Fréttakonan María Sigrún Hilmarsdóttir hjálpar gömlu fólki í hálku og fer með dót sem hún finnur til lögreglunnar.
„Góðverk geta verið af öllum stærðum og gerðum og á öllum tímapunktum. Stærsta góðverkið sem maður getur gert er held ég að vera góð manneskja, sinna ávallt kallinu og styrkja og styðja við þá sem þess þurfa. Maður verður að láta hið góða ráða för í lífinu,“ segir María Sigrún Hilmarsdóttir fréttamaður og bætir við að það hafi hún reynt að gera.
„Maður getur gert hvað sem er. Þarf ekki að vera merkilegt. Ég hef hjápað gömlu fólki í hálku og skafið bíla þess, fundið dót og farið með það til lögreglunnar, huggað grátandi börn sem hafa týnt foreldrum sínum í fjölmenni, keypt harðfisk, klósettpappír, lakkrís og alls kyns dót sem mig vantar ekki neitt til að krakkar komist á íþróttamót og lesið ljóð og sögur fyrir gamalt fólk. Ég kaupi líka happdrættismiða sem styrkja heyrnarlausa og blinda og svo borga ég uppihald og skólagöngu fyrir lítinn strák á Indlandi og fylgist með uppvexti hans og fæ í staðinn bréf frá honum og myndir.





Saga íslenskra lífeyrissjóða einkennist af sukki andlitslausra manna sem hafa farið með fjármunina nánast eins og sína eigin. Í áranna rás hafa fjölmargir stjórnarmanna notið boðsferða frá hagsmunaöflum með tilheyrandi ... 
„Gjörspilltir stjórnmálamenn fá aftur sín fyrri völd“
Jóhanna talaði ensku og sló í gegn
Guðmundur keypti Fjölnisveg 11
Greiddi atkvæði með „stórkostlega hættulegum“ breytingum
Tæplega hálfur milljarður til listamanna