„ Ég bauð bankanum allt sem ég á og mér fannst ég ekki vera að biðja um mikið,“ segir Guðrún. Mynd Rakel Ósk Sigurðardóttir
Guðrún Andrea Einarsdóttir missti manninn sinn í janúar síðastliðnum og berst nú ein við að halda fjárhag heimilisins í lagi. Eftir nákvæma útreikninga bað hún bankann sinn um aðstoð til að geta komist af hvern mánuð. Því synjaði Íslandsbanki og ekkjan situr sár eftir.
„Sjálf er ég búin að reikna nákvæmlega út greiðslugetu mína og því leitaði ég til bankans með þessa beiðni. Ég fékk neitun til baka,“ segir Guðrún Andrea Einarsdóttir, ekkja og þriggja barna móðir úr Vogum á Vatnsleysuströnd.
Guðrún missti eiginmann sinn af slysförum í janúar síðastliðnum. Hún sér nú ein fyrir þremur börnum sínum og á erfitt með að láta enda ná saman. Hún ákvað að setjast niður með reiknivélina og fann út leið til að geta boðið börnum sínum upp á eitthvað annað en að vera föst heima hjá sér. Þeirri leið, sem fól í sér að Guðrún myndi borga upp höfuðstól tæplega fimm milljóna króna láns og fá um það bil 1,5 milljóna verðbætur niðurfelldar, hafnaði Íslandsbanki alfarið.
„Ég er nýbúin að jarða og nú er ég að ferma barnið okkar, allt kostar þetta sitt. Þegar ég horfi á allar fréttirnar þar sem verið er að afskrifa hundruð milljóna eða jafnvel milljarða hjá fólki þá verð ég eitt spurningamerki. Þarna var ég ekki að biðja um afskrift lánsins heldur aðeins að felldar yrðu niður verðbætur þannig að ég gæti ráðið við þetta. Ég bauð bankanum allt sem ég á og mér fannst ég ekki vera að biðja um mikið,“ segir Guðrún.





Saga íslenskra lífeyrissjóða einkennist af sukki andlitslausra manna sem hafa farið með fjármunina nánast eins og sína eigin. Í áranna rás hafa fjölmargir stjórnarmanna notið boðsferða frá hagsmunaöflum með tilheyrandi ... 
„Gjörspilltir stjórnmálamenn fá aftur sín fyrri völd“
Jóhanna talaði ensku og sló í gegn
Guðmundur keypti Fjölnisveg 11
Greiddi atkvæði með „stórkostlega hættulegum“ breytingum
Tæplega hálfur milljarður til listamanna