Leita
Áskrift | Fréttaskot | Auglýsingar Reykjavík: 12.9° 2m/s NE

  • SPÚLIÐ ÚT ÚR ORKUVEITUNNI!

    3. júní 2010



    Jæja já! Svo það þarf að hækka heita vatnið okkar hérna í
    Reykjavík um 37 prósent á næstu fimm árum!

     

    Þetta er haft eftir Guðlaugi Sverrissyni stjórnarformanni
    Orkuveitu Reykjavíkur í Fréttablaðinu í morgun.

     

    Fréttamaðurinn skrifar síðan: “Spurður hvers vegna
    upplýsingarnar koma fram þremur dögum eftir kosningar segir hann það
    einfaldlega vera vegna þess að vinnu hafi ekki lokið fyrr. Ágætt hefði verið ef
    þær hefðu legið fyrir þegar kosið var á laugardag, en það hafi ekki náðst.
    Vissulega hefði verið hægt að setja meiri kraft í vinnuna, en það hafi ekki
    verið gert.”

     

    Þetta er með eindæmum, satt að segja.

     

    “Vinnu hafi ekki lokið fyrr …”

     

    Nei? Bara hrein tilviljun að vinnunni við að reikna út
    nauðsynlegar gjaldskrárhækkanir ljúki rétt eftir kosningar? Algjör tilviljun, herra minn, já, ég trúi því vel!

     

    “Ágætt hefði verið að [upplýsingarnar] hefðu legið fyrir
    …”

     

    Þetta svar er líka gott dæmi um þann hroka sem einkennt hefur
    alla fyrirsvarsmenn Orkuveitu Reykjavíkur nú um langa hríð. Æjú, það hefði
    svosem verið ágætt ef almenningsgreyin og hyskið (sem á að borga eftir hinni nýju gjaldskrá) hefði fengið eitthvað að vita, en … sona
    var nú það! Við strákarnir höfum okkar tempó í þessu ...!

     

    “… hefði verið hægt … hafi ekki verið gert …”

     

    Ójá, málefni Orkuveitunnar eru að verða þyngri en tárum
    taki. Það er satt að segja eitt brýnasta verkefni nýrrar borgarstjórnar að
    spúla rækilega út úr skúmaskotum þess fyrirtækis, og lofta þar rækilega út.

     

    Fyrirtækið hefur lengi verið eftirsóttasta herfangið í borgarkerfinu
    fyrir pólitísku flokkana. Ekki hefur verið litið á það sem þjónustufyrirtæki fyrir borgarbúa, heldur hefur það orðið leiksoppur og gróðavegur trénaðra flokksdáta.

     

    Og með þessum líka árangri!!

     

    Ef tekið er mið af frétt Fréttablaðsins í morgun.

     

    Þarflaust er vonandi að taka fram, að tiltektin hjá Orkuveitunni
    verður ekki gerð með því að forstjórinn Hjörleifur Kvaran ummyndist enn einu
    sinni, og nú kannski í slepjulegan stuðningsmann Besta flokksins!

     

    Þvert á móti vona ég að Besti flokkurinn nýti tækifæri
    sitt í Reykjavík ekki síst til að opna allar gáttir Orkuveitunnar.

     

    Það má vel vera að það verði ekki komist hjá einhverjum
    gjaldskrárhækkunum næstu misserin eða árin – þó vonandi þurfi þær ekki verða að
    svo svakalegar sem Guðlaugur Sverrisson fráfarandi stjórnarformaður gefur til
    kynna.

     

    En þær hækkanir munu verða Reykvíkingum léttari byrði ef
    þeir vita að það fyrirtæki, sem þeir hafa lagt mikið á sig til að byggja upp,
    er ekki lengur leikvöllur dekurdrengja og makráðra pólitískra lénsherra.

