Skúli Óskarsson: „Enginn má segja neitt, þá er hann tekinn í nefið“

Brautryðjandi í lyftingum - Fæddist fjórar merkur - Upp á land eftir gos - Gagnrýndur fyrir ræðu

„Hingað mætum við eldri mennirnir og grobbum okkur.“
Æfingar að læknisráði „Hingað mætum við eldri mennirnir og grobbum okkur.“
Mynd: DV ehf / Sigtryggur Ari

Skúli Óskarsson var nýverið tekinn inn í heiðurshöll ÍSÍ fyrir árangur sinn sem kraftlyftingamaður á áttunda og níunda áratug síðustu aldar. Hann var þá með þekktustu mönnum landsins, ekki aðeins fyrir fítonskraftinn heldur einnig litríkan persónuleika. Skúli dró sig í hlé og hleypti kraftajötnum á borð við Jón Pál Sigmarsson og Magnús Ver Magnússon inn í sviðsljósið en í heimi lyftinga er Skúli talinn brautryðjandi. Kristinn Haukur hitti Skúla í Salalauginni í Kópavogi þar sem hann æfir daglega og ræddi við hann um æskuna, lyftingaferilinn og erfitt mál sem kom upp eftir þakkarræðuna hjá ÍSÍ.

„Ég kem hingað og æfi á hverjum degi að fyrirskipun læknisins. Sem er gott því staðurinn er eins og félagsheimili. Hingað mætum við eldri mennirnir og grobbum okkur.“ Fyrir þremur árum fékk Skúli alvarlegt heilablóðfall og hjartaáfall sem olli því að hann á erfitt með sjón og að halda jafnvægi. Hann var virkilega hætt kominn en sem betur fer var hann á Landspítalanum þegar hann fékk áfallið. „Ég var á réttum stað. Annars væri ég ekki hér,“ segir Skúli. „Ég segi söguna þannig að ég hafi ætlað að skreppa yfir og hitta Jón Pál. En þá sá ég Jesú og þennan svarta með hornin sem ætluðu að ná mér en ég var svo fljótur og hljóp hingað til baka aftur.“

Skúli er hættur að vinna, keyrir ekki og á erfitt með heimilisverk en hann hefur ekki tapað gleðinni eða kímnigáfunni. Hann er enn sama persónan og Íslendingar kynntust í Sjónvarpinu hjá Hemma Gunn og Ómari Ragnarssyni. Eldra fólkið í Salalaug heilsar upp á hann, óskar honum gleðilegs nýs árs og til hamingju með nýja heiðurinn.

Þú varst frægur maður á Íslandi?

„Ég var nokkuð vel þekktur. Nú er ég aðallega frægur á elliheimilunum,“ segir Skúli og hlær.

Fæddist fjórar merkur

Skúli er Austfirðingur og hálfur Færeyingur, fæddur á Fáskrúðsfirði árið 1948. Móðir hans kom hingað ung frá Færeyjum og starfaði sem húsmóðir en faðir hans fiskmatsmaður.

Hvað áttu mörg systkini?

„Þau eru svo mörg að ég man ekki töluna, átta eða níu, en ég og Sigurþór erum tvíburar.“ Fæstir myndu þó trúa því vegna þess að þeir eru eins og nótt og dagur að sögn Skúla. „Ég fæddist fjórar merkur en hann þrettán. Þetta var vegna þess að ég lá bak við fylgjuna, hélt í tána á Sigurþóri – hlýtur að vera, og dróst með. Hann át allt frá mér.“

Var þetta hættuleg fæðing?

„Nei, þetta var góð fæðing. Það átti samt ábyggilega að henda mér með fylgjunni en það sást einhver öldugangur sem reyndist vera ég.“ Skúli hefur alltaf verið lágvaxinn og tók út vöxt seinna en jafnaldrar hans.

Hvernig barn varst þú?

„Ég hlýt að hafa verið óþægur. En þegar ég var mjög lítill var ég þægur því ég var með svo óþroskuð lungu að ég blánaði þegar ég ætlaði að fara að rífa mig. Ég var ári á eftir með allt vegna smæðarinnar. En ég var snöggur að hlaupa.“

[[30AA5939FD]]

Helgarviðtal við Skúla Óskarsson má lesa í heild sinni í nýjasta tölublaði DV

Viltu lesa meira? Þú getur strax lesið þessa grein og aðrar í heild sinni hér á DV.is með því að ýta á „Sjá meira“ og nýta þér hagstæða áskriftartilboð frá aðeins 928 kr. á mánuði.
Sjá meira »
Gleymt lykilorð?
Auglýsing

Athugasemdir

Athugasemdir eru á ábyrgð þeirra sem þær skrá. DV áskilur sér þó rétt til að eyða ummælum sem metin verða sem ærumeiðandi eða ósæmileg. Smelltu hér til að tilkynna óviðeigandi athugasemdir.