Ég lifi í núinu

Fagnar 60 ára leikafmæli á þessu ári.
Kristbjörg Kjeld Fagnar 60 ára leikafmæli á þessu ári.
Mynd: DV ehf / Sigtryggur Ari

Kristbjörg Kjeld er heiðursverðlaunahafi DV, en í áratugi hefur hún verið í hópi ástsælustu leikara þjóðarinnar. Hún fagnar 60 ára leikafmæli í ár, lék fyrst í Þjóðleikhúsinu 1957 á sínu öðru ári í leiklistarskólanum. Hún hefur hlotið ótal verðlaun og viðurkenningar á ferlinum og heiðursverðlaun DV bætast nú við. Kolbrún Bergþórsdóttir hitti Kristbjörgu og spurði hana um leikarastarfið og farsælan feril.

„Mér þykir vænt um að fá viðurkenningar. Ég hef átt farsælan feril og er afskaplega þakklát fyrir það,“ segir Kristbjörg. Hún er orðin 81 árs og er enn að leika. „Það er ekki sjálfgefið, en sem betur fer er ég heilsuhraust,“ segir hún.

Nýjasta hlutverkið er í Húsinu, áður ósýndu leikriti eiginmanns hennar, Guðmundar Steinssonar, sem Þjóðleikhúsið sýnir. Guðmundur lést árið 1996. „Það er mjög sérstök tilfinning að leika í þessu leikriti sem nú er sett upp í fyrsta sinn. Það hefði verið dásamlegt ef Guðmundur hefði fengið að sjá þetta verk á sviði. Vonandi er hann þarna einhvers staðar og fylgist með.“

Mikil og sterk upplifun

Kjeld nafnið er færeyskt en faðir Kristbjargar kom ungur maður hingað til lands og starfaði sem smiður. Móðir Kristbjargar var íslensk. Hún segir fjölskylduna ekki hafa tengst leiklist á nokkurn hátt áður en hún fór að leika. „Fyrsta leikritið sem ég sá hét Gasljós og var sýnt í Bæjarbíói. Leikritið fjallaði um hjón og eiginmaðurinn taldi konu sinni trú um að hún væri geðveik. Inga Laxness og Jón Aðils voru í aðalhlutverkum. Fyrir mér var þetta mikil og sterk upplifun, ég varð yfir mig hrifin. Svo áttum við að skrifa ritgerð í Flensborg um upplifun og ég skrifaði um þetta eina leikrit sem ég hafði séð. Doktor Bjarni Aðalbjarnarson, sem kenndi mér íslensku, sagði að ég hefði nú getað skrifað um merkilegra leikrit.

Fyrir tilviljun fór ég að leika með áhugaleikfélagi Hafnarfjarðar. Vinkona mín var hvísla þar og vissi að ég hefði áhuga á leiklist. Þegar leikkona forfallaðist var spurt hvort ég myndi vilja hlaupa í skarðið, sem ég gerði. Ég var 15 ára. Upp frá því fór ég að leika með áhugaleikhúsi Hafnarfjarðar og hitti þar Flosa Ólafsson sem hvatti mig til að sækja um í leiklistarskóla Þjóðleikhússins. Ég þorði það ekki, fannst Þjóðleikhúsið svo stórkostlegt og magnað. Flosi hringdi í Ævar Kvaran og spurði hvort hann gæti ekki aðstoðað stúlku sem væri alveg æst í að komast inn í skólann. Ég komst að og hef verið að leika síðan.“

Viltu lesa meira? Þú getur strax lesið þessa grein og aðrar í heild sinni hér á DV.is með því að ýta á „Sjá meira“ og nýta þér hagstæða áskriftartilboð frá aðeins 928 kr. á mánuði.
Sjá meira »
Gleymt lykilorð?
Auglýsing

Athugasemdir

Athugasemdir eru á ábyrgð þeirra sem þær skrá. DV áskilur sér þó rétt til að eyða ummælum sem metin verða sem ærumeiðandi eða ósæmileg. Smelltu hér til að tilkynna óviðeigandi athugasemdir.