     

     

     

    Skrifa athugasemd

  • BROTHÆTTIR ARGENTÍNUMENN, ÓSPENNANDI BRASSAR

    3. júní 2010

    Ef ég nenni að halda áfram að blogga hér eitthvað, þá mun
    ég eflaust ekki geta stillt mig um að skrifa eitthvað töluvert um fótbolta
    meðan heimsmeistarakeppnin stendur yfir.

     

    Það er því ekki seinna vænna að fara að hugleiða hver
    vinnur.

     

    Því miður eru öngvar forsendur til að vera mjög frumlegur
    í slíkri spá.

     

    Því það er lítil ástæða til að ætla annað en sigurvegarinn
    komi úr þeim 5-6 liða hópi sem liggur í augum uppi að séu sterkastar.

     

    Engin Asíuþjóð á möguleika á að vinna, engin
    Norður-Ameríkuþjóð heldur. Og vitaskuld ekki fulltrúi Eyjaálfu, Nýja Sjáland.

     

    Tvær Afríkuþjóðir gætu gert rósir: Fílabeinsströndin og
    Kamerún. En hvorki Strandamenn né Kamerúnar eru þó nógu öflugir til að komast
    alla leið.

     

    Í Suður-Ameríku koma tvær þjóðir til greina: Argentínumenn
    og Brasilíumenn.

     

    Argentínumenn tóku upp á þeim furðulega fjanda að fá Diego
    Maradona til að stýra liði sínu og hafði það nærri kostað þá sæti á HM. Liðið
    skreið þó til Suður-Afríku fjallabaksleiðina og hefur náttúrlega innan sinna
    vébanda nógu frábæra einstaklinga til að geta unnið hvern sem er, hvenær sem
    er.

     

    Sóknarlína Argentínumanna er þannig að fótboltaáhugamenn
    hljóta að fá vatn í munninn þegar þeir birtast, Messi, Tevez, Agüero … En
    argentínska liðið er afar brothætt og Maradona hefur af einhverjum undarlegum
    ástæðum skilið eftir heima nokkra af öflugustu miðju- og varnarmönnum liðsins.
    Það er því hætt við að þegar Argentínumenn lenda í öflugustu Evrópu muni þeir
    fyrr eða síðar brotna.

     

    Niðurstaðan er sú að Argentínumenn muni sjá um
    skemmtiatriðin og sjá okkur fyrir fáeinum ógleymanlegum augnablikum á
    fótboltavellinum, áður en þeir brotlenda með látum.

     

    Brasilíumenn eru mitt lið. Það er að segja Brassarnir frá
    því á velmektardögum Tele Santana þjálfara (1982 og 1986) eru mitt lið. Eftir
    að þjálfarinn Dunga tók við 2006 hefur gengið á ýmsu – hann hefur sett saman
    öflugt og vinnusamt lið og auðvitað eru Brasilíumenn nógu góðir einstaklingar
    til að það er aldrei leiðinlegt að horfa á þá. Sum liðanna hans hafa verið
    alveg ágæt.

     

    En það er samt súrt í broti að Dunga skuli hafa skilið
    eftir heima nokkra af þeim einstaklingum sem hefðu getað frískað rækilega upp á
    liðið.


    Það er óneitanlega ekki nærri eins spennandi og það hefði getað orðið.

     

    Ronaldinho átti auðvitað að fara með – og það er ekkert
    annað en glæpur að Ronaldo sé skilinn eftir heima. Yngsta kynslóðin veit
    kannski ekki hvaða mann ég er að tala um, en þessi “alvöru Ronaldo” var á sínum
    bestu dögum töluvert betri en Cristiano Ronaldo er ennþá orðinn. Og þótt Ronaldo
    hafi átt nokkur döpur ár um það leyti sem hann lauk ferli sínum í Evrópu, þá
    hefur hann gengið í endurnýjun lífdaga heima í Brasilíu og raðar þar inn
    glæsilegum mörkum.

     

    Metnaðarleysið og já, hugleysið sem lýsir sér í því að
    skilja Ronaldo (og Adriano) eftir heima en fara til Suður-Afríku með Nilmar og
    Grafite, það gæti komið Brasilíumönnum í koll.

