Eftir að hafa lesið um mál hjúkrunarfræðinga, lesið bréf þeirra, rætt
við vini og vandamenn sem starfa á spítalanum og átt vinkonur sem
gráta af þreytu áður en þær fara í vinnuna algerlega bugaðar á sál og
líkama er ég hrædd.

Ég á sjálf langveikt systkyni og hefur fjölskylda mín þurft að reiða
sig mikið á þetta fólk í gegnum tíðina og ég get með sanni sagt að
þetta fólk hefur haldið lífi í mínum nánustu oftar en einu sinni.
Mamma hefur af og til fært þeim kökur eða eitthvað smáræði sem
þakklætisvott. Þakklætið á þreyttum andlitunum, brosin loksins þau
geta fært okkur jákvæðar fréttir og faðmlögin þegar fréttirnar eru
slæmar eru ótrúleg. Þið eruð ótrúleg.

Í dag er mest lesna fréttin á vefmiðlum landsins: Fjórum mannslífum bjargað. Hingað til hefur það ekki verið frétt heldur venjulegur vinnudagur á sjúkrahúsinu. Við gleymdum hjúkrunarfólkinu og því sem þau gera.

Við ykkur vil ég segja takk af öllu mínu hjarta. Og fyrirgefðu af öllu
mínu hjarta að það sé ekki verið að gera meira fyrir ykkur. Ykkar
starf er það mikilvægasta af öllu.

Ég er hrædd um að myrkrið skelli á eftir að þið gefist upp eftir að
hafa verið keyrð í andlegt gjaldþrot svo ekki sé talað um launin. Ég
er hrædd við biðlistana sem nú þegar eru langir. Ég er hrædd við að
mínir nánustu þurfi aftur ykkar aðstoð til að lifa næsta dag og þið
verðið ekki þarna. Ég hrædd fyrir hönd okkar allra.

Þetta mál er orðið okkur sem þjóð í heild sinni lífshættulegt.

Tökum okkur saman í andlitinu og björgum mannslífum. Þjóðin er í gíslingu þangað
til að eitthvað gerist. Þorir þú að krossa fingur og vona að þú
veikist ekki á meðan? Fyrirsögnin getur auðveldlega breyst á einum
sólarhring í Fjórir létust í nótt. Stjórnvöld – ekki láta það gerast!
Ekki láta sjálfsala taka á móti þriggja barna móður í hjartastoppi.

Við losnuðum við Ice Save – Nú þurfum við Life Save!

Mótmælt verður á miðvikudaginn kl. 12:00 við Ráðhúsið - mætum öll!

mynd: www.landspitalinn.is

Ég er eins og margir vita ákaflega mikil áhugakona um mat og vín. Ég fæ tilhlökkunartrylling í hvert sinn sem ég sé nýjan veitingastað og get ekki beðið eftir að prufa! 

Vinur minn benti mér á litla krúttlega ítalska verslun ofarlega á Laugavegi (nr 100) um daginn sem kallast Piccolo Italia og er bæði í senn verslun og veitingahús sem byggir mest á "take away" þar sem ekki er selt áfengi á staðnum og aðeins þrjú borð þar inni. 

Staðurinn er heimilislegur og ítalinn sem á og rekur staðinn er afskaplega vingjarnlegur. Staðurinn er eins og klipptur út úr þröngri hliðargötu á Ítalíu þar sem bragðgóður ítlaskur heimilismatur er á boðstólnum. Heimagert pasta - ekkert fínerí eða tilgerð - bara heiðarlegur góður matur! 

Þú verður eiginlega að fara þangað til að skilja þessa snilld! Við Kalli keyptum okkur dásamleg spínat ravioli og deildum á leið okkar niður Laugaveginn en stoppuðum á Vínsmakkaranum til að tríta okkur á glasi af víni mánaðarins fyrir litlar 700 kr. Gott andrúmsloft, spil til á barnum, frábærir smá réttir og vingjarnlegt starfsfólk. Einstakur staður til að deila leyndamálum enda ekki troðinn. Staðurinn er rekinn af einum helsta vínexpert landsins og því alltaf góðar veigar á boðstólnum.

Hvet ykkur til að rölta Laugaveginn og njóta þeirrar snilldar sem er falin ofarlega í þessari fallegu götu.

Ég rakst á þessa mynd á facebook og varð að sýna ykkur. Magnað!

