Neysla á dýraafurðum í því magni sem tíðkast á Vesturlöndum eykur líkur á þeim sjúkdómum sem helst eru banamein Íslendinga. Næringarfræðingurinn Ólafur G. Sæmundsson mælir með því að fólk minnki neyslu dýraafurða eða taki jafnvel eina tegund þeirra úr mataræði sínu, til dæmis rautt kjöt. Hann bendir á að óhóf í neyslu dýraafurða leiðir til offitu.

„Ég mundi ekki ráðleggja fólki að taka allt kjöt út úr mataræðinu heldur hafa í huga þessa gömlu góðu reglu að fara ekki út í ofát á einu né neinu. Sýnt hefur verið fram á tengsl á milli mikillar neyslu á kjöti og ýmissa sjúkdóma. Um það er ekki deilt en aftur á móti er spurning hvort það sé betra að taka út allan dýramat,“ segir Ólafur.

Hann segir að kjötneysla margra sé allt of mikil og helstu tengsl við langvarandi sjúkdóma, hvort sem það eru hjarta- og æðasjúkdómar, sykursýki eða krabbamein, er offita. „Eftir því sem við erum feitari, þeim mun meiri líkur eru á að við verðum fyrir barðinu á þessum sjúkdómum. Þetta er svo tengt offitunni því þeir sem borða mikið af dýraafurðum eru líklegri til að verða ofþyngdinni að bráð,“ segir hann. Þegar hópur jurtaæta sé borinn saman við hóp dýraæta komi í ljós að jurtaæturnar séu frekar í réttum holdum og það sé í sjálfu sér fyrirbyggjandi.

Aðspurður hvort það geti verið skaðlegt að vera grænmetisæta segir hann að mestu vandkvæðin við það sé vannæring. Lunginn úr jurtaafurðum sé hitaeiningasnauður, fyrir utan hnetur og fræ, og það auki líkur á vannæringu hjá fólki sem borði ekki nægilega margar hitaeiningar. „Það að vera vannærður getur verið afskaplega hættulegt allri líkamsstarfseminni. Sem dæmi orsakar það rýrari vöðvamassa og beinabyggingu en alvarlegustu dæmin eru hjá þeim sem stríða við átröskun en þá byrja líffærin að veslast upp.“