„Blaðamannafélag Íslands harmar fjöldauppsagnir á Ríkisútvarpinu en stórt skarð er höggvið í raðir fjölmiðlafólks með þessari ákvörðun. Uppsagnirnar bætast við blóðugan niðurskurð á einkamiðlunum og draga máttinn úr fréttamiðlum á sama tíma og aðstæður í samfélaginu kalla á öflugar og gagnrýnar fréttir,“ segir í ályktun sem Blaðamannafélag Íslands (BÍ) hefur sent frá sér vegna uppsagna á RÚV.

Í hópi þeirra fréttamanna sem missa vinnuna eru sumir elstu og reyndustu fréttamenn stofnunarinnar, stjórnendur tveggja vinsælla fréttaskýringaþátta í úvarpi og sjónvarpi og landsbyggðarfréttamenn.

Í ályktun BÍ kemur fram að með atburðum dagsins aukist enn á það óöryggi sem fjölmiðlafólk býr við en það sé síst til þess fallið  að treysta aðhaldshlutverk fjölmiðla.

Páll Magnússon útvarpsstjóri tilkynnti í dag um fækkun fastráðins starfsfólks hjá RÚV um þrjátíu. Sautján fengu uppsagnarbréf en starfslokasamningur var gerður við 13 manns.  Þegar síðan við þetta bætast uppsagnir á ráðningasamningum við verktaka  hjá RÚV er ljóst að um 50 manns munu nú missa vinnuna.

Uppsagnirnar koma ekki síst fram á fréttastofunni bæði í Reykajvík og á landsbyggðinni. Niðurskurðurinn er sagður koma í beinu framhaldi af skertum fjárframlögum og þess að útvarpsgjaldið var skert um 10%. Í ályktun sem Félag fréttamanna sendi frá sér fyrir stundu er ábyrgð lýst á hendur þingmönnum og þar segir m.a. þetta:

„Vegna þeirrar ákvörðunnar Alþingis að hirða tíunda hluta útvarpsgjaldsins hafa nú um fimmtíu starfsmenn Ríkisútvarpsins misst vinnuna. Sumir voru launamenn en aðrir verktakar, langflestir í fullu starfi og stór hluti vann á Fréttastofunni, bæði í Reykjavík og úti á landi. Stjórn Félags fréttamanna harmar að nú sé ráðist í þriðja sinn á stuttum tíma að Fréttastofu Ríkisútvarpsins með blóðugum niðurskurðarhnífi.

Stutt er frá því helsta tekjustofni Ríkisútvarpsins var breytt með lögum frá Alþingi úr því að vera afnotagjald sem stofnunin innheimti sjálf, yfir í að vera nefskattur sem ríkið innheimtir með öðrum sköttum. Blekið var varla þornað á hinum nýju lögum þegar Alþingi ákvað að taka hluta nefskattsins til sín. Þessi óheiðarlega framkoma löggjafasamkundunar er með ólíkindum, einkum þegar haft er í huga að á sama tíma styrkir ríkið aðra fjölmiðla um milljarða króna með niðurfellingum skulda í gegnum opinbera banka.

Ljóst er að geta Fréttastofunnar til faglegrar og vandaðrar umfjöllunar er verulega sködduð vegna vanhugsaðra ákvarðanna Alþingis og ríkisstjórnar. Sjaldan hefur þó verið meiri þörf á vönduðum og áræðanlegum fréttum en nú. Stjórn félags fréttamanna spyr hvort tilgangurinn sé að  draga svo mátt úr Fréttastofunni að hún verði ófær um að sinna lögbundnu og lýðræðislegu eftirlits- og aðhaldshlutverki sínu?

Ábyrgðin hvílir á herðum ríkisstjórnarinnar og Alþingis, sem nú hafa opinberað algert virðingarleysi sitt fyrir Ríkisútvarpinu, hlutverki þess, starfsfólki og eigendum. Sérhver alþingismaður ber persónulega ábyrgð á uppsögnunum.“