Leita
Áskrift | Fréttaskot | Auglýsingar Reykjavík: 13.2° 2m/s ENE

  • BURT MEÐ RÁS TVÖ

    17. ágúst 2010


    Menningarnótt er yfirvofandi. Umræður hafa skapast um flugeldasýninguna, og hvort réttlætanlegt sé að halda hana í því áferði sem nú ríkir. Það er nú víst búið að útkljá það mál, en mig langar að vekja máls á öðru.

    Sennilega hef ég nefnt þetta áður, en það hefur þá verið árangurslaust.

    Því mig langar nefnilega til að Rás tvö hætti með "stórtónleika" sína á menningarnótt, eða menningarkvöldi. En eins og endranær verða slíkir tónleikar á dagskrá nú á laugardagskvöldið.

    Menningarnótt í Reykjavík var upphaflega mjög notalegt og skemmtilegt fyrirbæri. Hún átti að byggjast á fjölda smá viðburða um allan miðbæinn. Maður gat rekist á leikara að lesa ljóð á kránum, á götuhorni stóð óperusöngvari og söng.

    Og það fylgdi Menningarnótt fyrstu árin áberandi lítil drykkja.

    Eftir að Rás tvö fór að halda sína "stórtónleika" þá breytti Menningarnótt um svip. Sérstaklega meðan tónleikarnir voru haldnir niðri við höfn. Þá urðu allir viðburðir dags og kvölds bara upptaktur að þessum popptónleikum.

    Þetta var eins og hver önnur unglingaskemmtun. Og fylleríið fór vaxandi ár frá ári.

    Og sá mórall var enn ríkjandi þótt tónleikarnir flyttust inn á Klambratún.

    Nú verða þeir víst á Arnarhóli.

    Þá verður þetta aftur nákvæmlega eins og meðan tónleikarnir voru við höfnina. Upptaktur að popptónleikum.

    Allt sem var skrýtið, smátt og skemmtilegt fellur í skuggann af tónleikunum. Það verður bara óhjákvæmilega svoleiðis.

    Nú eiga tónleikarnir meira að segja að enda á "brekkusöng" eins og á hverri annarri útihátíð.

    En einstaklega ömurleg hugmynd! Má ekkert vera sérstakt og öðruvísi? Og jafnvel ... menningarlegt?!

    Og svo kemur flugeldasýningin mikla, og síðan getur fylleríið byrjað fyrir alvöru.

    Ekki hlakka ég til.

    Nei, Rás tvö á að hætta þessu "stór"-tónleikastússi sínu, og láta Menningarnótt aftur í hendurnar á hinu smáa.

    Skrifa athugasemd

  • BRÆKJULAUST Á GULLFOSSI

    17. ágúst 2010


    Egill Helgason skrifaði um daginn um - og reyndar ekki í fyrsta sinn - um þjóðvegasjoppurnar sem flestar eru alveg eins út um landið, og bjóða eiginlega allar upp á sama grillmatinn, hamborgara og franskar.

    Í tilefni af því finnst mér verða að geta þess sem gott er.

    Um daginn kom ég að Gullfossi á leiðinni upp að Hagavatni.

    Fossinn stendur alltaf fyrir sínu, en það sem var sérstaklega ánægjulegt var einmitt að koma í sjoppuna, eða veitingahúsið.

    Því þar er EKKI boðið upp á hamborgara og franskar.

    Þar var í boði súpa og samlokur allskonar af vandaðri sortinni, ekkert svosem stórmerkilegt en leit prýðilega út.

    Og það var eiginlega alveg ótrúlega hressandi að koma inn á svona stað, þar sem grillbrækjan liggur ekki eins og mökkur yfir öllu.


    Skrifa athugasemd

  • TIL SÓMA

    17. ágúst 2010


    Björgvin Björgvinsson hefur vikið úr stöðu yfirmanns kynferðisbrotadeildar lögreglunnar.

    Ekki veit ég hvort hann komst einn og sjálfur að þeirri niðurstöðu að hann ætti að víkja, eða hvort yfirmenn hans og jafnvel okkar ágæti dómsmálaráðherra þurftu að hjálpa honum til að taka þá ákvörðun.

    Hvort heldur er, þá er það til sóma.

