Leita
Áskrift | Fréttaskot | Auglýsingar Reykjavík: 12.9° 2m/s NE

  • JÓHANNA! ÖSSUR! Á EINAR KARL EKKI ÖRUGGLEGA AÐ FÁ EITTHVAÐ MEIRA AÐ GERA?

    6. júlí 2010


    Ég skal fúslega viðurkenna að í vor virtist átakið Inspired by Iceland bæði hressilegt og vel heppnað. Þá hafði bölsýni vegna eldgossins í Eyjafjallajökli og yfirvofandi hruns í ferðamennsku bæst ofan á aðra bölsýni í samfélaginu, og myndbandið fræga virtist manni vera eins og frísklegur gustur inn í þá bölsýni alla.

    Maður sætti sig jafnvel við að ríkisstjórnin skyldi endilega þurfa að fela stjórn átaksins í hendur Einars Karls Haraldssonar, en það er að verða ansi fúll brandari að átakið til bjargar heimilunum í landinu snúist einkum um að bjarga heimili Einars Karls, skjaldborgin fræga standi hnarreist um heimili hans en kannski ekki svo ýkja mörg heimili önnur, og að stefna Samfylkingarinnar felist ævinlega fyrst og fremst í að Einar Karl hafi alltaf og ævinlega atvinnu.

    En svo fóru að renna á mann tvær grímur. Í fyrsta lagi kom á daginn að myndbandið var ekki eins frumlegt og ég hafði haldið í minni fávisku um myndbönd og auglýsingaheim.

    Í raun virðist myndbandið hafa verið verið inspired by Matt ... ekki Iceland.

    Og raddir komu fram um að myndbandið og átakið sem því fylgdi væri kannski bara kolrangt hugsað. Sjá til dæmis um þær efasemdir hér.

    Nú hefur þeim röddum fjölgað sem telja að átakið hafi misheppnað frá upphafi, og þótt hundruðum milljóna hafi verið kastað í það á örskömmum tíma, þá sé ekki víst að það skili nokkrum raunverulegum árangri.

    Þessa skoðun hefur t.d. sett fram Egill í Brimborg, sem er ekki kunnur að því að fara með neitt fleipur. Sjá hér. Sömu skoðun setti hann fram í lengra máli í sjónvarpsviðtali sem bar fyrir augu mín.

    Og nú hefur Sólveig Dagmar Þórisdóttir vakið athygli hér á vinnubrögðunum sem notuð voru við Inspired by Iceland herferðina.

    Hinn eilífi augnakarl ríkisstjórnarinnar, Einar Karl, hefur greinilega afsakað sig með því (til dæmis á Eyjunni í morgun, sjá hér) að hratt hafi þurft að vinna - og því hafi ekki unnist tími til að hafa útboð meðal auglýsingastofa um átakið. En sé það nú rétt að einmitt flýtirinn og asinn við átakið hafi leitt til þess að það skili líklega í sjálfu sér litlum árangri, þá er sú mótbára haldlaus.

    Og líklega bara til vitnis um það hugarfar flumbrugangs, heimsku og fljótfærni sem kom hér öllu á kaldan klaka árið 2008.

    Og birtist í sem "glæsilegastri" mynd í frægu myndbandi Kaupþings - þar sem bankinn stærir sig meðal annars af því hvað hann er fjári flinkur í að "outwitting bureaucracy", eða "snúa á skrifræðið".

    Þetta er gjörsamlega sjúkt myndband, þar sem íslenskur banki fullur af idjótum líkir sér við Martin Luther King og Móður Teresu.

    Rifjið upp kynnin af því hér.

    Æðsti maður Kaupþings var Sigurður Einarsson en svo skemmtilega vill til að sérlegur aðstoðarmaður hans var Einar Karl Haraldsson. Sjá hér.

    Kannski Jóhanna eða Össur spyrji Einar Karl á næsta fundi hvort hann hafi ekki bara sjálfur samið handritið við Kaupþings-vídeóið?

    Því nú hljóta þau að þurfa að fara að funda með Einari Karli mjög fljótlega.

    Því hann er búinn með 700 milljónirnar, er það ekki?

