Eignarhaldsfélag Einars Sveinssonar, Hrómundur, tapaði tæplega sex milljörðum króna árið 2008. Félagið á meðal annars hlut í fjárfestingafélaginu Mætti sem hélt utan um eignarhlut í Icelandair, móðurfélagi N1, BNT, og eignarhaldsfélaginu Vafningi, sem DV hefur skrifað nokkuð um. Auk þess á félagið beinan eignarhlut í BNT, sem metinn er á rúman hálfan milljarð króna í ársreikningnum, og eignarhaldsfélögunum Nausti og Skeggja, sem einnig átti hlut í Vafningi.

Til samanburðar má geta þess að félagið skilaði um 750 milljóna króna hagnaði árið 2007. Hrómundur varð fyrir frekari skakkaföllum í maí árið 2009 þegar Íslandsbanki leysti til sín samanlagt 38 prósenta hlut Máttar, sem Hrómundur á þriðjungshlut í, og eignarhaldsfélagsins Nausts ehf. í flugfélaginu Icelandair - Máttur átti rúm 23 prósent í Icelandair en Naust átti tæp 15 prósent.

Staða Máttar er því langt í frá góð en þess skal getið að félagið er stærsti hluthafinn í BNT, sem á olíufélagið N1 að öllu leyti, með um 29 prósent eignarhlut. Einar er jafnframt stjórnarformaður BNT og N1.
Í ársreikningnum kemur fram að staða Máttar sé álitin svo slæm að eignarhlutur Hrómundar í því er færður niður í 0 krónur, nafnverðið á eignarhlut félagsins er hins vegar tæpir tveir milljarðar króna.

Hið sama á við um eignarhluti í nokkrum öðrum félögum í eigu Hrómundar: „Eignarhlutir í Nausti hf., Skeggja ehf. og Fjárfestingafélaginu Mætti ehf. eru færðir niður á árinu 2008 þar sem stjórnendur félagsins telja þessa eignarhluti verðlausa eftir hrun fjármálamarkaða á Íslandi haustið 2008,“ segir í ársreikningnum.

Bréfin í stærsta óbeina hluthafanum í N1 eru því álitin verðlaus að mati stjórnarformanns og eins helsta eiganda félagsins enda er olíufélagið skuldsett mjög. Ein af ályktununum sem draga má af ársreikningi Hrómundar er að staða BNT og N1 sé erfið fyrst staða þeirra félaga sem standa að þeim er svo erfið.

Þegar litið er á stöðu Hrómundar þarf því ekki að koma á óvart að stjórn félagsins komist að eftirfarandi niðurstöðu: „Af ofangreindum ástæðum telja stjórnendur að það sé óvissa um getu fyrirtækisins til að halda áfram rekstri. Þrátt fyrir það er það skoðun stjórnenda að líkur séu á viðsnúningi vissra rekstrarþátta, svo sem gengis- og vaxtaþróun. Það gerir það að verkum að gert er ráð fyrir áframhaldandi rekstri og miðast reikningsskil fyrirtækisins við það.“