Barnsfaðir Erlu Sverrisdóttur er látinn og vegna regluverks þarf hún að standa straum af kostnaðinum ein. Myndin tengist fréttinni ekki.
„Af því að pabbi hans er dáinn fáum við enga greiðslu neins staðar sem við annars fengjum ef hann væri á lífi. Þá hefðum við getað farið til sýslumanns og beðið föðurinn um að borga helming á móti, en þar sem hann er ekki á lífi er það ekki í boði,“ segir Erla Sverrisdóttir, móðir einhverfs drengs sem fermist í vor.
Henni finnst ósanngjarnt að kerfið neiti henni um greiðslur, sem hún annars fengi, ef faðirinn væri á lífi, til að greiða kostnað af fermingarveislu drengsins. Erla segir að um réttlætismál sé að ræða og ætlar ekki að leita á náðir Félagsþjónustunnar sem hún segir eina mögulega aðilann sem hjálpi til við fermingarveislur í sams konar aðstæðum.





Saga íslenskra lífeyrissjóða einkennist af sukki andlitslausra manna sem hafa farið með fjármunina nánast eins og sína eigin. Í áranna rás hafa fjölmargir stjórnarmanna notið boðsferða frá hagsmunaöflum með tilheyrandi ... 
„Gjörspilltir stjórnmálamenn fá aftur sín fyrri völd“
Jóhanna talaði ensku og sló í gegn
Guðmundur keypti Fjölnisveg 11
Greiddi atkvæði með „stórkostlega hættulegum“ breytingum
Tæplega hálfur milljarður til listamanna