     

    Ég vona samt eiginlega að þeir vinni ekki. Ef þeir vinna
    mun hugarfar Dunga um vinnusemi og baráttugleði verða allsráðandi í Brasilíu í
    fjögur ár enn, á kostnað leikgleði og léttleika.

     

    Meira síðar!

     

     

    Skrifa athugasemd

  • HERFERÐ HJÖRLEIFS KVARAN MISTÓKST

    2. júní 2010

     

    Aðeins fáeinum dögum eftir að saksóknari blés með
    heilmiklum lúðrablæstri til málareksturs gegn Ara Gísla Bragasyni frænda mínum,
    þá er málið gegn honum allt kolfallið um sjálft sig.


    Sjá þetta.

     

    Málinu hefur verið vísað frá dómi með skömm, og verjanda Ara
    Gísla hafa verið dæmd laun úr ríkissjóði, sem er glöggt merki um að Héraðsdómur
    telur málareksturinn gegn honum hafa verið tilhæfulausan með öllu.

     

    Í örstuttu máli snýst málið um það að verðmætum bókum úr
    eigu Böðvars heitins Kvarans var stolið af einum afkomenda hans.

     

    Ari Gísli, sem er mætur bókakaupmaður eins og Bragi
    Kristjónsson faðir hans, hafði tekið að sér að selja einhverjar þeirra, án þess
    að hafa hugmynd um að þær væru stolnar.

     

    Þegar það kom upp úr dúrnum skilaði Ari þegar í stað öllum
    þeim bókum sem enn voru í hans vörslu, og hjálpaði til við rannsókn málsins,
    eins og honum var unnt.

     

    Hjörleifur Kvaran, afkomandi Böðvars, “lagðist [hins
    vegar] í herferð til að þess að útbía nafn Ara Gísla, en lét algerlega vera að
    minnast á þjófinn, frænda sinn, sem nú hefur hlotið makleg málagjöld”, svo ég
    vitni í Facebook-síðu Andrésar Magnússonar, vinar Ara Gísla.

     

    Það var vafalítið ekki síst vegna hvatningar Hjörleifs
    Kvarans sem ákæruvaldið fór fram með þetta tilhæfulausa mál gegn Ara frænda
    mínum. Það fullyrðir Andrés, sem þekkir málið út og inn, og ég held að það sé rétt hjá honum.

     

    Og í næstum tvö ár, eða síðan málið kom upp, hefur Ari
    Gísli mátt sitja uppi með þennan blett á mannorði sínu, hann hefur þurft að
    eyða tíma og orku í að verja sig, og hann hefur þurft að þola margvíslegt
    áreiti sem ekki verður greint frá hér.

     

    Hvað ætlar æruvaldið nú að gera í því? Eða Hjörleifur
    Kvaran?

     

    Hjörleifur Kvaran er forstjóri Orkuveitunnar í Reykjavík.
    Hann hefur gegnum tíðina haft einstakt lag á því að blandast inn í umdeild mál
    án þess að nokkur óhreinindi að ráði falli á hann sjálfan.

     

    Skemmt er að minnast þess að hann var innsti koppur í búi
    í REI-málinu, en slapp einhvern veginn við alla athygli þegar það mál sprakk í
    loft upp haustið 2007, og hélt sínu vellaunaða embætti. Mörgum til mikillar
    furðu.

     

    Ég trúi því og treysti að Hjörleifur sleppi ekki eins létt
    frá því að taka þátt í að ata auri minn góða frænda.

     

     

     

    Skrifa athugasemd

  • TIL AÐ VERA VIÐRÆÐUHÆFUR Í BORG GNARRS

    2. júní 2010


     Til að vera viðræðuhæfur í Miðnætursólborginni eftir að
    Jón Gnarr borgarstjóri tekur við, þá er ég nú sestur við að horfa á The Wire!
    Þeir þættir fóru alveg framhjá mér þegar þeir voru sýndir á Stöð 2 á sínum
    tíma; ætti stöðin bara ekki að drífa í að endursýna þá, fyrst þeir hafa öðlast
    þennan óvænta sess í íslenskri borgaramálapólitík?

