðan rak mig bara í burtu, það hafði tekið mikið á að berjast um í straumnum þannig að ég reyndi að slappa aðeins af eftir þessi miklu átök og lét mig reka.“ segir Jón Karl, en nánar er rætt við hann í helgarblaði DV.

Meira »