    Ríkisstjórnin hlýtur að vera farin að hugsa fyrir því hvar blessaður augnakarlinn á að bera niður næst, landi og þjóð til heilla.

    Og ekki síst hvað hann á að fá í kaup.

    Skrifa athugasemd

  • OKKAR MINNSTU SYSTUR

    2. júlí 2010

    Kreppan okkar á Íslandi er að hluta til sálfræðileg, fremur en nokkuð annað. Við erum föst í áhyggjum og bölsýni sem við komumst ekki upp úr. Partur af lausninni er að rjúfa hringinn, hugsa jákvætt og hugsa um aðra en sjálfan sig. Í "góðærinu" áttu allir að hugsa vel um sjálfan sig, nú væri mikil bót í því að hugsa vel um aðra. Það er til dæmis hægt að gera með því að styðja verkefni minnar góðu móður við að styðja bláfátæk börn í Jemen til náms.

    Þótt kreppan hér sé alvarleg vitum við auðvitað fullvel að langflest búum við við frábær lífskjör miðað við það sem gerist og gengur í fátækustu löndum heims.

    Mín góða móðir, Jóhanna Kristjónsdóttir, hefur undanfarinn hálfan áratug helgað líf sitt því að láta gott af sér leiða í einu allra fátækasta ríki heims, Jemen á Arabíuskaga. Ég hef ekki komið þangað en mér skilst að þetta sé heillandi land mikillar náttúrufegurðar og sjarmerandi mannlífs, en fátæktin er mikil.

    Og stúlkur úr alþýðustétt hafa fá og léleg tækifæri til að mennta sig.

    Mamma hefur tekið höndum saman með jemenskri hugsjónakonu um að stofna skóla fyrir jemenskar stúlkur, sem ekki hefði annars fengið nein tækifæri til að mennta sig. Árangurinn er frábær - nokkrar stúlknanna sem þær stöllur hafa tekið upp á sína arma eru komnar alla leið á háskólastig og standa sig frábærlega, en aðrar þurftu kannski ekki annað en tækifæri til að læra á saumavél til að breyta lífi sínu.

    Mamma hefur þann hátt á að íslenskt fólk sem vill styðja við bakið á þessum jemensku stúlkum styður hvert sitt barn (ekki eingöngu stúlkur þó þær séu í meirihluta). Stuðningurinn kostar 250 dollara á ári. Það gerir um 2.500 krónur á mánuði, gróft reiknað. Vegna kreppunnar hafa mörg barnanna í Jemen misst sína stuðningsaðila, og mamma leitar nú logandi ljósi að nýjum - svo börnin geti haldið áfram í skóla.

    Kíkið endilega á bloggsíðuna hennar mömmu þar sem sagt er frá Fatímusjóðnum, sem heldur utan um þessa verkefni.

    Kíkið á síðuna hennar og skrifið ykkur svo fyrir stuðningi við hin bláfátæku börn í Jemen með því að skrifa henni á jemen@simnet.is.

    Þó það sé erfitt hér hjá sumum, þá ráða þó sem betur fer margir við að styðja sínar minnstu systur, og bræður.

    Skrifa athugasemd

  • HVAÐ ER SVONA HÆTTULEGT VIÐ AÐ FLOKKAR KLOFNI?

    25. júní 2010


    Sjálfstæðismenn hafa nú sumir hverjir þungar áhyggjur af því að flokkurinn kunni að klofna út af Evrópusambandsmálum.

    Ég held nú reyndar - sem sérfræðingur í sálarlífi sjálfstæðismanna - að það sé ekki endilega Evrópusambandið sem vefjist mest fyrir þeim.

    Heldur frekar hin óuppgerðu mál við fyrrum forystu flokksins og þá hugmyndafræði sem hún aðhylltist og þau meðul sem hún notaði til að viðhalda völdum sínum.

    Margoft hef ég sagt að sá forystumaður sjálfstæðismanna sem þorir að stíga fram og heimta róttækt uppgjör við Davíðstímann (eða með öðrum orðum flytja "leyniræðu Krústjovs"), hann eða hún mun uppskera ríkulega, þótt síðar verði.

    Ef þessi mál hinnar fornu forystu væru ekki að vefjast fyrir flokknum, held ég að hann ætti mun auðveldara með að greiða úr sínum ESB-málum.