    Yfirlýsingar Björgvins í DV í gær voru þess eðlis að það var einfaldlega ólíðandi að maður í nákvæmlega hans stöðu setti þær fram.

    Auðvitað er það út af fyrir sig rétt að hver ber á endanum ábyrgð á sjálfum sér - og það er ekki nema gott að ungar stúlkur íhugi hvort þær hafi raunverulega gott af því að vera blindfullar einhvers staðar.

    Ýmsir hefðu vel mátt setja fram það sjónarmið, án þess að amast væri við - að ráði.

    Allar slíkar áminningar fara þó furðulega fljótt að hljóma ankannalega, þegar málið snýst um nauðganir og kynferðisofbeldi.

    Það sem kann að hljóma alveg rétt svona almennt, það getur virkað undarlega þegar málið snýst um lifandi fólk.

    Meira að segja sjálfsögð og auðvitað í sjálfu sér alveg hárrétt ábending frá góðum dreng á Facebook - "Nauðgun er óafsakanlegur og viðurstyggilegur glæpur gegn annarri manneskju. En það má alveg hvetja ungar konur til að drekka ekki frá sér ráð og rænu innan um dauðadrukkna unga karlmenn" - getur farið að hljóma nánast eins og afsakandi fyrir "dauðadrukkna unga karlmenn".

    Eins og þeir séu einhver massi, eða mengi, í sjálfu sér. "Þarna eru dauðadrukknir ungir karlmenn, passið ykkur." Eins og það sé næstum hægt að gera ráð fyrir að dauðadrukknir ungir karlmenn nauðgi.

    Þar með mætti - ef þetta væri hugsað til enda - nánast svipta einstakling í hópi "dauðadrukkinna ungra karlmanna" vænum slatta af ábyrgðinni á gjörðum sínum.

    Ég veit vitaskuld að sú var alls ekki meiningin, en þetta sýnir hvað svona mál eru óskaplega vandmeðfarin.

    Og yfirmaður kynferðisbrotadeildar lögreglu má einfaldlega ekkert segja sem getur hljómað eins og minnsta afbötun fyrir ofbeldismenn og níðinga.

    Hann má varla hugsa það.

    Því þó það sé hægt að alhæfa um að stúlkur eigi ekki að drekka frá sér ráð og rænu (ekki frekar en karlmenn náttúrlega), þá getur sú alhæfing hljómað eins og nánast grimmileg ásökun þegar maður stendur frammi fyrir raunverulegu fórnarlambi raunverulegrar nauðgunar.

    Eins og yfirmaður kynferðisbrotadeildar lögreglunnar hlýtur að gera hvað eftir annað.

    Þess vegna mátti Björgvin Björgvinsson ekki segja það sem hann sagði í viðtalinu við DV.

    Þess vegna er gott að hann skuli nú hafa vikið til hliðar. Og það er aðdáunarvert hve áreynslulaust lögreglan virðist hafa leyst þetta mál.

    Ég meina að ekki skuli hafa verið reynt að þráast við.

    Alveg sérstaklega hrósvert er að Björgvin skuli ekki hafa reynt að fara þá hallærislegu leið, sem alltof margir reyna að þræða þegar þeir hafa sagt eða gert einhverja vitleysu - sem sé að kenna fjölmiðlunum um.

    Fullyrða að DV hafi haft rangt eftir sér, eða eitthvað svoleiðis. Ég veit ekki hvað oft menn með allt niðrum sig hafa reynt þá leið, og því miður alltof oft með góðum árangri.

    Það var ekki reynt hér, sem betur fer.

    Með því að viðurkenna strax að Björgvini hafi orðið á, og leysa málið fljótt og örugglega, þá geta hann og lögreglan orðið í þessu efni fyrirmynd margra, sem verður eitthvað á í opinberu starfi.


    Skrifa athugasemd

  • VESALDÓMUR VINSTRI MANNA

    17. ágúst 2010


    Stefán Snævarr heimspekingur í Noregi skrifaði áðan merkilegan pistil á Eyjuna. Sjá hér.

    Þar vitnar hann í grein eftir Hauk Má Helgason sem ég hef ekki lesið ennþá, en virðist taka á spurningu sem orðið hefur áberandi síðustu misseri.

