Ég kíkti út um helgina. Hellti bjór yfir Írisi á Boston, fór á tónleika á Dillon og lenti hliðin á sérlegum "pikk-öp-ara" á Austur. Ég átti mér einskins ills von þegar hann hallaði sér að mér og spurði skælbrosandi:

- Ertu íslensk?

Ég horfði hálf hissa á manninn enda var ég ekki klædd í plastföt eða nokkuð annað sem gæti gefið til kynna að ég væri eitthvað annað en íslensk.

- Já svaraði ég.

Maðurinn virtist verða fyrir þó nokkrum vonbrigðum en svaraði þó:

- Mikið hrikalega ertu falleg.

Ég horfði hissa á hann og sá ekki alveg samhengið í þessum tveimur setningum eða honum yfir höfuð.

- Takk fyrir það, svaraði ég pent og skaut mér framhjá útlendingaeftirlitinu og út á dansgólfið.

Sérlegt!

Mynd: frændi minn Geirmundur Jón að hlæja af þessari færslu.