    En það verður varla gert á næstunni, og því óttast sem sagt margir sjálfstæðismenn að flokkurinn klofni.

    Á sama tíma berast fregnir af því að margir innan VG óttist að flokkur þeirra muni líka klofna.

    Ég veit ekki alveg út af hverju - sjálfsagt er allskonar marktækur málefnaágreiningur innan VG en aðallega virðist flokkurinn illa haldinn af Alþýðubandalagsveikinni.

    Sú veiki gengur út á að hættulegasti óvinurinn sé ævinlega innanflokks.

    Ég er annars minni sérfræðingur í sálarlífi vinstrigrænna en sjálfstæðismanna, svo ég kann ekki að skýra um hvað VG muni klofna.

    En alla vega óttast margir innan VG að flokkurinn klofni.

    En af hverju? Hvað er svona óttalegt við það að annaðhvort Sjálfstæðisflokkurinn eða Vinstrigrænir eða báðir klofni svolítið? Af hverju líta núverandi flokksmenn ekki á það sem spennandi tækifæri til að hrista upp í hugmyndabaráttunni, leggja niður fúin valdabandalög sem löngu hafa gengið sér til húðar, en finna nýja bandamenn - kannski á óvæntum stöðum?

    Um að gera - kljúfið þessa flokka. Kljúfið þá alla saman!


    Skrifa athugasemd

  • DÓMSMÁL, EKKI RÉTTLÆTI

    24. júní 2010


    Nú vilja sumir flækja upp úr öllu valdi niðurstöðu Hæstaréttar í bílalánamálinu, og helst vísa hverju einasta máli sérstaklega fyrir dómstólana.

    Það væri líklega óskadraumur lánafyrirtækjanna.

    Ég ætla nú ekki að hafa mikla skoðun á bílalánamálum, en mikið er þetta dæmigert fyrir okkur Íslendinga.

    Hér á fyrr á tíð, þá voru uppi miklir málafylgjumenn sem þrifust ekki nema þeir væru með mörg mál samtímis fyrir dómstólunum.

    Þeir kölluðust gjarnan Mála-Ólafur, Mála-Elliði, og svo framvegis.

    Og þeir þóttu bara helvíti fínir kallar!

    Þessir ömurlegu rifrildisseggir sem héldu dauðahaldi í hvern lagakrók og jöpluðu á hverri einustu lögbók meðan tyggja mátti úr henni minnsta vott af safa.

    Afkomendur þeirra lifa góðu lífi á Íslandi enn í dag.

    Í hvert sinn sem eitthvert réttlætismál skýtur upp kollinum, þá sæta þeir færis að gera úr því dómsmál.

    Flækja það í hnút.

    Eða er það tilviljun að sá málaflokkur, sem í útlöndum er kenndur við réttlæti, er á Íslandi kenndur við dómsmál?

    Í Ameríku er Secretary of Justice, á Bretlandi er Minister of Justice, á Norðurlöndum er justisminister.

    En á Íslandi er dómsmálaráðherra.

    Það segir sína sögu, er ég smeykur um.

    Við verðum alltaf föst í flækjum dómsmálanna, en æ, svo sorglega fjarri réttlætinu ...





    Skrifa athugasemd

  • DJÖFULLIN SJÁLF!

    24. júní 2010


    Ég var að glugga í nýja ljóðabók eftir Þórarin Eldjárn.

    Og rakst þar á vísu um kvennaguðfræðina.

    Ég er ekki með bókina við hendina og er vondur í að læra vísur, svo ég ætla ekki að reyna að hafa hana eftir, en þetta var bráðsmellin vísa, eins og Þórarni er einum lagið - og þar birtist reyndar hugmynd sem ég man ekki til að hafa séð hreyft áður.

    Kvennaguðfræðingarnir sem krefjast þess að fá að skrifa og hugsa um guð sem konu, verða þeir (þær!) ekki að horfast í augu við að þá hlýtur djöfullinn að vera kvenkyns líka?

    Ég minnist þess ekki að þær hafi sóst eftir þeim félagsskap.



    Skrifa athugasemd




© 2010 DV ehf. - Allur réttur áskilinn