Síðasta vinnudag fyrir jól hef ég lagt í vana minn að fara aðeins jólalegri til fara í vinnuna en aðra daga - vinkonum mínum til mikils ama. Það eru allavega ekki að rhrúgast inn löns tilboðin þennan dag!

Þróunin milli ára er þó greinilega niður á við. Hugmyndir um betri flippjólafatnað eru vel þegnar - verð þó að taka fram að jólapeysan sem ég er í innanundir svuntunni í ár er heimagerð - eyddi öllu gærkvöldinu í að sauma jólaskraut í hana.

Gleðileg jól!!

Mynd1 : 2012 

Mynd2 : 2011 

Ég elska að baka og legg mikið á mig í þeim efnum! Ég hef bakað í sumarbústað í ofn sem er minni en nestisboxið mitt frá því í þriðja bekk! Ég held að það hafi tekið 18 plötur að klára einfalda uppskrift – og tvær rauðvínsflöskur!

Ég hef bakað heilu fjöllin af smákökum með töfrasprota (er ógift og á því ekki hrærivél).

Ég hef sum sé lagt allan andskotann á mig fyrir bakstur en nú er mér nóg boðið! Ég gerði sum sé afar fallegt konfekt með húsvanri vinkonu minni í fyrra. Montmyndir af konfektinu höluðu inn lækum og kommentum sem hefðu geta komið Ástþóri á Bessastaði. Fólk, grét, slefaði og jesúsaði sig yfir myndunum af dýrðarhjúpuðum molunum fylltum með hnetum ,líkjörum, núggati og allskyns gúmmelaði! Já – ég verð að viðurkenna það að ég er líklega konfektsnillingur!

Í ár ákvað ég að aumka mig yfir þær óhúslegu vinkonur mínar sem halda að happyhour tengist eitthvað heimilisstörfum!

En mamma kenndi mér að vera góð við þá sem eru ekki eins smekklegir og ég. Hún sagði mér að brosa til þeirra sem kunna ekki að baka og vinka þeim sem hafa aldrei innbakað neitt.

Úr því varð svo að ég bauð happyhour-óhúslegu vinkonum mínum í konfekt gerðina með mér í ár. Af því að ég er svo fokking vel upp alin!

ÉG LEGG EKKI MEIRA Á YKKUR!

Ég varð að sækja þær – bílarnir voru annað hvort niðrí bæ eða þær hefðu ekki mætt á réttum tíma án þess að vera sóttar. Ég setti svuntu á þær og kveikti á súkkulaðipottinum sem hin húsvana vinkona mín hafði komið með. Á meðan voru happyhourvinkonurnar tvær að hlægja að myndum frá kvöldinu á undan og bryðjandi verkjalyf.

Ég hvessti mig og bað þær að búa til núggatkúlur og setja marsípan utan um! Þær hlytu þó að ráða við það!?

Ég hefði betur sleppt því – núggatið fór út um allt og þær hlógu bara! Þetta átti ekki að vera gaman!!!! Ég vildi sjá afrakstur! Jólaboðin og orðspor mitt á facebook var í húfi! Og þær leyfðu sér að  hlægja bara, hanga á facebook og voru farnar að líta hýru auga á hvítvínsbeljuna sem ég keypti og var ætluð þeim sem myndu gera eitthvað af viti!

Í stuttu máli varð frekar lítið konfekt til eftir þennan dag –og þær tóku sinn skammt af því sem ég og húslega vinkonan höfðum náð að gera í þeirra viðurvist. ÞÆR GERÐU EKKI NEITT! EKKI NEITT !

Og þegar ég benti þeim kurteisilega á það um leið og ég raðaði því sem eftir var af molunum í fallega jólakassann minn sagði önnur þeirra; en við keyptum allt súkkulaðið!

Þegar ég tilkynnti þeim svo að því miður gætu þær ekki verið með á næsta ári sökum vanhæfni hló sú þynnsta af þeim hátt og sagði: gott þetta er ógeðslega leiðinlegt!

Ég mun aldrei bjóða happyhour konunum aftur að baka með mér. Ég hef lært þá mikilvægu lexíu að maður blandar ekki eldhúsi með sömu konu og maður fer með á barinn – ekki án þess að einhver verði barinn!

 Ath ég drakk ekki úr Stroh flöskunni sem notuð var til að bragðbæta þó það hefði verið fullkomnlega afsakanlegt!!!