Jarðvísindamenn hafa verið að fylgjast vel með Krýsuvíkursvæðinu, en þar hefur verið mikil þensla undanfarið sem og landris ásamt því að mikið hefur verið um jarðhræringar. Undanfarna 16 mánuði hefur landið þar risið um 7 sentímetra.

Sigrún Hreinsdóttir dósent í jarðeðlisfræði við Háskóla Íslands segir að spennandi sé að rannsaka Krýsuvíkursvæðið sérstaklega í ljósi þeirra miklu breytinga sem virðast vera á svæðinu. Hún segir þó að það sé ótímabært að tala um eldgos á svæðinu, en útilokar ekki að það sé kvikusöfnun í gangi.

„Ef þetta er kvika, þá er þetta ekki mikil kvika,“ segir Sigrún. „Það gæti verið tvennt sem veldur þessari þenslu. Annars vegar gæti verið kvikusöfnun í gangi, en hinsvegar gæti þetta verið jarðhitakerfið undir Kleifarvatni. Við vitum ekki hvort það er, en erum að framkvæma þyngdarmælingar til þess að komast að því hvað það er sem veldur risinu“ segir Sigrún.

Yfirborð Kleifarvatns hefur lækkað og við það komu í ljós jarðhitakerfi sem ekki hafa verið á yfirborðinu áður. Þau hafa samt alltaf verið til staðar, en nú fá jarðvísindamenn tækifæri til þess að rannsaka þau.

Því hefur þetta jarðhitakerfi ekki verið mikið rannsakað, en þær jarðhræringar sem hafa verið á svæðinu undanfarin ár hafa gefið jarðvísindamönnum auknar ástæður til þess að gefa Krýsuvíkursvæðinu gaum. Mikil skjálftavirkni þar hefur verið sambland af þessu landrisi, sem hefur verið talsvert og svo flekahreyfinga, sem kemur fram í skjálftahreyfingum.

Skjálftarnir hafa komið frá skjálftasprungum, en þegar það gaus í Eyjafjallajökli var það kvika sem var að koma upp á milli flekanna. Svo er ekki um að ræða í þessu tilfelli að sögn Sigrúnar.

„Á meðan það er ris í Krýsuvík þá geta hlutir gerst, en við gerum ekki ráð fyrir því á næstunni,“ segir Sigrún og segir að það gætu verið áratugir í það að eldstöðin láti vita af sér. „Við gætum verið að tala um 10 ár, þau gætu orðið fimmtíu en það er ekki eitthvað sem við getum sagt með vissu,“ segir Sigrún