Guðmundur Ólafsson hagfræðingur er ekki þeirrar skoðurnar að sjálfkrafa beri að afskrifa húsnæðis- eða bílalán. Aftur á móti eigi skuldarar skaðabótakröfu á hendur bönkunum og Seðlabankanum vegna ólögmætra aðgerða þeirra sem leiddi til falls krónunnar.

Guðmundur sagði á Morgunvakt Rásar 2, að stærstan hluta vanda heimila og einstaklinga megi rekja til áranna fyrir hrun. Fólk hefði látið glepjast til þess að taka allt að 100 prósenta íbúðarlán og síðar bílalán í erlendri mynt.

Á þessum tíma hefði Seðlabankinn bannað bönkunum að flytja höfuðstöðvar til útlanda og þeim hefði einni verið meinað að færa rekstur sinn í erlendri mynt. Bankarnir hefðu haft hag af því að losa sig við krónur og eignast gjaldeyri. Gengislánin hafi verið þannig, að Íslendingar fengu lán sín í krónum en bankinn átti kröfur sínar á þá í gjaldeyri. “Því má segja að bankarnir og Seðlabankinn hafi svikist aftan að þjóðinni,” segir Guðmundur og telur víst að um saknæmt athæfi hafi verið að ræða.

Allt þetta hafi leitt til gengishruns og almenningur eigi nú heimtingu á skaðabótum frá bönkunum og hinu opinbera en en ekki endilega heimtinu á afskriftum. „Bæta ber það tjón sem bankarnir og Seðlabankinn olli fólki,“ segir Guðmundur og telur að aðerðir félagsmálaráðherra varðandi bílalánin séu af þeim toga en ekki afskrift lána.