     

    Ef menn vita það ekki, þá eru The Wire löggu- og
    bófaþættir sem gerast í Baltimore fyrir vestan haf. Þar er dregin upp ófögur en meitluð mynd af
    dóplöggum, dópkóngum, dópistum, dóplögfræðingum og fleiri dópurum.

     

    Ég er nú reyndar bara búinn með tvo þætti (af 60!) en þeir
    lofa góðu. Þeir virka reyndar ekki eins frumlegir og ég hélt kannski, eftir
    lofrullur Jóns Gnarr, en þetta er greinilega amerískt sjónvarp eins og það
    gerist einna best.

     

    Á Aðalvídeóleigunni á Klapparstíg eru þeir til með enskum
    texta. Það er eiginlega nauðsynlegt að hafa textann; þó maður þykist fær í
    flestan sjó í enskri tungu er hætta á að margt fari framhjá manni af hinu ameríska slangri ef maður hefur ekki textann til stuðnings.

     

    Reynir á Aðalvídeóleigunni sagði mér að þótt ótrúlegt megi
    virðast, þá hefði eftirspurn eftir The Wire á leigunni ekki aukist að marki
    eftir að Jón Gnarr auglýsti þættina svo rækilega sem raun bar vitni um daginn.

     

     

     


    Skrifa athugasemd

  • ÞAKKA ÞÉR FYRIR, HANNES HÓLMSTEINN

    2. júní 2010



    Hannes Hólmsteinn mælist til þess að "hinir dómhörðu (en
    hörundssáru) álitsgjafar vinstri manna" svari     þessari grein hans með "rökum, í stað
    þess að hrópa [hana] niður".

     

    Ég held ég sé ekkert að því.

     

    Því þessari grein þarf ekkert að svara. En þaðan af síður á að hrópa hana niður.

     

    Það þarf þvert á móti að birta hana sem víðast, og tryggja að sem
    flestir lesi hana.

     

    Ég held að Hannes átti sig í fúlustu alvöru ekki á því sjálfur
    hvað er athugavert við "röksemdafærsluna" sem hann birtir í greininni.

     

    Að það sé eðlilegt og æskilegt að stjórnendur fyrirtækja
    styrki Sjálfstæðisflokkinn með peningum, en óeðlilegt og spillt að þeir styrki
    nokkurn einasta annan flokk.


    Ég held hins vegar að flestir aðrir sjái það í hendi sér hvað er athugavert við þetta sjónarmið, og þurfti ekki að hafa um það mörg orð.

     

    Við höfum auðvitað vitað lengi að svona líta Sjálfstæðismenn á málið.

     

    Jón Ólafsson sagði einu sinni frá því að eftir að hann
    náði til sín Stöð 2, þá mættu forkólfar úr peningadeild Sjálfstæðisflokksins
    til hans til að ná í pening.

     

    Þeir voru ekkert að biðja góðfúslega um styrki eða neitt svoleiðis.

     

    Nei, þeir komu til að segja honum hvað væri eðlilegt að
    hann "ætti" að borga til flokksins.

     

    Svona eins og mafíósar að innheimta verndartolla, þótt ekki ætli ég að öðru leyti að líkja FLokknum við glæpasamtökin þau.

     

    En þannig hefur Sjálfstæðisflokkurinn hugsað, og þannig
    hugsar hann enn.

     

    Við skulum þakka Hannesi fyrir pistil hans, því
    hann sýnir okkur fram á að hugsunarháttur valdakjarnans í Sjálfstæðisflokknum er óbreyttur.

     

     

     

    Skrifa athugasemd




© 2010 DV ehf. - Allur réttur áskilinn