    Hvernig stóð á því að vinstri sinnaðir húmanískir fræðimenn, heimspekingar, stjórnmálafræðingar o.fl., létu það nær alveg afskiptalaust að frjálshyggjan fengi að vaða uppi á Íslandi síðustu áratugina, uns svo var komið að á borði samþykktu nálega allir frumsendur hennar?

    Í orði héldu vinstrimenn að þeir hefðu tögl og hagldir í allri fræðilegri umræðu. Og þeim var leyft að halda það í sjálfsánægju sinni. Ég man t.d. eftir útvarpsviðtali sem ég tók 2005 eða 2006 við Jakob F. Ásgeirsson, sem þá var að byrja að gefa út hægra tímaritið Þjóðmál.

    Jakob bar sig heldur aumlega fyrir hönd hægri manna, og hélt því fram að tímaritið sitt væri næsta vanmáttug tilraun til að sporna gegn ofurvaldi vinstri manna í "umræðunni" og á flestöllum fræðasviðum.

    Vinstrimenn voru líka býsna sperrtir um þær mundir. Þeir voru búnir að jafna sig að mestu eftir að hafa þurft að hugsa ýmislegt upp á nýtt við hrun sósíalismans, en héldu að þeirra viðhorf væru samt orðin svo rótgróin í hugsun Vesturlanda að ekkert fengi þeim haggað.

    En það var nú eitthvað annað. 

    Og eins og Stefán Snævarr rekur, þá sýndu vinstri menn ótrúlegt andvaraleysi meðan vofa frjálshyggjunnar fékk að leika lausum hala um Vesturlönd.

    Með örfáum heiðarlegum undantekningum var andvaraleysi þeirra nærri algjört, eða bara hreinlega vesaldóm.

    Er nú ekki kominn tími til að þeir reki af sér slyðruorðið?

    Ég er ekki að biðja um gamaldags ríkissósíalisma. En það væri gaman ef jafnaðarstefnan (sem við fylgjum svo mörg í einni eða annarri mynd) fengi einhvers konar fræðilegan og hugsjónalegan grunn til að kljást við frjálshyggjuna.

    Því frjálshyggjan er hreint ekki dauð, þó hún hafi valdið hruninu á Íslandi.

    Það þarf enn að varast hana, og koma í veg fyrir að hún og æðstu prestar hennar fái að móta hið nýja samfélag á Íslandi.



    Skrifa athugasemd

  • ÞREYTANDI TUSK Í HÉRAÐSDÓMI

    17. ágúst 2010


    Sko.

    Ég hef í rauninni fyllstu samúð með þeim níumenningum sem sífellt er verið að draga fyrir dóm fyrir "árás á Alþingi" í desember 2008.

    Einhverjir úr hópnum munu hafa meitt þingvörð eða þingverði, og þeir verða vitaskuld að standa skil á gjörðum sínum, en ákæran um "árás á Alþingi" finnst mér voðalega vitlaus.

    Og Alþingi og ákæruvaldið ættu að sameinast um að draga þá vitleysu til baka.

    En ég verð að segja, að þegar sífellt kemur til einhverra ryksinga þegar þessi hópur er fyrir dómara, eins og hér hefur gerst, þá fara nú eiginlega að renna á mann tvær grímur.

    Ég hef sagt það áður af þessu tilefni, að máttarvöld héraðsdóms Reykjavíkur ættu að sjá til þess að sem flestir þeirra sem vilja geti verið viðtaddir réttarhöld, bæði þessi og önnur.

    En þarf endilega alltaf einhver hálfgerð slagsmál? Ættu ekki allir að vera farnir að kunna rulluna sína nú þegar, bæði mótmælendur og löggan? Og geta gert þetta í sæmilegum friði?

    Ég tek það fram að ég hef svosem engar heimildir um upphaf þessara ryskinga nú. Stundum áður hefur löggan vissulega sýnt óþolinmæði og jafnvel fruntaskap. En ég á samt dálítið bágt með að trúa því að laganna verði fái bara alltaf óstöðvandi blod paa tanden þegar þeir sjá akkúrat þennan hóp.

    Og fari ósjálfrátt að munda kylfurnar!

    Þetta stöðuga tusk við lögregluna af þessu tilefni gerir alla vega lítið til bæta málstað níumenninganna.

    Skrifa athugasemd




© 2010 DV ehf. - Allur réttur áskilinn